śluzówka pęcherza
Śluzówka pęcherza, inaczej błona śluzowa pęcherza moczowego, stanowi wewnętrzną wyściółkę tego narządu, bezpośrednio kontaktującą się z moczem. Zbudowana jest z nabłonka przejściowego (urotelium), który ma zdolność do rozciągania się podczas napełniania pęcherza oraz kurczenia w trakcie jego opróżniania.
Prawidłowa śluzówka pęcherza charakteryzuje się różowawym zabarwieniem i gładką powierzchnią. Pełni ona kluczową funkcję ochronną, stanowiąc barierę między moczem a głębszymi warstwami ściany pęcherza. Dzięki obecności warstwy glikokaliksu i ścisłym połączeniom międzykomórkowym zapobiega przenikaniu szkodliwych substancji z moczu do krwiobiegu.
Patologie śluzówki pęcherza obejmują szereg schorzeń, w tym zapalenie śródmiąższowe pęcherza, infekcje dróg moczowych, nowotwory oraz zmiany związane z przewlekłym drażnieniem. W diagnostyce zmian śluzówki wykorzystuje się cystoskopię, umożliwiającą bezpośrednią wizualizację błony śluzowej, oraz badania obrazowe jak USG czy tomografię komputerową.
Ocena stanu śluzówki pęcherza stanowi istotny element diagnostyki urologicznej, szczególnie w przypadku krwiomoczu, nawracających infekcji dróg moczowych oraz diagnostyki nowotworów pęcherza moczowego. Zmiany w jej wyglądzie, takie jak przekrwienie, owrzodzenia czy obecność zmian proliferacyjnych, mogą wskazywać na toczący się proces chorobowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Onko BCG 100 100 mg (nie mniej niż 300 mln i nie więcej niż 1,2 mld żywych prątków BCG)/ml
Lek Onko BCG 100 zawiera żywe, atenuowane prątki BCG (podszczep brazylijski Moreau) w dawce 100 mg, co odpowiada 300 milionom do 1,2 miliarda żywych prątków. Preparat podaje się dopęcherzowo w formie zawiesiny, rekonstytuowanej w 1 ml jałowego izotonicznego roztworu chlorku sodu, a następnie rozcieńczanej do 50 ml. Standardowy schemat leczenia obejmuje fazę indukcyjną (6 wlewek, 1 raz w tygodniu) oraz fazę podtrzymującą (3 wlewki podawane w tygodniu, powtarzane w określonych odstępach do 36 miesięcy). W przypadku nawrotu guza in situ (Tis) lub wysokiego ryzyka Ta i T1 (HG) zaleca się ponowne pełne leczenie odpowiednio po 12 i 6 miesiącach od ostatniej ekspozycji na BCG.
aseptyka, Bacillus Calmette-Guérin, cewka moczowa, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, guz in situ, mikcja, nawrót guza, pęcherz moczowy, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, preparat dezynfekcyjny, roztwór chlorku sodu, schemat leczenia podtrzymującego, śluzówka pęcherza, TUR, wlewka dopęcherzowa, wycinek z guza, zaleganie moczu, zawiesina dopęcherzowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml
Onko BCG 50 to preparat zawierający 50 mg żywych, atenuowanych prątków BCG (1,5 × 10⁸ do 6,0 × 10⁸ jednostek) podszczepu brazylijskiego Moreau, stosowany dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego. Standardowy schemat terapeutyczny obejmuje fazę indukcyjną – 6 wlewek podawanych raz w tygodniu oraz fazę podtrzymującą – 3 wlewki raz w tygodniu podawane w 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36. miesiącu terapii. Każda wlewka to 50 ml zawiesiny, przygotowanej przez rozcieńczenie 1 ml rekonstytuowanego preparatu w 49 ml jałowego roztworu chlorku sodu, z czasem retencji w pęcherzu wynoszącym 2 godziny. W przypadku nawrotu guza in situ (Tis) po 12 miesiącach lub nawrotu guza Ta i T1 wysokiego ryzyka (HG) po 6 miesiącach od ostatniej ekspozycji na BCG, zaleca się powtórzenie pełnej kuracji według powyższego schematu.
Bacillus Calmette-Guérin, dawka terapeutyczna, elektroresekcja przezcewkowa, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, guz in situ, guz Ta i T1 wysokiego ryzyka, nawrót choroby, Onko BCG 50, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, roztwór chlorku sodu, śluzówka pęcherza, terapia dopęcherzowa, wlewka dopęcherzowa, wycinek z guza, zaleganie moczu, zawiesina jednolita