reakcja nadwrażliwości wielonarządowej
Reakcja nadwrażliwości wielonarządowej (DRESS syndrome, Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms) to poważna, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja polekowa, charakteryzująca się triadą objawów: wysypką skórną, nieprawidłowościami hematologicznymi (głównie eozynofilią) oraz zajęciem narządów wewnętrznych.
Najczęstszymi lekami wywołującymi zespół DRESS są leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, fenytoina, lamotrygina), allopurynol, antybiotyki (w tym sulfonamidy) oraz niektóre leki przeciwzapalne. Okres latencji między rozpoczęciem stosowania leku a wystąpieniem objawów wynosi zazwyczaj 2-6 tygodni.
W patomechanizmie zespołu DRESS bierze się pod uwagę reaktywację wirusa ludzkiego herpeswirusa 6 (HHV-6) oraz predyspozycje genetyczne związane z układem HLA. Klinicznie obserwuje się gorączkę, uogólnioną wysypkę plamisto-grudkową, limfadenopatię, a w badaniach laboratoryjnych – eozynofilię, atypowe limfocyty i podwyższone parametry wątrobowe.
Zajęcie narządów wewnętrznych może dotyczyć wątroby (u 75-94% pacjentów), nerek (12-40%), płuc (5-33%), trzustki, serca lub ośrodkowego układu nerwowego. Śmiertelność w zespole DRESS wynosi 5-10%, głównie z powodu niewydolności wątroby lub zajęcia serca.
Leczenie polega na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego oraz na wdrożeniu terapii kortykosteroidami systemowymi. W ciężkich przypadkach można rozważyć zastosowanie immunoglobulin dożylnych. Ważne jest monitorowanie funkcji narządów wewnętrznych przez okres co najmniej 6 miesięcy po wystąpieniu reakcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finlepsin
Podczas terapii karbamazepiną (Finlepsin) należy uwzględnić ryzyko zaostrzenia napadów padaczkowych typu absences oraz zwiększone ryzyko napadów przy zmianie drogi podania z doustnej na doodbytniczą. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z napadami absencyjnymi. Konieczna jest szczególna ostrożność u pacjentów z chorobami hematologicznymi, zaburzeniami metabolizmu sodu, dysfunkcją serca, wątroby i nerek oraz dystrofią miotoniczną. U dzieci powyżej 3 lat, ale poniżej 6 lat, podawanie leku jest możliwe tylko, jeśli dziecko jest w stanie połknąć tabletkę. Istotnym zagrożeniem są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), których częstość w populacji kaukaskiej wynosi 1-6/10 000, a w populacjach azjatyckich jest około 10-krotnie wyższa. Zaleca się badanie obecności allelu HLA-B*1502 u pacjentów pochodzenia chińskiego i tajskiego, a także rozważenie testów u innych populacji azjatyckich, ze względu na zwiększone ryzyko SJS/TEN. Obecność allelu HLA-A*3101 u Europejczyków i Japończyków wiąże się z podwyższonym ryzykiem łagodniejszych reakcji skórnych. Monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek i wątroby oraz stężenia karbamazepiny jest niezbędne, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii i podczas długotrwałego leczenia.
agranulocytoza, alkoholowy zespół abstynencyjny, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, anemia aplastyczna, dystrofia miotoniczna, działanie antycholinergiczne, fotowrażliwość, indukcja enzymatyczna, jaskra, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, mieszany napad padaczkowy, napad drgawkowy, napad padaczkowy typu absence, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Argadopin 300 mg
Argadopin zawierający allopurynol w dawkach 100 mg lub 300 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych, których częstość jest trudna do precyzyjnego określenia z powodu braku nowoczesnej dokumentacji klinicznej. Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. Najpoważniejsze reakcje to ciężkie zespoły nadwrażliwości, takie jak DRESS, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które mogą wystąpić na każdym etapie terapii, zwłaszcza w pierwszych tygodniach. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe i trwałe odstawienie allopurynolu. Obecność allelu HLA-B*5801 zwiększa ryzyko tych reakcji, choć genotypowanie nie jest obecnie zalecane jako standard przesiewowy.
agranulocytoza, allel HLA-B*5801, allopurynol, azotemia, biegunka tłuszczowa, bradykardia, czyraczność, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperlipidemia, hormon tyreotropowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawe wymioty, krwiomocz, leukopenia, limfadenopatia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, małopłytkowość, martwica wątroby, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zaburzenia wzwodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actimodan
Modafinil jest wskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzoną narkolepsją zgodnie z kryteriami ICSD2, po wykluczeniu innych przyczyn hipersomnii. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, które pojawiają się zwykle w ciągu 1-5 tygodni terapii. Częstość występowania wysypki prowadzącej do przerwania leczenia wynosi około 0,8% u dzieci i młodzieży (13/1585), natomiast u dorosłych ciężkie reakcje skórne nie były zgłaszane. Modafinil nie jest zalecany u osób poniżej 17 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz podwyższone ryzyko działań niepożądanych skórnych i psychiatrycznych. W przypadku pojawienia się wysypki lub objawów nadwrażliwości wielonarządowej (gorączka, zapalenie mięśnia sercowego, wątroby, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość) należy natychmiast przerwać leczenie.
badania czynnościowe wątroby, brak laktazy, ciężkie reakcje skórne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, EKG, eozynofilia, hipersomnia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, narkolepsja, niemiarowość serca, objawy psychotyczne, pobudzenie maniakalne, przerost lewej komory serca, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, serce płucne, steroidowe środki antykoncepcyjne, świąd, wypadanie płatka zastawki mitralnej, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowania samobójcze, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany niedokrwienne