hiperintensywność istoty białej

Hiperintensywność istoty białej (white matter hyperintensities, WMH) to zmiany widoczne w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI), które występują jako obszary o zwiększonej intensywności sygnału w sekwencjach T2-zależnych i FLAIR (Fluid Attenuated Inversion Recovery). Zmiany te są zlokalizowane w istocie białej mózgu i reprezentują obszary demielinizacji, uszkodzenia aksonów oraz zmian w mikrokrążeniu.

Etiologia hiperintensywności istoty białej jest różnorodna i najczęściej wiąże się z mikronaczyniowymi zmianami niedokrwiennymi, szczególnie u osób starszych i z czynnikami ryzyka naczyniowego, takimi jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy hipercholesterolemia. WMH mogą występować również w przebiegu chorób demielinizacyjnych (np. stwardnienie rozsiane), zapalnych, infekcyjnych, toksycznych lub metabolicznych.

Klinicznie, rozległe zmiany hiperintensywne istoty białej mogą korelować z zaburzeniami poznawczymi, spowolnieniem psychoruchowym, zaburzeniami chodu i równowagi oraz zwiększonym ryzykiem udaru mózgu. Istotne znaczenie ma lokalizacja i objętość zmian – większe nasilenie WMH wiąże się zazwyczaj z gorszym rokowaniem. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne przyczyny hiperintensywności w obrazach MRI, takie jak leukoarajoza, choroby małych naczyń mózgowych czy leukoencefalopatia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl