paciorkowcowe zapalenie wsierdzia

Paciorkowcowe zapalenie wsierdzia to poważna infekcja wyściółki wewnętrznej serca (endocardium), zastawek sercowych lub sztucznych zastawek, wywołana przez bakterie z rodzaju Streptococcus. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za ten stan są paciorkowce zieleniejące (viridans), paciorkowce z grupy D oraz Streptococcus bovis.

Paciorkowce wnikają do krwiobiegu najczęściej podczas zabiegów stomatologicznych, procedur na drogach moczowych lub przewodzie pokarmowym. Szczególnie narażone są osoby z wadami zastawkowymi serca, po implantacji sztucznych zastawek, z wrodzonymi wadami serca oraz po przebytym zapaleniu wsierdzia.

Objawy kliniczne obejmują gorączkę, dreszcze, osłabienie, bóle mięśniowe, nocne poty, duszność, nowy lub zmieniający się szmer sercowy oraz objawy zatorowości obwodowej. Diagnostyka opiera się na posiewach krwi, badaniach echokardiograficznych (przezklatkowym i przezprzełykowym) oraz markerach zapalnych.

Leczenie paciorkowcowego zapalenia wsierdzia wymaga długotrwałej antybiotykoterapii dożylnej, trwającej zwykle 4-6 tygodni. W przypadku paciorkowców wrażliwych na penicylinę stosuje się penicylinę G lub ceftriakson, często w połączeniu z gentamycyną. W przypadkach powikłanych, z dużymi wegetacjami lub przy niewydolności zastawek, może być konieczne leczenie operacyjne.

Profilaktyka obejmuje antybiotykoterapię przed procedurami wysokiego ryzyka u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka, zgodnie z aktualnymi wytycznymi towarzystw kardiologicznych. Śmiertelność w paciorkowcowym zapaleniu wsierdzia jest niższa niż w przypadku innych patogenów i wynosi około 5-10%, przy czym właściwe i szybkie leczenie znacząco poprawia rokowanie.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Benzylopenicylina – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie benzylopenicyliny wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała oraz stanu ogólnego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek. Benzylopenicylina benzatynowa (Debecylina) podawana jest domięśniowo w dawkach 1,2-2,4 mln j.m. jednorazowo lub co 1-4 tygodnie, nie przekraczając 2,4 mln j.m. na dobę. W ostrych zakażeniach preferuje się formy potasową lub sodową, które podaje się domięśniowo lub dożylnie w dawkach podzielonych co 2-6 godzin, np. w meningokokowym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych 24 mln j.m./dobę co 2 godziny. Dawkowanie u dzieci jest zależne od wieku i masy ciała, z dawkami do 300 000 j.m./kg mc./dobę w ciężkich zakażeniach, przy czym u noworodków i wcześniaków stosuje się mniejsze dawki i rzadsze podawanie ze względu na niedojrzałość nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy odpowiednio zmniejszyć, np. przy klirensie kreatyniny <10 mL/min/1,73 m² dawka maksymalna Penicillinum Crystallisatum TZF wynosi 500 000 j.m. co 8 godzin, a po hemodializie podaje się dawkę uzupełniającą 500 000 j.m.
benzylopenicylina, benzylopenicylina benzatynowa, benzylopenicylina potasowa, błonica, borelioza, Debecylina, gorączka reumatyczna, gronkowiec, hiperkaliemia, kiła narządu wzroku, kiła ośrodkowego układu nerwowego, klirens kreatyniny, listerioza, meningokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, paciorkowce, paciorkowcowe zapalenie wsierdzia, Penicryl, promienica brzuszna, promienica szyjno-twarzowa, róża, tężec, wąglik, wrażliwość drobnoustroju, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie, zakażenie gardła, zakażenie skóry, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Streptomycinum TZF 1 g

Streptomycinum TZF to preparat zawierający 1 g streptomycyny w formie siarczanu, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który należy podawać wyłącznie domięśniowo. W terapii gruźlicy streptomycyna stosowana jest w pierwszej fazie leczenia, zwykle przez 2 miesiące, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi (izoniazyd, pirazynamid, ryfampicyna). Dawkowanie u dorosłych wynosi 15 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1 g) w leczeniu ciągłym oraz 25-30 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1,5 g) w leczeniu przerywanym. U dzieci dawki wynoszą odpowiednio 20-40 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1 g) i 25-30 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1,5 g). Całkowita dawka streptomycyny w trakcie jednego kursu nie powinna przekraczać 120 g.
alkalizacja moczu, azot mocznikowy, dżuma, gruźlica, kwadrant pośladka, leczenie ciągłe, leczenie przerywane, lek przeciwprątkowy, leki przeciwgruźlicze, mięsień naramienny, paciorkowcowe zapalenie wsierdzia, podanie domięśniowe, podrażnienie nerek, roztwór do wstrzykiwań, siarczan streptomycyny, stężenie kreatyniny, stężenie leku w surowicy, tularemia, uszkodzenie nerwów, wrażliwość drobnoustroju, zaburzenie czynności nerek, zakażenie niegruźlicze, zapalenie wsierdzia
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Penicillinum Crystallisatum TZF 3000000 j.m.

Penicillinum Crystallisatum TZF dostępny jest w dawkach 1 000 000 j.m., 3 000 000 j.m. oraz 5 000 000 j.m. (1 mln j.m. odpowiada 600 mg benzylopenicyliny potasowej) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Dawkowanie zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju, stanu klinicznego, wieku i masy ciała pacjenta. Ze względu na krótki okres półtrwania, lek podaje się zwykle co 4-6 godzin, a w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub posocznica, co 2 godziny. Dawkowanie dobowe waha się od 2 mln j.m. do 24 mln j.m., w zależności od rodzaju zakażenia (np. zakażenia paciorkowcowe i pneumokokowe: 12-24 mln j.m./dobę; zakażenia gronkowcowe: 5-24 mln j.m./dobę; borelioza: 18-24 mln j.m./dobę). U noworodków i dzieci dawki są dostosowane do masy ciała, z maksymalną dawką do 24 mln j.m./dobę. W przypadku niewydolności nerek dawki i odstępy między nimi należy odpowiednio modyfikować, np. przy klirensie kreatyniny <10 ml/min dawka maksymalna wynosi 500 000 j.m. co 8 godzin, z dawką uzupełniającą po hemodializie 500 000 j.m.
aminoglikozyd, benzylopenicylina potasowa, błonica, borelioza, cellulitis, Clostridium, Enterococcus, Fusobacterium, gorączka reumatyczna, hemodializa, kiła narządu wzroku, kiła ośrodkowego układu nerwowego, klirens kreatyniny, listerioza, meningokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, niewydolność nerek, paciorkowcowe zapalenie wsierdzia, paciorkowiec β-hemolizujący, posocznica, promienica, promienica brzuszna, promienica szyjno-twarzowa, ropniak, róża, Streptococcus agalactiae, tężec, wąglik, wlew ciągły, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie gronkowcowe, zakażenie paciorkowcowe, zakażenie paciorkowcowe grupy B, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wsierdzia

paciorkowcowe zapalenie wsierdzia

Powiązane wpisy

Benzylopenicylina – Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania – Streptomycinum TZF 1 g

Dawkowanie i sposób podawania – Penicillinum Crystallisatum TZF 3000000 j.m.