cytochrom P450 CYP2C19
Cytochrom P450 CYP2C19 jest kluczowym enzymem metabolizującym leki, należącym do rodziny cytochromów P450. Odgrywa istotną rolę w biotransformacji około 10-15% wszystkich leków stosowanych klinicznie, w tym przeciwdepresantów, inhibitorów pompy protonowej, leków przeciwpadaczkowych oraz klopidogrelu.
CYP2C19 charakteryzuje się znacznym polimorfizmem genetycznym, co prowadzi do występowania w populacji metabolizerów ultraszybkich, szybkich, pośrednich i wolnych. Różnice te determinują skuteczność terapeutyczną i ryzyko działań niepożądanych wielu leków. Szczególnie istotny jest polimorfizm CYP2C19 w przypadku stosowania klopidogrelu, gdzie obecność alleli o obniżonej funkcji (*2, *3) wiąże się z niewystarczającą aktywacją proleku i zwiększonym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych.
Częstość występowania poszczególnych wariantów genetycznych CYP2C19 różni się znacząco między grupami etnicznymi. Metabolizery wolne stanowią około 2-5% populacji kaukaskiej, ale nawet do 15-20% populacji wschodnioazjatyckiej. Diagnostyka farmakogenetyczna CYP2C19 umożliwia personalizację terapii i optymalizację dawkowania leków metabolizowanych przez ten enzym, co ma szczególne znaczenie w kardiologii, psychiatrii i gastroenterologii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Sertalina, substancja czynna leku Miravil 100 mg, wykazuje farmakokinetykę proporcjonalną do dawki w zakresie terapeutycznym 50-200 mg, z Tmax wynoszącym 4,5-8,4 h i okresem półtrwania około 26 h (22-36 h), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek jest dobrze wchłaniany doustnie, a pokarm nie wpływa istotnie na jego biodostępność. Sertralina wiąże się w około 98% z białkami osocza, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi intensywnie w wątrobie z efektem pierwszego przejścia, a głównym metabolitem jest aktywna N-desmetylosertralina o długim okresie półtrwania 62-104 h. Eliminacja odbywa się równomiernie z kałem i moczem, przy czym mniej niż 0,2% leku wydalane jest w postaci niezmienionej. U pacjentów z niewydolnością nerek nie obserwuje się istotnej kumulacji, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby dochodzi do trzykrotnego wzrostu AUC i wydłużenia t1/2, co wymaga modyfikacji dawkowania.
biodostępność sertraliny, cytochrom P450 CYP2C19, czas do stężenia maksymalnego, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka proporcjonalna, farmakokinetyka sertraliny, funkcja wątroby, klirens kreatyniny, metabolizm sertraliny, N-desmetylosertralina, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, pole pod krzywą stężenia, sertralina, stężenie maksymalne, stężenie osoczowe, stężenie stanu stacjonarnego, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizer, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne -
Leksykon leków
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1-1,5 μg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Bezwzględna biodostępność wynosi około 77%, a lek wykazuje wysokie (98%) wiązanie z białkami osocza oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie do przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, z okresem półtrwania około 1 godziny u osób zdrowych. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z kwasem siarkowym, są wydalane głównie przez nerki (około 80%). Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę leku, jednak nie wymaga modyfikacji dawkowania u osób wolno metabolizujących. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność, jedynie wydłuża czas do osiągnięcia efektu terapeutycznego.
biodostępność, cytochrom P450 CYP2C19, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, dystrybucja leku, fenotyp wolnego metabolizmu, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, skala Childa, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
