farmakokinetyka doksycykliny

Farmakokinetyka doksycykliny charakteryzuje się wysoką biodostępnością (90-100%) po podaniu doustnym, co umożliwia skuteczne osiągnięcie stężeń terapeutycznych. Lek jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, a pokarm jedynie nieznacznie obniża jego absorpcję, nie wpływając istotnie na efektywność terapii.

Doksycyklina wykazuje wysoką lipofilność, co zapewnia jej doskonałą penetrację do tkanek, w tym do płuc, zatok, gruczołu krokowego i ośrodkowego układu nerwowego. Lek wiąże się z białkami osocza w 80-90%, a jego objętość dystrybucji wynosi 0,7-0,8 l/kg. Charakterystyczną cechą jest zdolność do kumulacji w erytrocytach, co wydłuża czas działania.

Metabolizm doksycykliny zachodzi głównie w wątrobie, jednak w przeciwieństwie do innych tetracyklin, tylko niewielka część (około 40%) ulega biotransformacji. Lek jest wydalany zarówno z żółcią do przewodu pokarmowego, jak i przez nerki. Okres półtrwania wynosi 18-22 godziny, co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę.

Istotną zaletą doksycykliny jest brak konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, co wyróżnia ją na tle innych tetracyklin. Lek osiąga wysokie stężenia w żółci, gdzie jego koncentracja może być 10-25 razy wyższa niż w surowicy, co zwiększa skuteczność w leczeniu zakażeń dróg żółciowych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Doksycyklina – Właściwości farmakokinetyczne

Doksycyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin, charakteryzuje się szybkim i proporcjonalnym do dawki wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu około 2,6 μg/ml po dawce 200 mg, osiąganym po około 2 godzinach. Preparat Efracea (40 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu) wykazuje maksymalne stężenia w osoczu 510 ng/ml po pojedynczej dawce i 600 ng/ml w stanie stacjonarnym (dzień 7), z czasem osiągnięcia Cmax 2-3 godziny. Podawanie z posiłkiem bogatym w tłuszcze, białka i produkty mleczne obniża biodostępność o około 20% i Cmax o 43%. Po podaniu dożylnym (Doxyclinum TZF) stężenia maksymalne wynoszą 2,5 μg/ml (100 mg, 1h infuzja) i 3,6 μg/ml (200 mg, 2h infuzja). Doksycyklina wiąże się z białkami osocza w 80-90%, ma okres półtrwania 18-22 godzin (do 25 godzin u pacjentów z niewydolnością nerek), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek wykazuje dobrą penetrację do wielu tkanek i płynów ustrojowych, w tym gruczołu krokowego, jajników, macicy, pęcherza moczowego, żółci, wątroby, mięśni, kości, oskrzeli, płuc, węzłów chłonnych, zatok oraz migdałków podniebiennych, a także przenika przez barierę łożyska i do mleka matki.
biodostępność doksycykliny, doksycyklina, dystrybucja tkankowa, Efracea, farmakokinetyka, farmakokinetyka doksycykliny, hemodializa, induktory enzymatyczne, interakcje z pokarmem, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kumulacja leku, lipofilność, metabolizm doksycykliny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn dziąsłowy, przenikanie przez łożysko, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności wątroby, żel okołozębowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Efracea 40 mg

Doksycyklina w dawce 40 mg (produkt Efracea) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jej biodostępność i skuteczność terapeutyczną. Jony metali dwuwartościowych i trójwartościowych (wapń, magnez, glin, żelazo, cynk) oraz produkty mleczne i leki zobojętniające zmniejszają wchłanianie doksycykliny poprzez tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów, co wymaga zachowania odstępu 2-3 godzin między ich podaniem a doksycykliną. Leki wpływające na pH soku żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2) również obniżają biodostępność, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po doksycyklinie. Substancje takie jak węgiel aktywowany, sukralfat i cholestyramina silnie adsorbują doksycyklinę, co również wymaga odstępu czasowego. Indukcja enzymów wątrobowych przez ryfampicynę, barbiturany, karbamazepinę, fenytoinę i prymidon przyspiesza metabolizm doksycykliny, skracając jej okres półtrwania i obniżając stężenie terapeutyczne, co może wymagać dostosowania dawki lub unikania jednoczesnego stosowania.
aktywność protrombiny, antagonista receptora H2, antybiotyk beta-laktamowy, barbituran, biodostępność doksycykliny, cefalosporyna, chelat bizmutu, chinapryl, cholestyramina, cyklosporyna, difenylohydantoina, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie bakteriostatyczne, działanie hipoglikemizujące, farmakokinetyka doksycykliny, fenytoina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor pompy protonowej, izotretynoina, karbamazepina, lek zobojętniający, metoksyfluran, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nefrotoksyczność, okres półtrwania, penicylina, pochodna sulfonylomocznika, prymidon, ryfampicyna, sukralfat, węgiel aktywowany

farmakokinetyka doksycykliny

Powiązane wpisy

Doksycyklina – Właściwości farmakokinetyczne

Interakcje leku – Efracea 40 mg