znieczulenie nadtwardówkowe bupiwakainą

Znieczulenie nadtwardówkowe bupiwakainą to technika anestezjologiczna polegająca na podaniu bupiwakainy – leku miejscowo znieczulającego – do przestrzeni nadtwardówkowej (epiduralnej) kręgosłupa. Jest to metoda szeroko stosowana zarówno w anestezji operacyjnej, jak i w leczeniu bólu.

Bupiwakaina należy do grupy leków miejscowo znieczulających o długim czasie działania (6-12 godzin), blokujących przewodnictwo nerwowe poprzez hamowanie kanałów sodowych. Podawana nadtwardówkowo powoduje odwracalną blokadę czuciową i ruchową włókien nerwowych. W zależności od stężenia i dawki można uzyskać zróżnicowany efekt – od selektywnej blokady czuciowej do całkowitego zniesienia czucia i funkcji motorycznych.

Znieczulenie nadtwardówkowe bupiwakainą znajduje zastosowanie w zabiegach chirurgicznych poniżej poziomu pępka, w położnictwie (znieczulenie porodu), a także w terapii bólu ostrego i przewlekłego. Technika ta umożliwia precyzyjne kontrolowanie poziomu blokady czuciowej oraz przedłużenie działania znieczulającego poprzez założenie cewnika epiduralnego i ciągły wlew leku.

Należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych bupiwakainy, w tym kardiotoksyczności i neurotoksyczności przy przedawkowaniu lub przypadkowym podaniu donaczyniowym. Względnymi przeciwwskazaniami do znieczulenia nadtwardówkowego są: zaburzenia krzepnięcia, infekcja w miejscu wkłucia, ciężkie choroby neurologiczne oraz niektóre wady anatomiczne kręgosłupa.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl