napad padaczkowy typu absence
Napad padaczkowy typu absence, znany również jako napad nieświadomości, to specyficzna forma napadu padaczkowego charakteryzująca się krótkotrwałą utratą świadomości bez upadku czy drgawek. Napady te najczęściej występują u dzieci i młodzieży, zwykle rozpoczynając się między 4. a 12. rokiem życia.
Podczas napadu absence pacjent doświadcza nagłego zatrzymania aktywności, znieruchomienia, często wpatruje się w przestrzeń z nieobecnym wzrokiem. Napady te trwają zazwyczaj od kilku sekund do około pół minuty i mogą występować wielokrotnie w ciągu dnia, nawet do kilkudziesięciu razy. W trakcie napadu pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne, a po jego ustąpieniu zazwyczaj nie pamięta tego epizodu.
W elektroencefalogramie (EEG) napady absence charakteryzują się typowym wzorcem wyładowań iglica-fala o częstotliwości 3 Hz. Napady te najczęściej związane są z idiopatyczną padaczką absence dziecięcą lub młodzieńczą padaczką absence. Leczenie polega głównie na farmakoterapii z wykorzystaniem leków przeciwpadaczkowych, takich jak etosuksymid, walproiniany czy lamotrygina.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finlepsin 200 retard
Finlepsin 200 retard, zawierający 200 mg karbamazepiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z napadami typu absences oraz u dzieci poniżej 6 roku życia z powodu braku doświadczenia klinicznego i wysokiej dawki. Zmiana drogi podania z doustnej na doodbytniczą może zwiększać ryzyko napadów padaczkowych. Konieczna jest wnikliwa ocena stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z chorobami hematologicznymi, zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza sodu), chorobami układowymi (serca, wątroby, nerek) oraz dystrofią miotoniczną, ze względu na potencjalne powikłania i interakcje.
allel HLA, choroba hematologiczna, choroba układowa, ciężka reakcja skórna, dystrofia miotoniczna, karbamazepina, morfologia krwi, napad padaczkowy typu absence, reakcja hematologiczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ immunologiczny, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krwiotwórcze, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finlepsin
Podczas terapii karbamazepiną (Finlepsin) należy uwzględnić ryzyko zaostrzenia napadów padaczkowych typu absences oraz zwiększone ryzyko napadów przy zmianie drogi podania z doustnej na doodbytniczą. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z napadami absencyjnymi. Konieczna jest szczególna ostrożność u pacjentów z chorobami hematologicznymi, zaburzeniami metabolizmu sodu, dysfunkcją serca, wątroby i nerek oraz dystrofią miotoniczną. U dzieci powyżej 3 lat, ale poniżej 6 lat, podawanie leku jest możliwe tylko, jeśli dziecko jest w stanie połknąć tabletkę. Istotnym zagrożeniem są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), których częstość w populacji kaukaskiej wynosi 1-6/10 000, a w populacjach azjatyckich jest około 10-krotnie wyższa. Zaleca się badanie obecności allelu HLA-B*1502 u pacjentów pochodzenia chińskiego i tajskiego, a także rozważenie testów u innych populacji azjatyckich, ze względu na zwiększone ryzyko SJS/TEN. Obecność allelu HLA-A*3101 u Europejczyków i Japończyków wiąże się z podwyższonym ryzykiem łagodniejszych reakcji skórnych. Monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek i wątroby oraz stężenia karbamazepiny jest niezbędne, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii i podczas długotrwałego leczenia.
agranulocytoza, alkoholowy zespół abstynencyjny, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, anemia aplastyczna, dystrofia miotoniczna, działanie antycholinergiczne, fotowrażliwość, indukcja enzymatyczna, jaskra, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, mieszany napad padaczkowy, napad drgawkowy, napad padaczkowy typu absence, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zespół Stevensa-Johnsona