tularemia
Tularemia to rzadka choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Francisella tularensis, która może atakować skórę, oczy, węzły chłonne i płuca. Znana również jako „gorączka królicza”, gdyż najczęściej występuje u dzikich zwierząt, szczególnie gryzoni i zajęcy, choć może być przenoszona na ludzi przez kontakt z zakażonymi zwierzętami, ukąszenia owadów (kleszcze, komary) lub spożycie skażonej wody.
Objawy tularemii zależą od drogi wniknięcia patogenu i obejmują wysoką gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych, owrzodzenia skórne, zapalenie spojówek, ból gardła, kaszel i trudności w oddychaniu. Choroba może przybierać różne postacie kliniczne: wrzodziejąco-węzłową, oczno-węzłową, ustno-gardłową, płucną, trzewną i durową.
Rozpoznanie tularemii opiera się na obrazie klinicznym, badaniach serologicznych (testy aglutynacji, ELISA) oraz metodach molekularnych (PCR). Leczenie obejmuje antybiotykoterapię – najczęściej stosuje się aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna), fluorochinolony (ciprofloksacyna) lub tetracykliny (doksycyklina). Wczesne rozpoczęcie leczenia znacząco poprawia rokowanie.
Profilaktyka tularemii polega na unikaniu kontaktu z dzikimi gryzoniami, stosowaniu środków ochrony przed owadami, właściwym przygotowywaniu mięsa dzikich zwierząt oraz przestrzeganiu zasad higieny. W niektórych krajach dostępne są szczepionki dla osób z grup wysokiego ryzyka. Tularemia podlega obowiązkowi zgłaszania do odpowiednich służb sanitarno-epidemiologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk naturalny produkowany przez Streptomyces griseus, działa bakteriobójczo poprzez nieodwracalne wiązanie z podjednostką 30S rybosomu, hamując biosyntezę białek bakteryjnych. Jej aktywność jest optymalna w środowisku lekko zasadowym (pH 7,8) i wykazuje synergizm z β-laktamami, co zwiększa skuteczność terapii, zwłaszcza wobec paciorkowców. W praktyce klinicznej streptomycyna stosowana jest głównie w formie siarczanu i stanowi kluczowy lek w terapii gruźlicy, jednak wyłącznie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwprątkowymi (izoniazyd, ryfampicyna, pirazynamid) ze względu na szybki rozwój oporności przy monoterapii.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, biosynteza białka bakteryjnego, Brucella, bruceloza, działanie bakteriobójcze, dżuma, efekt bakteriobójczy, Enterococcus, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Francisella tularensis, gentamycyna, Haemophilus influenzae, izoniazyd, Klebsiella pneumoniae, leczenie gruźlicy, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwprątkowy, Mycobacterium tuberculosis, oporność drobnoustrojów, oporność prątków gruźlicy, pirazynamid, podjednostka 30S rybosomu, Proteus, ryfampicyna, siarczan streptomycyny, Streptococcus viridans, Streptomyces griseus, szczep oporny, terapia skojarzona, tularemia, Yersinia pestis - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycinum TZF to preparat zawierający 1 g streptomycyny w postaci siarczanu, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, jest wskazana w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ten lek, w tym przede wszystkim zakażeń prątkami Mycobacterium tuberculosis. W terapii gruźlicy stosuje się ją wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi, co zwiększa skuteczność leczenia i ogranicza ryzyko rozwoju lekooporności. Ponadto, streptomycyna znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń niegruźliczych, takich jak dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis), bruceloza (Brucella spp.), ziarniniak pachwinowy oraz wrzód miękki (Haemophilus ducreyi).
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykoterapia, Brucella, bruceloza, dżuma, Enterococcus faecalis, Francisella tularensis, Haemophilus ducreyi, lek przeciwprątkowy, lekooporność, Mycobacterium tuberculosis, pałeczka Gram-ujemna, posocznica, Streptococcus viridans, streptomycyna, terapia skojarzona, tularemia, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie niegruźlicze, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, ziarniniak pachwinowy - Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Dawkowanie i sposób podawania
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk podawany wyłącznie domięśniowo, jest kluczowym lekiem w terapii gruźlicy, stosowanym w pierwszej fazie leczenia skojarzonego z izoniazydem, pirazynamidem i ryfampicyną. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 15 mg/kg mc./dobę (maks. 1 g) w leczeniu ciągłym lub 25-30 mg/kg mc./dobę (maks. 1,5 g) w leczeniu przerywanym, przez około 2 miesiące, z całkowitą dawką nieprzekraczającą 120 g. U dzieci dawki są wyższe (20-40 mg/kg mc./dobę lub 25-30 mg/kg mc./dobę), ale również nie przekraczają 1-1,5 g/dobę. U pacjentów powyżej 50. roku życia oraz z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest indywidualne zmniejszenie dawki i ścisły monitoring funkcji nerek (kreatynina, azot mocznikowy) oraz słuchu, aby zapobiec nefro- i ototoksyczności. Miejsce podania zależy od wieku pacjenta, z preferencją dla mięśni bocznych uda u niemowląt i małych dzieci oraz pośladka lub uda u dorosłych.
alkalizacja moczu, antybiotyk aminoglikozydowy, azot mocznikowy, badanie audiometryczne, dżuma, enterokoki, gruźlica, izoniazyd, kreatynina, leczenie przeciwgruźlicze, lek przeciwprątkowy, nefrotoksyczność, nerw kulszowy, ototoksyczność, paciorkowce, penicylina, pirazynamid, podanie domięśniowe, ryfampicyna, streptomycyna, szumy uszne, terapia przeciwgruźlicza, tularemia, zakażenie niegruźlicze, zapalenie wsierdzia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycyclinum TZF 100 mg
Doxycyclinum TZF, zawierający 100 mg doksycykliny w formie kapsułek twardych, jest antybiotykiem z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazany jest w leczeniu zakażeń układu oddechowego (np. zapalenie migdałków, oskrzeli, płuc) wywołanych przez patogeny takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae czy Mycoplasma pneumoniae. Ponadto, lek skutecznie zwalcza zakażenia układu moczowego (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza) oraz infekcje przenoszone drogą płciową, w tym kiłę (Treponema pallidum), rzeżączkę (Neisseria gonorrhoeae) i zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis. Doxycyclinum TZF jest także stosowany w terapii zakażeń tkanek miękkich, infekcji przewodu pokarmowego (np. biegunka podróżnych, czerwonka bakteryjna, cholera) oraz zakażeń okulistycznych, w tym przewlekłego zapalenia spojówek wywołanego przez Chlamydia trachomatis. Lek jest podstawowym środkiem w leczeniu boreliozy z Lyme oraz innych rzadkich zakażeń, takich jak papuzica, bruceloza, dżuma i tularemia. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce malarii, szczególnie w regionach o oporności zarodźca na inne środki.
ameboza, antybiotyk tetracyklinowy, antybiotykooporność, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, czerwonka bakteryjna, doksycyklina, dżuma, Entamoeba histolytica, Enterobacter, Escherichia coli, Francisella tularensis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, odmiedniczkowe zapalenie nerek, papuzica, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie spojówek, rzeżączka, shigella, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, trądzik, Treponema pallidum, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, Yersinia pestis, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, ziarniniak pachwinowy - Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Wskazania do stosowania
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, jest stosowana głównie w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń bakteryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem gruźlicy wywołanej przez Mycobacterium tuberculosis. W terapii gruźlicy streptomycyna podawana jest w dawce 1 g (w postaci siarczanu) jako element schematu wielolekowego, co zapobiega rozwojowi oporności. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń takich jak dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis), bruceloza, ziarniniak pachwinowy (Klebsiella granulomatis) oraz wrzód miękki (Haemophilus ducreyi), często w skojarzeniu z innymi antybiotykami. W ciężkich zakażeniach układu oddechowego, zwłaszcza wywołanych przez bakterie Gram-ujemne oporne na inne leki, streptomycyna jest stosowana w połączeniu z antybiotykami β-laktamowymi, co zwiększa skuteczność terapii. W przypadku zakażeń układu moczowego i zapalenia wsierdzia (Streptococcus viridans, Enterococcus faecalis) streptomycyna również pełni rolę leku uzupełniającego, podkreślając konieczność monitorowania funkcji nerek ze względu na nefrotoksyczność.
aminoglikozyd, antybiotyk β-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, Brucella, bruceloza, dżuma, Enterococcus faecalis, Francisella tularensis, funkcja nerek, Haemophilus ducreyi, lek przeciwprątkowy, Mycobacterium tuberculosis, nefrotoksyczność, oporność bakterii, ototoksyczność, pałeczka dżumy, pałeczka tularemii, pałeczki Gram-ujemne, posocznica, proszek do sporządzania roztworu, siarczan streptomycyny, Streptococcus viridans, tularemia, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie gruźlicze, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, ziarniniak pachwinowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycinum TZF to preparat zawierający 1 g streptomycyny w formie siarczanu, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który należy podawać wyłącznie domięśniowo. W terapii gruźlicy streptomycyna stosowana jest w pierwszej fazie leczenia, zwykle przez 2 miesiące, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi (izoniazyd, pirazynamid, ryfampicyna). Dawkowanie u dorosłych wynosi 15 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1 g) w leczeniu ciągłym oraz 25-30 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1,5 g) w leczeniu przerywanym. U dzieci dawki wynoszą odpowiednio 20-40 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1 g) i 25-30 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1,5 g). Całkowita dawka streptomycyny w trakcie jednego kursu nie powinna przekraczać 120 g.
alkalizacja moczu, azot mocznikowy, dżuma, gruźlica, kwadrant pośladka, leczenie ciągłe, leczenie przerywane, lek przeciwprątkowy, leki przeciwgruźlicze, mięsień naramienny, paciorkowcowe zapalenie wsierdzia, podanie domięśniowe, podrażnienie nerek, roztwór do wstrzykiwań, siarczan streptomycyny, stężenie kreatyniny, stężenie leku w surowicy, tularemia, uszkodzenie nerwów, wrażliwość drobnoustroju, zaburzenie czynności nerek, zakażenie niegruźlicze, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycycline Genoptim 100 mg
Doxycycline Genoptim, zawierający 100 mg doksycykliny w postaci hyklanu w kapsułce twardej, jest antybiotykiem z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazany jest w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie migdałków, gardła, ucha środkowego, zatok, oskrzeli oraz płuc, wywołanych przez patogeny wrażliwe, m.in. Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Streptococcus pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae i Chlamydia pneumoniae. Ponadto, lek jest skuteczny w terapii zakażeń układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza i cewki moczowej) wywołanych przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Escherichia coli oraz Streptococcus faecalis. Doxycycline Genoptim znajduje także zastosowanie w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową, zakażeń tkanek miękkich, przewodu pokarmowego, a także w okulistyce, w tym przewlekłego zapalenia spojówek (jaglica) wywołanego przez Chlamydia trachomatis.
antybiotyk tetracyklinowy, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, bruceloza, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, choroba przenoszona drogą płciową, doksycyklina hyklan, dżuma, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, lek przeciwbakteryjny, mycoplasma pneumoniae, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, papuzica, profilaktyka malarii, przewlekłe zapalenie spojówek, rzeżączka, Streptococcus pneumoniae, Treponema pallidum, tularemia, wrzód miękki, zakażenie bakteryjne, zakażenie chlamydialne, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie tkanki miękkiej, zapalenie cewki moczowej, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, ziarniniak pachwinowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk produkowany przez Streptomyces tenebrarius (kod ATC: J01GB01), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych na poziomie podjednostki 30S rybosomu. Jej skuteczność kliniczna jest determinowana przez stosunek Cmax do MIC, gdzie wartości 8:1 do 10:1 zapewniają optymalne działanie przeciwbakteryjne. Lek wykazuje efekt poantybiotykowy, co pozwala na wydłużenie odstępów między dawkami bez utraty skuteczności wobec większości bakterii Gram-ujemnych. Oporność na tobramycynę rozwija się rzadko i może wynikać z mechanizmów takich jak zmniejszone przenikanie leku, niskie powinowactwo rybosomu, aktywność pomp efflux lub enzymatyczna inaktywacja. EUCAST definiuje wartości graniczne dla wrażliwości: Enterobacteriaceae (S ≤ 2 mg/l, R > 4 mg/l), Pseudomonas spp. i Acinetobacter spp. (S ≤ 4 mg/l, R > 4 mg/l), Staphylococcus spp. (S ≤ 1 mg/l, R > 1 mg/l).
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-ujemna, choroba legionistów, czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, działanie bakteriobójcze, efekt poantybiotykowy, EUCAST, gronkowiec koagulazo-ujemny, gronkowiec złocisty, maksymalne stężenie w surowicy, minimalne stężenie hamujące, MRSA, MSSA, mukowiscydoza, mykoplazma, pałeczka ropy błękitnej, patogen szpitalny, podjednostka 30S rybosomu, pompa efflux, synergizm antybiotyków, synteza białek bakteryjnych, tularemia, zakażenia dróg oddechowych, zapalenie opon mózgowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycyclinum Polfarmex 100 mg
Doxycyclinum Polfarmex, zawierający 100 mg doksycykliny (w postaci doksycykliny hyklanu) w kapsułkach twardych, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych. Wskazania obejmują zakażenia układu oddechowego (np. zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, atypowe zapalenia płuc przez Mycoplasma pneumoniae), przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zakażenia układu moczowego (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Enterococcus faecalis), choroby przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Haemophilus ducreyi, Calymmatobacterium granulomatis), a także biegunki podróżnych, ostrą jelitową pełzakowicę, cholerę oraz zakażenia oka (np. jaglica, wtrętowe zapalenie spojówek). Doksycyklina jest lekiem z wyboru w leczeniu riketsjoz, boreliozy z Lyme oraz innych chorób odkleszczowych i zakażeń tkanek miękkich wywołanych przez Clostridium spp. i Propionibacterium acnes. Ponadto, może być stosowana jako alternatywa w leczeniu kiły, rzeżączki, leptospirozy, zgorzeli gazowej i tężca oraz w terapii zakażeń takich jak bruceloza, dżuma, tularemia, malaria i zakażenia Pseudomonas pseudomallei.
antybiogram, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykooporność, badanie lekowrażliwości, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia psittaci, cholera, Clostridium, Coxiella burnetii, doksycykliny hyklan, dur plamisty, dżuma, Enterobacter, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Francisella tularensis, gorączka Gór Skalistych, gorączka Q, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella pneumoniae, leptospiroza, malaria, mycoplasma pneumoniae, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, papuzica, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rumień wędrujący, rzeżączka, Streptococcus pneumoniae, tężec, trądzik pospolity, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, wtrętowe zapalenie spojówek, Yersinia pestis, zakażenie bakteryjne, zakażenie Chlamydia trachomatis, zakażenie oka, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, zapalenie płuc atypowe, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok, zgorzel gazowa, ziarniniak pachwinowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neomycinum Jelfa 5 mg/g
Neomycinum Jelfa to maść okulistyczna zawierająca neomycyny siarczan w stężeniu 5 mg/g, należąca do grupy antybiotyków aminoglikozydowych (kod ATC: S01AA03). Mechanizm działania neomycyny polega na bakteriobójczym hamowaniu biosyntezy białek i kwasów nukleinowych w komórkach bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania, szczególnie skuteczne wobec bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli, Proteus, Salmonella (w tym S. typhi i S. paratyphi), Shigella, Bordetella pertussis, Vibrio cholerae oraz Francisella tularensis. Ponadto neomycyna jest aktywna wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich, w tym Staphylococci, Streptococcus pneumoniae oraz innych paciorkowców, a także prątków kwasoopornych, w tym prątków gruźlicy (Mycobacteriaceae).
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, biosynteza białek, Bordetella pertussis, cholera, czerwonka bakteryjna, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, Francisella tularensis, gronkowiec, krztusiec, kwas nukleinowy, lek okulistyczny, maść do oczu, MRSA, neomycyny siarczan, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, paciorkowiec, pałeczka okrężnicy, prątek gruźlicy, prątek kwasooporny, Proteus, Salmonella, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, shigella, Streptococcus pneumoniae, szczep metycylinooporny, tularemia, Vibrio cholerae, zakażenie oczne, zakażenie oczu, zakażenie szczepem, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Ehrlichioza i anaplazmoza – Diagnostyka i diagnoza
Ehrlichioza i anaplazmoza to choroby odkleszczowe wywoływane przez bakterie z rodzaju Ehrlichia i Anaplasma, charakteryzujące się niespecyficznymi objawami klinicznymi, takimi jak gorączka, ból głowy, bóle mięśniowe i stawowe, nudności oraz zmiany skórne, pojawiające się zwykle 5-14 dni po ukąszeniu przez kleszcza. Diagnostyka opiera się na wywiadzie epidemiologicznym, objawach klinicznych oraz badaniach laboratoryjnych, w tym leukopenii, trombocytopenii i podwyższonych transaminazach. Rozmaz krwi obwodowej może wykazać morule w granulocytach (anaplazmoza) lub monocytach (ehrlichioza), choć czułość tej metody jest ograniczona (4-6%). PCR z krwi pełnej jest preferowaną metodą diagnostyczną w ostrej fazie, cechującą się czułością 67-90% i specyficznością do 100%, umożliwiającą różnicowanie gatunków bakterii. Negatywny wynik PCR nie wyklucza zakażenia, dlatego leczenie nie powinno być opóźniane.
babeszjoza, borelioza z Lyme, choroba odkleszczowa, doksycyklina, ehrlichioza i anaplazmoza, ELISA, gorączka plamista Gór Skalistych, hodowla bakterii, immunohistochemia, leukopenia, miano przeciwciał, morula, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obszar endemiczny, pacjent immunosupresyjny, PCR, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja łańcuchowa polimerazy, rozmaz krwi obwodowej, serokonwersja, test immunoenzymatyczny, test immunofluorescencyjny, transaminaza, trombocytopenia, tularemia, ukąszenie kleszcza, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, Western blot, zmiana rumieniowa - Leksykon substancji czynnych
Doksycyklina – Wskazania do stosowania
Doksycyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania, wykazuje skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, atypowych oraz niektórych pierwotniaków. W praktyce klinicznej znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia migdałków, gardła, ucha środkowego, zatok przynosowych, oskrzeli oraz płuc, szczególnie wywołanych przez patogeny takie jak Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Streptococcus pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae i Chlamydia pneumoniae. Ponadto, jest skuteczna w terapii zakażeń układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza i cewki moczowej) wywołanych przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum, Escherichia coli i inne. W leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową, doksycyklina jest lekiem z wyboru lub alternatywą, m.in. w zakażeniach Chlamydia trachomatis, nierzeżączkowym zapaleniu cewki moczowej, wrzodzie miękkim oraz ziarniniaku pachwinowym. Dawkowanie 40 mg (produkt Efracea) jest wskazane w terapii trądziku różowatego.
antybiogram, antybiotykooporność, badanie lekowrażliwości, bakterie Gram-dodatnie, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, bruceloza, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, cholera, choroby przenoszone drogą płciową, drobnoustrój, dur plamisty, działanie przeciwbakteryjne, dżuma, gorączka Gór Skalistych, gorączka Q, Haemophilus influenzae, kieszonka przyzębna, kiła, Klebsiella pneumoniae, leptospiroza, malaria, miednica mała, mycoplasma pneumoniae, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, papuzica, pełzakowica jelitowa, riketsjozy, rzeżączka, Streptococcus pneumoniae, tetracykliny, tężec, trądzik pospolity, trądzik różowaty, tularemia, Ureaplasma urealyticum, wrzód miękki, wtrętowe zapalenie spojówek, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie narządu wzroku, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie przyzębia, zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych, zgorzel gazowa, ziarniniak pachwinowy