substancja radiofarmaceutyczna

Substancja radiofarmaceutyczna (radiofarmaceutyk) to preparat zawierający izotop promieniotwórczy, stosowany w diagnostyce i terapii medycznej. Łączy w sobie właściwości fizyczne radioizotopu oraz właściwości biologiczne nośnika, umożliwiając precyzyjne dotarcie do określonych tkanek lub narządów.

W diagnostyce nuklearnej radiofarmaceutyki są wykorzystywane do obrazowania scyntygraficznego, gdzie emitowane promieniowanie gamma jest rejestrowane przez gammakamerę lub skaner PET. Najczęściej stosowanymi izotopami diagnostycznymi są technet-99m, fluor-18, jod-123 czy gal-68, charakteryzujące się krótkim czasem półtrwania.

W terapii radioizotopowej wykorzystuje się substancje radiofarmaceutyczne emitujące promieniowanie beta lub alfa, które niszczy komórki nowotworowe. Przykładami są jod-131 w leczeniu raka tarczycy, stront-89 i rad-223 w przerzutach do kości czy lutetu-177 w terapii guzów neuroendokrynnych.

Produkcja radiofarmaceutyków podlega ścisłym regulacjom prawnym i normom jakościowym. Ze względu na krótki czas półtrwania izotopów, wiele z nich jest wytwarzanych bezpośrednio przed podaniem pacjentowi, w specjalistycznych pracowniach radiofarmacji przy zakładach medycyny nuklearnej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl