farmakokinetyka ropinirolu
Farmakokinetyka ropinirolu obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tego leku stosowanego głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. Po podaniu doustnym ropinirol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1-2 godzin.
Lek wykazuje wysoką biodostępność na poziomie około 50%, która może być obniżona przy jednoczesnym spożyciu posiłków bogatych w tłuszcze. Ropinirol wiąże się z białkami osocza w około 40% i charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek.
Metabolizm ropinirolu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP1A2 z rodziny cytochromu P450, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania leku wynosi około 6 godzin, co uzasadnia jego dawkowanie 3 razy na dobę w formie o natychmiastowym uwalnianiu lub raz na dobę w preparatach o przedłużonym uwalnianiu. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (około 90%).
Istotne jest, że farmakokinetyka ropinirolu może ulegać zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób starszych, co może wymagać dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP1A2 (np. ciprofloksacyny, fluwoksaminy) może znacząco zwiększać stężenie ropinirolu w osoczu, podwyższając ryzyko działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aropilo 0,25 mg
Przedawkowanie ropinirolu, stosowanego w dawce 0,25 mg w formie tabletek powlekanych (Aropilo), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminergicznych, co manifestuje się objawami takimi jak nudności, wymioty, niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, senność, pobudzenie psychoruchowe, halucynacje oraz dezorientacja. Intensywność symptomów koreluje z dawką leku i jest wynikiem działania na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy, w tym stymulacji receptorów D2 w układzie limbicznym oraz wpływu na ośrodki czuwania i ośrodek wymiotny. Szczególnie narażone na ciężki przebieg przedawkowania są osoby z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz pacjenci w podeszłym wieku, u których farmakokinetyka ropinirolu może ulec zmianie, zwiększając ryzyko toksyczności nawet przy niższych dawkach.
antagonista dopaminy, ciśnienie tętnicze krwi, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie dopaminergiczne, farmakokinetyka ropinirolu, halucynacja wzrokowa, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, receptor D2, receptor dopaminergiczny, ropinirol, strefa wyzwalająca chemoreceptorów, stymulacja dopaminergiczna, układ limbiczny, zaburzenie świadomości