zahamowanie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego

Zahamowanie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego to poważny stan medyczny, w którym dochodzi do upośledzenia zdolności szpiku do produkcji komórek krwi. Fizjologicznie szpik kostny jest odpowiedzialny za wytwarzanie erytrocytów, leukocytów i trombocytów, a jego dysfunkcja prowadzi do pancytopenii – jednoczesnego spadku liczby wszystkich linii komórkowych we krwi obwodowej.

Etiologia tego zaburzenia jest różnorodna i obejmuje: działanie toksyczne leków (szczególnie cytostatyków), radioterapię, zakażenia (m.in. wirusem HIV, HCV), choroby autoimmunologiczne, nowotwory naciekające szpik oraz ekspozycję na substancje chemiczne. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma biopsja szpiku kostnego, która pozwala ocenić komórkowość i architekturę szpiku oraz zidentyfikować potencjalne przyczyny zahamowania hematopoezy.

Manifestacja kliniczna zahamowania czynności krwiotwórczej obejmuje objawy wynikające z niedoboru poszczególnych elementów morfotycznych krwi: niedokrwistość (osłabienie, bladość, duszność), neutropenia (zwiększona podatność na infekcje) oraz małopłytkowość (skaza krwotoczna). Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz wspomaganie funkcji szpiku poprzez przetaczanie preparatów krwiopochodnych, stosowanie czynników wzrostu oraz, w wybranych przypadkach, przeszczepienie komórek macierzystych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Benazepryl chlorowodorek, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego obejmującego twarz, wargi, język, głośnię i krtań. Obrzęk ten może prowadzić do zagrożenia życia i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz odpowiedniego postępowania, w tym podania adrenaliny podskórnie w dawce 0,3-0,5 ml w stężeniu 1:1000 w przypadku obrzęku dróg oddechowych. Szczególnie narażeni są pacjenci rasy czarnej oraz osoby z wcześniejszym obrzękiem naczynioruchowym niezwiązanym z inhibitorami ACE. Jednoczesne stosowanie benazeprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane, a z lekami takimi jak racekadotryl, inhibitory mTOR czy wildagliptyna wymaga zachowania ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku.
adrenalina, agranulocytoza, allopurynol, astma oskrzelowa, azotemia, benazeprylu chlorowodorek, błona dializacyjna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, ewerolimus, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza naczyń, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, metabolizm eikozanoidów, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, piorunująca martwica wątroby, plazmafereza LDL, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, syrolimus, temsyrolimus, układowa zapalna choroba tkanki łącznej, wildagliptyna, zahamowanie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lotensin

Benazepryl, jako inhibitor ACE zawarty w leku Lotensin, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego obejmującego twarz, wargi, język, głośnię i krtań, co może prowadzić do zagrożenia życia z powodu niedrożności dróg oddechowych. W przypadku obrzęku obejmującego drogi oddechowe wskazane jest natychmiastowe podanie adrenaliny w dawce 0,3-0,5 ml roztworu 1:1000 podskórnie oraz zabezpieczenie drożności dróg oddechowych. Zwiększone ryzyko obrzęku obserwuje się u pacjentów rasy czarnej, z wcześniejszym obrzękiem naczynioruchowym niezwiązanym z inhibitorami ACE oraz przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu/walsartanu, racekadotrylu, inhibitorów mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) i wildagliptyny. Konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapią inhibitorami ACE a sakubitrylem/walsartanem. Ponadto, u pacjentów poddawanych odczulaniu na jad owadów błonkoskrzydłych, plazmaferezie LDL z siarczanem dekstranu lub hemodializie z błonami high-flux zaleca się tymczasowe odstawienie inhibitorów ACE lub zmianę terapii przeciwnadciśnieniowej.
adrenalina podskórna, agranulocytoza, allopurynol, astma oskrzelowa, azotemia, benazeprylu chlorowodorek, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, enzym wątrobowy, hemodializa, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza naczyń, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, metabolizm eikozanoidów, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, piorunująca martwica wątroby, plazmafereza LDL, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, siarczan dekstranu, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, udar mózgu, układowa zapalna choroba tkanki łącznej, wildagliptyna, zahamowanie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna

zahamowanie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego

Powiązane wpisy

Benazepryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Specjalne ostrzeżenia – Lotensin