elastografia ultrasonograficzna

Elastografia ultrasonograficzna to nieinwazyjna technika diagnostyczna, która ocenia elastyczność (sztywność) tkanek. Metoda ta stanowi rozszerzenie standardowego badania ultrasonograficznego i opiera się na założeniu, że zmiany patologiczne, takie jak nowotwory, zwykle wykazują większą sztywność niż otaczające tkanki zdrowe.

W elastografii wykorzystuje się różne techniki, w tym elastografię statyczną (strain elastography) oraz elastografię fali poprzecznej (shear wave elastography). Pierwsza polega na ocenie odkształcenia tkanki pod wpływem ucisku zewnętrznego, druga mierzy prędkość rozchodzenia się fal poprzecznych generowanych przez głowicę ultrasonograficzną. Im większa sztywność tkanki, tym szybciej przemieszczają się w niej fale.

Metoda znajduje szerokie zastosowanie w diagnostyce zmian ogniskowych w wątrobie, ocenie włóknienia wątroby, różnicowaniu zmian w tarczycy, piersiach, prostacie oraz węzłach chłonnych. Elastografia ultrasonograficzna pozwala na wcześniejsze wykrycie zmian nowotworowych oraz bardziej precyzyjne określenie ich charakteru, co przekłada się na skuteczniejsze planowanie terapii.

Zaletami tej metody są nieinwazyjność, powtarzalność, brak narażenia pacjenta na promieniowanie jonizujące oraz możliwość oceny ilościowej sztywności tkanek. Ograniczeniem może być zależność wyników od doświadczenia badającego oraz trudność w ocenie struktur położonych głęboko.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl