nuklid promieniotwórczy

Nuklid promieniotwórczy, zwany również radioizotopem, to atom o niestabilnym jądrze, który samorzutnie ulega rozpadowi, emitując promieniowanie jonizujące. Proces ten zachodzi w wyniku dążenia jądra atomowego do osiągnięcia stanu większej stabilności poprzez emisję cząstek alfa, beta, promieniowania gamma lub przez wychwyt elektronu.

W medycynie nukleidy promieniotwórcze znajdują szerokie zastosowanie zarówno w diagnostyce, jak i terapii. W diagnostyce wykorzystuje się je jako znaczniki w badaniach obrazowych takich jak scyntygrafia czy pozytonowa tomografia emisyjna (PET). Najpowszechniej stosowane radioizotopy diagnostyczne to technet-99m, fluor-18, jod-123 czy gal-67.

W terapii radioizotopowej stosuje się nukleidy emitujące promieniowanie o wysokiej energii do niszczenia komórek nowotworowych. Przykładami są jod-131 stosowany w leczeniu chorób tarczycy, rad-223 w terapii przerzutów nowotworowych do kości czy lutet-177 wykorzystywany w terapii radioizotopowej receptorów peptydowych (PRRT) w guzach neuroendokrynnych.

Każdy nuklid promieniotwórczy charakteryzuje się określonym czasem połowicznego rozpadu, który definiuje okres, po którym jego aktywność zmniejsza się o połowę. Ta właściwość jest kluczowa przy planowaniu procedur medycznych, gdyż determinuje czas przydatności preparatu oraz dawkę promieniowania, jaką otrzyma pacjent.

Bezpieczeństwo stosowania nuklidów promieniotwórczych w medycynie wymaga ścisłego przestrzegania zasad ochrony radiologicznej, właściwego dawkowania oraz monitorowania ekspozycji personelu medycznego i pacjentów na promieniowanie jonizujące.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl