zaburzenie arytmogenne
Zaburzenie arytmogenne to schorzenie, które charakteryzuje się nieprawidłowym rytmem serca (arytmią), najczęściej spowodowanym zaburzeniami w układzie bodźcoprzewodzącym lub w strukturze mięśnia sercowego. Arytmie mogą objawiać się jako zbyt szybkie (tachykardie), zbyt wolne (bradykardie) lub nieregularne uderzenia serca.
Przyczyny zaburzeń arytmogennych są złożone i mogą obejmować choroby strukturalne serca (np. kardiomiopatię arytmogenną prawej komory), zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków, choroby tarczycy, czy genetycznie uwarunkowane kanałopatie (np. zespół długiego QT, zespół Brugadów). Częstym podłożem arytmii jest również choroba niedokrwienna serca.
Diagnostyka zaburzeń arytmogennych opiera się głównie na badaniach elektrokardiograficznych (EKG spoczynkowe, holterowskie, próby wysiłkowe), badaniach elektrofizjologicznych oraz obrazowaniu serca (echokardiografia, rezonans magnetyczny). Leczenie zależy od rodzaju arytmii i może obejmować farmakoterapię, ablację, wszczepienie stymulatora lub kardiowertera-defibrylatora, a w niektórych przypadkach leczenie operacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół brugady – Epidemiologia
Zespół Brugady to dziedziczne zaburzenie arytmogenne, predysponujące do złośliwych arytmii komorowych i nagłego zgonu sercowego u osób ze strukturą serca prawidłową. Częstość występowania wynosi około 0,5 na 1000 osób (0,05%), z wyraźnymi różnicami geograficznymi i etnicznymi – najwyższa w Azji Południowo-Wschodniej (3,7/1000), najniższa w Afryce Północnej (0/1000). Zespół odpowiada za około 4% wszystkich nagłych zgonów sercowych i do 20% u osób bez choroby strukturalnej serca. Dominacja mężczyzn jest wyraźna (stosunek 8-10:1), a średni wiek diagnozy to 41 lat. Klinicznie większość pacjentów jest bezobjawowa (63-79%), natomiast objawy obejmują omdlenia (20-30%), zatrzymania krążenia (8-12%) i nagłą śmierć sercową. Roczna częstość zdarzeń arytmicznych wynosi 7,7% u pacjentów po zatrzymaniu krążenia, 1,9% u osób z omdleniami i 0,5% u bezobjawowych, z 10-letnim ryzykiem arytmii na poziomie 12% u tej ostatniej grupy.
ablacja częstotliwości radiowej, ablacja nasierdzia, arytmia komorowa, badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, badanie genomowe, bradykardia zatokowa, dysfunkcja węzła zatokowego, fragmentacja QRS, implantacja ICD, kardiowerter-defibrylator, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, obraz EKG, odstęp QTc, programowana stymulacja serca, remisja choroby, stymulacja elektryczna, wariant genetyczny, zaburzenie arytmogenne, zatrzymanie krążenia, zespół Brugady, złośliwa arytmia - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół brugady – Diagnostyka i diagnoza
Zespół Brugady to dziedziczne zaburzenie arytmogenne charakteryzujące się ryzykiem nagłej śmierci sercowej u pacjentów bez strukturalnych chorób serca. Diagnostyka opiera się na wykryciu charakterystycznego wzoru typu 1 (coved type) w 12-odprowadzeniowym EKG, z uniesieniem odcinka ST ≥2 mm w odprowadzeniach V1-V2 umieszczonych w 2., 3. lub 4. przestrzeni międzyżebrowej, występującym spontanicznie lub po prowokacji lekami blokującymi kanały sodowe (ajmalina, flekainid, prokainamid, pilsykainid). Wzory typu 2 i 3 są podejrzane, ale nie diagnostyczne. Test prowokacyjny jest wskazany u pacjentów z podejrzeniem zespołu, którzy nie mają spontanicznego wzoru typu 1, zwłaszcza przy omdleniach o nieustalonej etiologii lub w badaniach przesiewowych rodzin. Badania genetyczne, głównie mutacje w genie SCN5A, wspierają diagnozę, choć wykrywalność mutacji wynosi jedynie 15-30%. Badanie elektrofizjologiczne (EPS) może pomóc w stratyfikacji ryzyka, zwłaszcza u bezobjawowych pacjentów ze spontanicznym wzorem typu 1, oceniając indukowalność arytmii komorowych i efektywny okres refrakcji komór (wartość <200 ms jest predykcyjna).
arytmia komorowa, arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, blok prawej odnogi pęczka Hisa, bloker kanału sodowego, częstoskurcz komorowy, elektrokardiogram, flekainid, fragmentacja zespołu QRS, kardiowerter-defibrylator, migotanie komór, nagła śmierć sercowa, omdlenie arytmiczne, strukturalna choroba serca, test prowokacyjny, uniesienie odcinka ST, wczesna repolaryzacja, zaburzenie arytmogenne, zatrzymanie krążenia, zespół Brugada