metabolizm feksofenadyny
Metabolizm feksofenadyny, leku przeciwhistaminowego drugiej generacji, charakteryzuje się niewielkim stopniem biotransformacji w organizmie. Około 95% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej, głównie z kałem (80%) i w mniejszym stopniu z moczem (11-12%).
W przeciwieństwie do innych leków przeciwalergicznych, feksofenadyna nie podlega znaczącemu metabolizmowi wątrobowemu z udziałem enzymów cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Główne szlaki metaboliczne obejmują dealkilację, hydroksylację i koniugację, jednak te procesy odgrywają marginalną rolę w eliminacji leku.
Feksofenadyna jest substratem dla transporterów błonowych, takich jak P-glikoproteina oraz polipeptydy transportujące aniony organiczne (OATP). Interakcje na poziomie tych transporterów mogą wpływać na farmakokinetykę leku, zmieniając jego biodostępność i eliminację. Feksofenadyna nie wywołuje efektu sedatywnego ze względu na ograniczone przenikanie przez barierę krew-mózg, co jest częściowo związane z działaniem P-glikoproteiny.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Feksofenadyna chlorowodorek, substancja czynna leku Telfexo 120 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 1-3 godziny oraz średnim Cmax około 427 ng/ml po dawce 120 mg raz na dobę. Substancja wiąże się z białkami osocza w 60-70%, co wpływa na jej biodostępność i dystrybucję. Metabolizm feksofenadyny jest minimalny, a lek jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z żółcią, z do 10% dawki usuwanej z moczem. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 11-15 godzin, co umożliwia stosowanie leku raz lub dwa razy na dobę.
AUC, białko osocza, biodostępność leku, biotransformacja, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, farmakokinetyka feksofenadyny, feksofenadyna chlorowodorek, metabolizm feksofenadyny, mocz, okres półtrwania, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, wątroba, zaburzenie czynności wątroby, żółć -
Leksykon leków
Feksofenadyny chlorowodorek, substancja czynna leku Fexofast 120 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 427 ng/ml w czasie 1-3 godzin (Tmax). Lek wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza na poziomie 60-70%, co determinuje frakcję wolnego leku dostępnego do działania farmakologicznego. Metabolizm feksofenadyny jest minimalny, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych związanych z układem cytochromu P450. Eliminacja leku przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania (t1/2) wynoszącym 11-15 godzin po podaniu wielokrotnym, co umożliwia stosowanie dawkowania raz lub dwa razy na dobę.
AUC, Cmax, cytochrom P450, dwuwykładniczy spadek stężenia, dystrybucja leku, farmakokinetyka feksofenadyny, feksofenadyny chlorowodorek, frakcja wolnego leku, interakcja lekowa, klirens substancji, liniowa farmakokinetyka, metabolizm feksofenadyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, szybkie wchłanianie, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku z żółcią
