zaburzenia kurczliwości
Zaburzenia kurczliwości to nieprawidłowości w zdolności mięśnia sercowego do generowania siły skurczu, co przekłada się na zaburzenia mechanicznej funkcji serca. Występują one w wielu jednostkach chorobowych, w tym w niewydolności serca, chorobie niedokrwiennej serca, kardiomiopatiach oraz wadach zastawkowych.
W diagnostyce zaburzeń kurczliwości kluczową rolę odgrywa echokardiografia, która pozwala na ocenę frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), regionalnych zaburzeń kurczliwości oraz innych parametrów funkcji skurczowej. Nowoczesne techniki, takie jak tkankowa echokardiografia doplerowska (TDI), śledzenie markerów akustycznych (speckle tracking) czy rezonans magnetyczny serca, umożliwiają bardziej precyzyjną ocenę funkcji skurczowej.
Zaburzenia kurczliwości mogą mieć charakter globalny, dotyczący całego mięśnia sercowego, lub regionalny, obejmujący wybrane segmenty mięśnia. Regionalny charakter zaburzeń kurczliwości jest typowy dla choroby niedokrwiennej serca, gdzie niedokrwienie lub martwica obejmuje obszar zaopatrywany przez konkretne naczynie wieńcowe. Globalne zaburzenia kurczliwości występują najczęściej w kardiomiopatiach, chorobach zapalnych mięśnia sercowego czy toksycznym uszkodzeniu serca.
Leczenie zaburzeń kurczliwości zależy od ich etiologii i obejmuje farmakoterapię (beta-blokery, ACEI/ARB, antagoniści aldosteronu, inhibitory SGLT2), leczenie inwazyjne (rewaskularyzacja, implantacja urządzeń wspomagających pracę serca) oraz w wybranych przypadkach transplantację serca. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaksolol, selektywny antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów poddawanych politerapii. Bezwzględnie należy unikać łączenia betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i bradykardii. Niezalecane jest także jednoczesne stosowanie z amiodaronem, glikozydami nasercowymi, werapamilem oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń automatyzmu, przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie betaksololu z halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradil), lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i propafenonem, baklofenem, insuliną i sulfonylomocznikami, lidokainą oraz środkami kontrastującymi zawierającymi jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca oraz maskowanie objawów hipoglikemii.
antagoniści wapnia, antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, antagonista wapnia, bradykardia, depresja mięśnia sercowego, działanie bradykardyzujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, EKG, funkcje poznawcze, glikozyd nasercowy, glikozydy nasercowe, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kołatanie serca, kortykosteroidy, lek przeciwarytmiczny, leki przeciwarytmiczne, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, pochodna dihydropirydyny, pochodne dihydropirydyny, pochodne sulfonylomocznika, prostaglandyna rozszerzająca naczynia, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący zawierający jod, stężenie lidokainy w osoczu, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia kurczliwości, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie zatokowe