terapia dopęcherzowa

Terapia dopęcherzowa to metoda leczenia, która polega na bezpośrednim podawaniu leków do pęcherza moczowego poprzez cewnik. Metoda ta jest szczególnie skuteczna w leczeniu chorób pęcherza moczowego, ponieważ pozwala na uzyskanie wysokiego stężenia leku w miejscu docelowym przy jednoczesnym zmniejszeniu ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Najczęstszymi wskazaniami do terapii dopęcherzowej są: śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, zespół bolesnego pęcherza, nawracające zakażenia układu moczowego oraz rak pęcherza moczowego w stadium powierzchownym. W przypadku nowotworów pęcherza, terapia ta stosowana jest zarówno w leczeniu uzupełniającym po resekcji przezcewkowej guza (TURBT), jak i w profilaktyce nawrotów.

Do najczęściej stosowanych leków w terapii dopęcherzowej należą: mitomycyna C, doksorubicyna i epirubicyna (w leczeniu raka pęcherza), BCG (szczep prątków gruźlicy stosowany w immunoterapii raka pęcherza), hialuronian sodu i siarczan chondroityny (w leczeniu zespołu bolesnego pęcherza) oraz antybiotyki w przypadku nawracających infekcji. Procedura podania leku obejmuje wprowadzenie cewnika do pęcherza, opróżnienie pęcherza, podanie leku i utrzymanie go w pęcherzu przez określony czas.

Skuteczność terapii dopęcherzowej zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju schorzenia, zastosowanego leku, schematu leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Leczenie to może wiązać się z miejscowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak dyskomfort w okolicy podbrzusza, zwiększona częstotliwość oddawania moczu czy przejściowe zapalenie pęcherza.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl