mukormikoza nosowo-mózgowa

Mukormikoza nosowo-mózgowa (rhinocerebralna) to rzadka, ale niezwykle agresywna forma grzybicy inwazyjnej wywoływanej przez grzyby z rzędu Mucorales, najczęściej należące do rodzajów Rhizopus, Mucor i Lichtheimia. Charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się zakażenia z jam nosowych i zatok przynosowych do struktur oczodołu oraz tkanek mózgowia.

Schorzenie występuje głównie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami odporności, w szczególności u chorych z niekontrolowaną cukrzycą (zwłaszcza z kwasicą ketonową), po przeszczepach narządów, z neutropenią, przyjmujących długotrwale kortykosteroidy oraz chorych onkologicznych. W ostatnich latach obserwowano wzrost zachorowań u pacjentów z ciężkim przebiegiem COVID-19.

Klinicznie mukormikoza nosowo-mózgowa objawia się bólem twarzy, jednostronnym obrzękiem, wyciekiem z nosa, gorączką, zaburzeniami widzenia, zmianami martwiczymi podniebienia lub przegrody nosowej. Charakterystyczne są czarne, martwicze strupy w jamie nosowej. W miarę postępu choroby dochodzi do zajęcia nerwów czaszkowych, oczodołu, zatok klinowych i sitowych oraz inwazji do ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), badania mikologiczne oraz histopatologiczne materiału pobranego z ognisk zakażenia. W preparatach histopatologicznych widoczne są szerokie, nieseptowane strzępki grzybni z odgałęzieniami pod kątem prostym.

Leczenie wymaga agresywnego, wielokierunkowego podejścia obejmującego natychmiastowe wdrożenie terapii przeciwgrzybiczej (głównie amfoterycyna B w formie liposomalnej), pilne chirurgiczne usunięcie tkanek martwiczych oraz kontrolę chorób współistniejących. Pomimo intensywnego leczenia, śmiertelność w mukormikozie nosowo-mózgowej pozostaje wysoka i sięga 30-70%.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl