wrażliwość na benzylopenicylinę
Wrażliwość na benzylopenicylinę (penicylinę G) to stan, w którym drobnoustroje (najczęściej bakterie) są podatne na działanie tego antybiotyku beta-laktamowego. Benzylopenicylina jest jednym z najstarszych antybiotyków, odkrytym przez Alexandra Fleminga w 1928 roku, i pozostaje skuteczna w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe na nią bakterie Gram-dodatnie.
W praktyce klinicznej wrażliwość na benzylopenicylinę jest określana poprzez wyznaczenie minimalnego stężenia hamującego (MIC) antybiotyku. Bakterie uznaje się za wrażliwe, gdy MIC nie przekracza określonego punktu odcięcia ustalonego przez organizacje takie jak EUCAST czy CLSI. W przypadku Streptococcus pneumoniae i innych paciorkowców, wrażliwość na penicylinę G pozostaje wysoka, podczas gdy wśród gronkowców obserwuje się znaczący odsetek szczepów opornych.
Głównym mechanizmem działania benzylopenicyliny jest hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Drobnoustroje mogą rozwinąć oporność na benzylopenicylinę poprzez produkcję beta-laktamaz, modyfikację miejsca docelowego działania antybiotyku (PBP) lub zmianę przepuszczalności błony komórkowej. Badanie wrażliwości na benzylopenicylinę jest istotnym elementem antybiogramu, pomagającym w doborze odpowiedniej terapii przeciwbakteryjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefuroxime Dali Pharma 1500 mg
Cefuroksym, cefalosporyna II generacji (kod ATC: J01DC02), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP) i blokując biosyntezę peptydoglikanu. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC określone przez EUCAST dla cefuroksymu to m.in. ≤8 mg/l dla Enterobacteriaceae (dawka 1500 mg 3x/d), ≤0,5 mg/l dla Streptococcus pneumoniae oraz ≤1 mg/l dla Haemophilus influenzae, co jest kluczowe dla interpretacji wyników antybiogramów i doboru terapii. Wrażliwość bakterii na cefuroksym zależy od lokalizacji geograficznej i czasu, dlatego zaleca się uwzględnianie lokalnych danych oporności oraz konsultacje specjalistyczne w przypadku wątpliwości.
antybiogram, antybiotyk aminoglikozydowy, bakteryjna pompa efflux, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum substratowym, białko wiążące penicyliny, biegunka poantybiotykowa, biosynteza peptydoglikanu, cefalosporyna drugiej generacji, działanie synergistyczne, enzym Amp-C, Europejska Komisja Testowania Wrażliwości Drobnoustrojów, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, MRSA, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, oporność bakteryjna, patogen dróg oddechowych, pierścień beta-laktamowy, plazmidowa AmpC, powinowactwo białek wiążących penicyliny, spektrum działania przeciwbakteryjnego, synteza bakteryjnej ściany komórkowej, wrażliwość na benzylopenicylinę, wrażliwość na metycylinę, wrażliwość patogenów, zakażenie bakteryjne, zakażenie układu moczowego