stan lakunarny

Stan lakunarny to neurologiczny termin opisujący obecność małych, jamistych zmian (lakunarnych ubytkow) w tkance mózgowej, zwykle o średnicy 3-15 mm. Są one widoczne w badaniach neuroobrazowych jako małe, wypełnione płynem obszary, przypominające kształtem jeziora (stąd nazwa „lakunarny” od łacińskiego słowa „lacuna” oznaczającego mały zbiornik wodny).

Zmiany lakunarne powstają najczęściej w wyniku mikroudarów w obszarze małych tętnic penetrujących mózgu, zwłaszcza w głębokich strukturach mózgu, jądrach podkorowych i pniu mózgu. Patogeneza wiąże się głównie z uszkodzeniem małych naczyń mózgowych w przebiegu przewlekłego nadciśnienia tętniczego, cukrzycy lub innych chorób naczyniowych.

Klinicznie stan lakunarny może być bezobjawowy, szczególnie gdy zmiany są pojedyncze i niewielkie. Jednak akumulacja wielu zmian lakunarnych w czasie prowadzi do rozwinięcia objawów neurologicznych, w tym deficytów poznawczych, zaburzeń chodu, otępienia naczyniowego oraz typowych syndromów lakunarnych (np. niedowład połowiczy, ataksja-niedowład, dyzartria-niezgrabna ręka).

Diagnostyka stanu lakunarnego opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografii komputerowej (TK) i rezonansie magnetycznym (MRI), przy czym MRI wykazuje większą czułość w wykrywaniu drobnych zmian lakunarnych. Leczenie koncentruje się na modyfikacji czynników ryzyka naczyniowego i profilaktyce kolejnych incydentów naczyniowo-mózgowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl