martwicza miopatia

Martwicza miopatia, znana również jako immunozależna martwicza miopatia (IMNM) lub nekrotyzująca miopatia autoimmunologiczna, to rzadkie schorzenie autoimmunologiczne charakteryzujące się postępującym osłabieniem mięśni proksymalnych, znacznie podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej (CK) oraz obecnością martwicy włókien mięśniowych bez znaczącego nacieku zapalnego w biopsji mięśnia.

Etiologia tego schorzenia obejmuje różne czynniki wyzwalające, wśród których najczęściej wymienia się stosowanie statyn, choroby nowotworowe (jako zespół paraneoplastyczny) oraz choroby tkanki łącznej. Charakterystyczne dla IMNM są przeciwciała przeciwko syntazie HMG-CoA reduktazy (anty-HMGCR) lub przeciwko cząsteczce sygnałowej rozpoznania (anty-SRP).

Diagnostyka martwiczej miopatii opiera się na badaniach laboratoryjnych (znacznie podwyższony poziom CK, często 10-100 razy powyżej normy), badaniach obrazowych (MRI mięśni), elektrofizjologicznych (EMG) oraz biopsji mięśnia. W leczeniu stosuje się immunosupresję, najczęściej glikokortykosteroidy w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi drugiego rzutu (metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) oraz dożylne immunoglobuliny.

Rokowanie w martwiczej miopatii jest zróżnicowane i zależy od przyczyny, wczesnego rozpoznania oraz odpowiedzi na leczenie. Szczególnie istotne jest wykluczenie podłoża nowotworowego w przypadkach idiopatycznych. Choroba może mieć przebieg przewlekły, wymagający długotrwałej immunosupresji.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl