ucisk naczyniowy

Ucisk naczyniowy to stan patologiczny polegający na mechanicznym zwężeniu lub zamknięciu światła naczynia krwionośnego, co prowadzi do upośledzenia przepływu krwi i potencjalnie do niedokrwienia tkanek zaopatrywanych przez dane naczynie. Może dotyczyć zarówno naczyń tętniczych, jak i żylnych, a jego konsekwencje kliniczne zależą od lokalizacji, stopnia i czasu trwania ucisku.

Przyczyny ucisku naczyniowego są różnorodne i obejmują: zmiany anatomiczne (np. zespoły cieśni), obecność struktur patologicznych (guzy, tętniaki), zmiany pozycyjne, jatrogenne (np. po zabiegach operacyjnych), urazy, stany zapalne okolicznych tkanek oraz ucisk zewnętrzny (np. przez opatrunki, gips). Szczególne znaczenie kliniczne mają zespoły uciskowe, takie jak zespół górnego otworu klatki piersiowej, zespół uciskowy tętnicy podkolanowej czy zespół ucisku tętnicy krezkowej górnej.

Diagnostyka ucisku naczyniowego obejmuje badanie podmiotowe, przedmiotowe oraz obrazowe. Kluczowe znaczenie mają badania ultrasonograficzne z opcją dopplerowską, angiografia tomografii komputerowej, angiografia rezonansu magnetycznego oraz klasyczna angiografia. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować postępowanie zachowawcze (fizjoterapia, zmiana pozycji), farmakoterapię lub interwencje chirurgiczne mające na celu dekompresję naczynia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl