dwuwykładniczy spadek stężenia
Dwuwykładniczy spadek stężenia to zjawisko farmakokinetyczne charakteryzujące się stopniowym zmniejszaniem się stężenia leku we krwi lub innych tkankach, które przebiega w dwóch fazach o różnych szybkościach eliminacji.
W pierwszej fazie (α, alfa) obserwuje się szybki spadek stężenia związany głównie z dystrybucją leku z krwi do tkanek. Druga faza (β, beta) cechuje się wolniejszym tempem eliminacji, odzwierciedlającym głównie procesy metabolizmu i wydalania leku z organizmu. Zjawisko to opisuje równanie matematyczne zawierające dwa składniki wykładnicze z różnymi stałymi szybkości.
Dwuwykładniczy model eliminacji jest charakterystyczny dla wielu leków podawanych dożylnie, w tym antybiotyków, leków przeciwnowotworowych czy środków znieczulających. Parametry tego modelu (okres półtrwania fazy α i β, objętość dystrybucji, klirens) są kluczowe dla ustalenia optymalnego dawkowania, zwłaszcza przy terapii długoterminowej i u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek czy wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telfast 30 30 mg
Feksofenadyna chlorowodorek w dawce 30 mg (odpowiadającej 28 mg feksofenadyny) wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając Tmax w zakresie 1-3 godzin. U dzieci po dawce 30 mg Cmax wynosi około 128 ng/ml, a podawanie 30 mg dwa razy na dobę zapewnia ekspozycję (AUC) porównywalną do 120 mg raz na dobę u dorosłych, co potwierdza adekwatność dawkowania pediatrycznego. Lek wiąże się z białkami osocza w 60-70%, a metabolizm jest minimalny, co skutkuje obecnością feksofenadyny głównie w postaci niezmienionej w moczu i kale. Okres półtrwania wynosi 11-15 godzin, co umożliwia stosowanie schematów dawkowania dwukrotnego lub jednokrotnego dziennie.
AUC, Cmax, dwuwykładniczy spadek stężenia, eliminacja wątrobowa, farmakokinetyka liniowa, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, maksymalne stężenie w surowicy, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stan stacjonarny, stężenie leku w surowicy, Tmax, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie z żółcią