dekompresja rdzenia kostnego
Dekompresja rdzenia kostnego to procedura chirurgiczna stosowana w przypadku zwiększonego ciśnienia wewnątrz kości, najczęściej spowodowanego martwicą kości lub zespołem przedziału kostnego. Zabieg polega na wywierceniu otworów w kości, co zmniejsza ciśnienie wewnątrzkostne, poprawia ukrwienie i stymuluje proces regeneracji tkanki kostnej.
Najczęstszymi wskazaniami do dekompresji rdzenia kostnego są jałowa martwica głowy kości udowej (choroba Perthesa u dzieci lub martwica głowy kości udowej u dorosłych), martwica kości w przebiegu terapii kortykosteroidami, a także wczesne stadia martwicy pourazowej. Zabieg wykonuje się również w przypadku zespołu bólowego szpiku kostnego oraz jako leczenie wspomagające w niektórych postaciach osteoporozy.
Procedura jest małoinwazyjna, przeprowadzana najczęściej w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Chirurg wprowadza specjalną igłę lub wiertło do wnętrza kości pod kontrolą fluoroskopii, tworząc kanały dekompresyjne. W niektórych przypadkach zabieg może być uzupełniony o podanie do wnętrza kości komórek macierzystych lub czynników wzrostu w celu przyspieszenia gojenia.
Skuteczność dekompresji rdzenia kostnego jest najwyższa we wczesnych stadiach choroby, przed wystąpieniem znaczących zmian strukturalnych w kości. Zabieg charakteryzuje się stosunkowo niskim ryzykiem powikłań, krótkim czasem hospitalizacji i szybkim powrotem do aktywności fizycznej w porównaniu z bardziej inwazyjnymi procedurami ortopedycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Martwica kostna (osteonekroza) – Epidemiologia
Martwica kostna (osteonekroza) to proces obumierania tkanki kostnej spowodowany zaburzeniem ukrwienia, prowadzący do mikrozłamań i zapadnięcia się struktury kostnej, najczęściej w głowie kości udowej (99% przypadków). Choroba dotyka głównie osoby w wieku 30-50 lat, z przewagą mężczyzn (stosunek 3:1 do 8:1), choć w przypadku stawu kolanowego częściej występuje u kobiet powyżej 60. roku życia. Epidemiologia wskazuje na roczną zapadalność w USA na poziomie 10 000-20 000 nowych przypadków nieurazowej martwicy głowy kości udowej, a w innych krajach, jak Japonia, Korea Południowa i Chiny, liczby te również są znaczące. Martwica kostna jest często obustronna (około 80% w przypadku głowy kości udowej) i związana z licznymi czynnikami ryzyka, w tym dializami (SIR 6,65), złamaniami biodra (SIR 7,98), zapaleniem szpiku (SIR 6,43), przeszczepami narządów (SIR 7,14), stosowaniem kortykosteroidów (prednizon ≥20 mg/dobę lub skumulowana dawka ≥2000 mg), nadużywaniem alkoholu, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami hematologicznymi oraz zakażeniem HIV.
bisfosfonian, choroba Gauchera, choroba zwyrodnieniowa stawów, dekompresja rdzenia kostnego, dializa, endoprotezoplastyka, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, glikokortykosteroid, hydroksychlorochina, kortykosteroid, kość księżycowata, martwica głowy kości udowej, martwica kostna, mikrozłamanie, nadkrzepliwość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, obumarcie tkanki kostnej, obustronne zajęcie stawów, przeszczep narządu, rezonans magnetyczny, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie HIV, zapalenie naczyń związane z przeciwciałami ANCA, zapalenie szpiku, złamanie szyjki kości udowej