Właściwości farmakokinetyczne
IPP 20 20 mg
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1-1,5 μg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Bezwzględna biodostępność wynosi około 77%, a lek wykazuje wysokie (98%) wiązanie z białkami osocza oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie do przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, z okresem półtrwania około 1 godziny u osób zdrowych. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z kwasem siarkowym, są wydalane głównie przez nerki (około 80%). Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę leku, jednak nie wymaga modyfikacji dawkowania u osób wolno metabolizujących. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność, jedynie wydłuża czas do osiągnięcia efektu terapeutycznego.
Właściwości farmakokinetyczne pantoprazolu
Pantoprazol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i przewidywalnym profilem farmakokinetycznym, który wykazuje liniowość w szerokim zakresie dawek. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne leku IPP 20 zawierającego 20 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego.1
Wchłanianie
Pantoprazol po podaniu doustnym wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Po podaniu pojedynczej dawki 20 mg, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w czasie 2,0-2,5 godziny i wynosi około 1-1,5 μg/ml. Wartości te pozostają niezmienione również przy dawkowaniu wielokrotnym, co świadczy o braku kumulacji leku w organizmie.2
Bezwzględna biodostępność pantoprazolu po podaniu doustnym w postaci tabletek dojelitowych wynosi około 77%. Istotnym aspektem farmakokinetyki pantoprazolu jest fakt, że spożycie pokarmu nie wpływa na wielkość powierzchni pod krzywą stężenia w czasie (AUC), maksymalne stężenie w surowicy, a tym samym na biodostępność leku. Jednoczesne spożycie pokarmu powoduje jedynie wydłużenie czasu do osiągnięcia efektu terapeutycznego.3
Dystrybucja
Pantoprazol charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, sięgającym 98%. Objętość dystrybucji wynosi około 0,15 l/kg masy ciała, co wskazuje na dystrybucję ograniczoną głównie do przestrzeni pozakomórkowej.4
Metabolizm
Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest demetylacja katalizowana przez izoenzym CYP2C19 cytochromu P450, po której następuje sprzęganie z kwasem siarkowym. Drugim istotnym szlakiem metabolicznym jest utlenianie z udziałem izoenzymu CYP3A4.5
Eliminacja i wydalanie
Końcowy okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Należy podkreślić, że mimo relatywnie krótkiego okresu półtrwania w fazie eliminacji, pantoprazol wykazuje znacznie dłuższy czas działania farmakologicznego. Jest to związane ze swoistym, silnym wiązaniem leku z pompą protonową w komórkach okładzinowych żołądka.6
Metabolity pantoprazolu są wydalane głównie przez nerki (około 80% dawki), a pozostała część usuwana jest z kałem. Głównym metabolitem obecnym zarówno w surowicy, jak i w moczu jest demetylopantoprazol sprzężony z kwasem siarkowym. Okres półtrwania tego metabolitu wynosi około 1,5 godziny i jest nieznacznie dłuższy od okresu półtrwania macierzystego związku.7
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Polimorfizm genetyczny
Istotny wpływ na farmakokinetykę pantoprazolu ma polimorfizm genetyczny dotyczący izoenzymu CYP2C19. Około 3% populacji europejskiej charakteryzuje się brakiem aktywności tego enzymu i zaliczana jest do grupy osób wolno metabolizujących. U tych pacjentów metabolizm pantoprazolu zachodzi prawdopodobnie głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP3A4.8
U osób z fenotypem wolnego metabolizmu, po podaniu pojedynczej dawki 40 mg pantoprazolu, obserwuje się znacząco zmienione parametry farmakokinetyczne:
- Średnia wartość AUC jest około sześciokrotnie większa w porównaniu z osobami szybko metabolizującymi
- Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest zwiększone o około 60%
Pomimo tych różnic nie jest konieczna modyfikacja dawkowania pantoprazolu w tej grupie pacjentów.9
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym również u osób poddawanych dializoterapii, nie jest konieczna redukcja dawki pantoprazolu. Okres półtrwania pantoprazolu u tych pacjentów jest porównywalny z okresem półtrwania u osób zdrowych. Podczas zabiegu dializy usuwane są jedynie niewielkie ilości pantoprazolu.10
Pomimo że okres półtrwania głównego metabolitu pantoprazolu jest umiarkowanie wydłużony (2-3 godziny) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wydalanie nadal przebiega na tyle szybko, że nie dochodzi do kumulacji leku w organizmie.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B według skali Childa) obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce pantoprazolu:
- Wydłużenie okresu półtrwania do 3-6 godzin (w porównaniu z około 1 godziną u osób zdrowych)
- Zwiększenie wartości AUC 3-5 krotnie
- Niewielkie zwiększenie maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax), około 1,3-krotne w porównaniu z osobami zdrowymi
Zmiany te wynikają z ograniczonego metabolizmu wątrobowego pantoprazolu u tych pacjentów.12
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku obserwuje się nieznaczne zwiększenie wartości AUC i Cmax w porównaniu z osobami młodszymi, jednak różnice te nie mają znaczenia klinicznego i nie wymagają modyfikacji dawkowania.13
Dzieci i młodzież
Badania farmakokinetyczne pantoprazolu przeprowadzone w populacji pediatrycznej wykazały, że:
- Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 20 mg lub 40 mg pantoprazolu dzieciom w wieku 5-16 lat, wartości AUC i Cmax były porównywalne z wartościami obserwowanymi u osób dorosłych
- Po dożylnym podaniu pojedynczych dawek 0,8 lub 1,6 mg/kg masy ciała pantoprazolu dzieciom w wieku 2-16 lat nie stwierdzono istotnej zależności między klirensem leku a wiekiem lub masą ciała dziecka
- Wartości AUC i objętość dystrybucji u dzieci odpowiadały wynikom uzyskanym u dorosłych
Powyższe dane wskazują na podobny profil farmakokinetyczny pantoprazolu u dzieci i młodzieży w porównaniu z osobami dorosłymi.14
Parametry farmakokinetyczne pantoprazolu
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Biodostępność | Około 77% | Po podaniu doustnym w postaci tabletek |
| Czas do osiągnięcia Cmax | 2,0-2,5 godziny | Po podaniu doustnym |
| Cmax po dawce 20 mg | 1-1,5 μg/ml | Wartość stała przy wielokrotnym podawaniu |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 98% | Wysokie powinowactwo do białek |
| Objętość dystrybucji | Około 0,15 l/kg | Dystrybucja głównie do przestrzeni pozakomórkowej |
| Główne enzymy metabolizujące | CYP2C19, CYP3A4 | Metabolizm głównie wątrobowy |
| Okres półtrwania (t1/2) | Około 1 godziny | U osób zdrowych |
| t1/2 u pacjentów z marskością wątroby | 3-6 godzin | Klasa A i B według Childa |
| Klirens | Około 0,1 l/h/kg | U osób zdrowych |
| Główna droga eliminacji | Nerkowa (około 80%) | W postaci metabolitów |
| Główny metabolit | Demetylopantoprazol sprzężony z kwasem siarkowym | t1/2 metabolitu: około 1,5 godziny |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania