samoistna regresja
Samoistna regresja (spontaneous regression) to rzadkie, ale udokumentowane zjawisko medyczne, w którym nowotwór lub inna patologiczna zmiana ulega częściowemu lub całkowitemu ustąpieniu bez zastosowania leczenia lub przy zastosowaniu leczenia niewystarczającego do wytłumaczenia zaobserwowanej poprawy.
Mechanizmy leżące u podstaw samoistnej regresji nie są w pełni poznane, ale postulowane hipotezy obejmują aktywację układu immunologicznego, apoptozę komórek nowotworowych, inhibicję angiogenezy, różnicowanie się komórek nowotworowych, oraz ustanie działania czynników onkogennych. Najczęściej opisywane przypadki samoistnej regresji dotyczą czerniaka złośliwego, raka nerki, chłoniaków nieziarniczych i neuroblastoma.
Częstość występowania samoistnej regresji szacuje się na około 1 na 60 000 do 100 000 przypadków nowotworów złośliwych, co czyni to zjawisko niezwykle rzadkim. Zrozumienie mechanizmów samoistnej regresji może potencjalnie prowadzić do opracowania nowych strategii terapeutycznych w onkologii, szczególnie w zakresie immunoterapii.
Dokumentowanie przypadków samoistnej regresji wymaga starannej weryfikacji diagnostycznej i wykluczenia innych przyczyn remisji, takich jak niezgłoszone przez pacjenta leczenie, błędy diagnostyczne czy wpływ czynników środowiskowych. Z tego powodu rzeczywista częstość występowania tego zjawiska może być niedoszacowana.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Torbiel jajnika – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Większość torbieli jajnika jest wykrywana przypadkowo i ma tendencję do samoistnej regresji, co przekłada się na korzystne rokowanie. Około 70-80% torbieli pęcherzykowych ustępuje bez interwencji chirurgicznej, a dane z badania IOTA5 wskazują, że 80% torbieli uznanych za łagodne w USG zanika lub nie wymaga leczenia w ciągu 2 lat. Skumulowane 2-letnie ryzyko raka jajnika wynosi jedynie 0,4%. Kluczowe cechy ultrasonograficzne predykcyjne dla złośliwości to komponenty lite niehiperechogeniczne (iloraz szans 19,45), centralne unaczynienie (iloraz szans 7,55), wyrośla brodawkowate (iloraz szans 4,56), grube przegrody (iloraz szans 3,45) oraz wiek >52 lat (iloraz szans 1,45). U kobiet ciężarnych z torbielami <6 cm ryzyko złośliwości jest <1%, a 96% torbieli ustępuje do 16-20 tygodnia ciąży.
autoamputacja, badanie dopplerowskie, badanie obrazowe, badanie ultrasonograficzne, cystadenoma, guz graniczny, klasyfikacja FIGO, kobieta po menopauzie, kobieta w ciąży, rak jajnika, samoistna regresja, skręt jajnika, torbiel dermoidalna, torbiel endometrialna, torbiel jajnika, torbiel jednokomorowa, torbiel pęcherzykowa, torbiel wielokomorowa, transformacja złośliwa - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy desmoidowe – Leczenie
Guzy desmoidowe (fibromatoza desmoidalna) to miejscowo agresywne nowotwory tkanki łącznej, charakteryzujące się brakiem przerzutów, ale wysokim ryzykiem naciekania tkanek i nawrotów (25-60% po leczeniu chirurgicznym). Obecnie preferowaną strategią pierwszego rzutu jest aktywna obserwacja („watch and wait”) z monitorowaniem obrazowym co 3-6 miesięcy, gdyż około 20% guzów ulega samoistnej regresji. Chirurgia jest zarezerwowana dla guzów ściany brzucha opornych na obserwację lub powodujących poważne objawy, a celem jest wycięcie guza z marginesem zdrowej tkanki, co bywa utrudnione ze względu na naciekający charakter zmian. Radioterapia stosowana jest jako leczenie uzupełniające lub ratunkowe, z dawkami mediana 54 Gy (zakres 39-66 Gy), skuteczna u około 75% pacjentów, ale z ryzykiem powikłań, zwłaszcza w obrębie jamy brzusznej. Terapie systemowe, w tym nowo zatwierdzony w 2023 r. nirogacestat (150 mg p.o. 2x dziennie), inhibitory kinazy tyrozynowej (sorafenib, imatynib, pazopanib) oraz chemioterapia (schematy oparte na doksorubicynie lub metotreksacie z alkaloidami vinca), są wskazane w przypadku progresji, objawowych guzów lub u pacjentów z FAP. Nirogacestat wykazał w badaniu DeFi 41% odpowiedzi obiektywnych i 76% przeżycia wolnego od progresji po 2 latach.
aktywna obserwacja, antyoksydant, badanie obrazowe, biopsja gruboigłowa, chemioterapia, cyklooksygenaza-2, dakarbazyna, doksorubicyna, działanie niepożądane, fibromatoza desmoidalna, guz desmoidowy, hormonoterapia, ibuprofen, imatynib, inhibitor gamma-sekretazy, inhibitor kinazy tyrozynowej, karboplatyna, krioablacja, leczenie chirurgiczne, leczenie ratunkowe, leczenie uzupełniające, metotreksat, mięsak, naciekanie tkanki, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nirogacestat, pazopanib, przeztętnicza chemoembolizacja, radioterapia, rodzinna polipowatość gruczolakowata, samoistna regresja, sorafenib, strategia watch and wait, sulindak, tamoksyfen, tkanka łączna, wiązka promieniowania, winblastyna, winorelbina, wtórny nowotwór złośliwy, zespół specjalistyczny, złamanie patologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki i kurzajki – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Brodawki i kurzajki, wywołane przez wirusa HPV, wykazują zróżnicowane rokowanie zależne od stanu immunologicznego pacjenta, typu wirusa oraz lokalizacji zmian. U dzieci około 50% brodawek ustępuje samoistnie w ciągu 6 miesięcy, a 90% w ciągu 2 lat, natomiast u dorosłych proces ten jest wolniejszy, z około 2/3 zmian ustępujących bez leczenia w ciągu 2 lat. U pacjentów immunokompetentnych rokowanie jest korzystniejsze, podczas gdy u osób immunokompromitowanych brodawki są bardziej oporne na leczenie, utrzymują się dłużej, a ryzyko powikłań, w tym transformacji nowotworowej do raka kolczystokomórkowego, jest zwiększone. W diagnostyce i prognozowaniu odpowiedzi na terapię pomocna jest dermoskopia, gdzie obecność kropek, wyraźnych łusek i rumienia okołozmianowego koreluje z lepszą skutecznością krioterapii.
badanie dermoskopowe, biorca przeszczepu, brodawka podeszwowa, cecha dermoskopowa, chłoniak, infekcja wirusowa, krioterapia, kurzajka podeszwowa, kwas salicylowy, limfocytopenia CD4+, pacjent immunokompromitowany, przeszczep narządów, przeszczep szpiku kostnego, rak kolczystokomórkowy, rumień okołozmianowy, samoistna regresja, samoistna regresja brodawek, stan immunologiczny, stan przedrakowy, terapia immunomodulacyjna, układ odpornościowy, wirus brodawczaka ludzkiego, zaburzenie immunologiczne, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki zwykłe – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Brodawki zwykłe (verruca vulgaris), wywołane przez wirusa HPV, charakteryzują się zróżnicowanym rokowaniem zależnym od stanu immunologicznego pacjenta, lokalizacji zmian oraz zastosowanego leczenia. Znaczący odsetek brodawek ulega samoistnej regresji – u dzieci nawet 50% ustępuje w ciągu 6 miesięcy, a 90% w ciągu 2 lat, natomiast u dorosłych naturalna regresja obserwowana jest u około 40% pacjentów w ciągu 2 lat. Samoistne ustępowanie zwykle nie pozostawia blizn, co jest istotną zaletą w porównaniu z terapiami inwazyjnymi. Czynniki takie jak immunosupresja, genotyp HPV, morfologia brodawek oraz palenie tytoniu wpływają na skuteczność leczenia i ryzyko nawrotów. W praktyce klinicznej brak jest uniwersalnej metody terapeutycznej, jednak immunoterapia wykazuje obiecujące wyniki, zwłaszcza w zmianach opornych na leczenie konwencjonalne.
brodawka stopy, brodawka zwykła, cecha dermoskopowa, dermoskopia, działanie niepożądane, genotyp HPV, immunomodulacja, immunoterapia, krioterapia, metoda terapeutyczna, model uczenia maszynowego, nawrót brodawki, rak brodawkowaty, rumień okołozmianowy, samoistna regresja, stan immunologiczny, typ HPV, unaczynienie, verruca vulgaris, verrucous carcinoma, wirus brodawczaka ludzkiego - Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza aktyniczna (solar keratoza) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rogowacenie słoneczne (actinic keratosis, AK) to dysplastyczna proliferacja keratynocytów z potencjałem transformacji złośliwej, głównie w raka kolczystokomórkowego (SCC). Ryzyko złośliwej transformacji pojedynczej zmiany wynosi od 0,1% do 16% rocznie, a w perspektywie 10-letniej około 10% u pacjentów immunokompetentnych i 20% u immunosupresyjnych. U pacjentów z wieloma zmianami ryzyko jest znacznie wyższe. Średni czas do transformacji wynosi około 24,6 miesiąca (95% CI: 21,0-28,16 miesięcy). Obecność rozszerzenia przymieszkowego zwiększa ryzyko wcześniejszego raka inwazyjnego (1,8-krotnie) oraz czerniaka (11-krotnie). Około 63,1% zmian pozostaje stabilnych, 20-23% ulega samoistnej regresji, a wskaźniki regresji pojedynczych zmian po roku wahają się między 15% a 63%. Jednak nawroty dotyczą około 57% przypadków, a ryzyko pojawienia się nowych ognisk w ciągu roku wynosi około 60%.
czerniak inwazyjny, gen supresorowy, hiperkeratoza, kancerogeneza, nadzór onkologiczny, nieczerniakowy nowotwór skóry, nowotwór skóry, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, pacjent immunokompetentny, populacja kaukaska, proliferacja keratynocytów, promieniowanie UV, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, randomizowane badanie kontrolowane, rogowacenie polowe, rogowacenie słoneczne, samoistna regresja, śródnaskórkowy rak kolczystokomórkowy, transformacja złośliwa, zmiana prekursorowa