farmakokinetyka ropinirolu

Farmakokinetyka ropinirolu obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tego leku stosowanego głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. Po podaniu doustnym ropinirol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1-2 godzin.

Lek wykazuje wysoką biodostępność na poziomie około 50%, która może być obniżona przy jednoczesnym spożyciu posiłków bogatych w tłuszcze. Ropinirol wiąże się z białkami osocza w około 40% i charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek.

Metabolizm ropinirolu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP1A2 z rodziny cytochromu P450, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania leku wynosi około 6 godzin, co uzasadnia jego dawkowanie 3 razy na dobę w formie o natychmiastowym uwalnianiu lub raz na dobę w preparatach o przedłużonym uwalnianiu. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (około 90%).

Istotne jest, że farmakokinetyka ropinirolu może ulegać zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób starszych, co może wymagać dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP1A2 (np. ciprofloksacyny, fluwoksaminy) może znacząco zwiększać stężenie ropinirolu w osoczu, podwyższając ryzyko działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl