obrzęk ciążowy
Obrzęk ciążowy to stan, który występuje u znacznej liczby kobiet w okresie ciąży, charakteryzujący się nadmiernym gromadzeniem płynów w tkankach. Najczęściej pojawia się w drugim i trzecim trymestrze ciąży, obejmując głównie kończyny dolne, szczególnie okolice kostek i stóp, choć może dotyczyć również dłoni i twarzy.
Główną przyczyną obrzęków ciążowych jest fizjologiczne zatrzymywanie płynów w organizmie, spowodowane zwiększonym poziomem hormonów ciążowych, zwłaszcza progesteronu, oraz uciskiem powiększającej się macicy na naczynia żylne i limfatyczne. W większości przypadków obrzęki ciążowe nie stanowią zagrożenia dla matki i płodu, jednak należy je monitorować, gdyż mogą być objawem poważniejszych zaburzeń, takich jak stan przedrzucawkowy.
W postępowaniu z obrzękami ciążowymi zaleca się wypoczynek z uniesionymi kończynami dolnymi, unikanie długotrwałego stania i siedzenia, regularne ćwiczenia fizyczne dostosowane do stanu ciąży, noszenie wygodnego obuwia oraz odpowiednio zbilansowaną dietę z ograniczeniem soli. W przypadku nasilenia obrzęków, towarzyszącego wzrostu ciśnienia tętniczego, białkomoczu lub bólu głowy konieczna jest pilna konsultacja lekarska.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Produkt Losartan Hydrochlorotiazyd Krka zawiera losartan potasowy (AIIRA) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), których stosowanie w ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Losartan jest niezalecany w I trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, a przeciwwskazany w II i III trymestrze z powodu udokumentowanych działań toksycznych na płód, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz objawy niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zaburzenia perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, zwłaszcza w II i III trymestrze. Stosowanie obu substancji jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, zaleca się natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, bezpieczna farmakoterapia, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nasilona diureza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, stan przedrzucawkowy, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perfuzji płodowo-łożyskowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmidon 80 mg + 12,5 mg
Stosowanie leku Telmidon, zawierającego telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki u płodu oraz niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz działania niepożądane u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i przeciwwskazane w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia tętniczego w ciąży oraz stanu przedrzucawkowego. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast przerwać terapię Telmidonem i wdrożyć alternatywne leczenie o potwierdzonym bezpieczeństwie.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze w ciąży, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwotne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka (100 mg losartanu potasowego + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niewielkiego ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Po ekspozycji płodu na lek w II i III trymestrze wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, stan przedrzucawkowy, teratogenność, ultrasonografia nerek, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 2,5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Preparat Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed zawiera trzy substancje czynne, których stosowanie w ciąży jest obarczone istotnym ryzykiem. Ramipryl, inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także ryzyko niedociśnienia tętniczego, skąpomoczu i hiperkaliemii u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina, choć nie ma jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży, powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować niedokrwienie płodu, żółtaczkę noworodkową, zaburzenia elektrolitowe oraz rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości; jego stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego i stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko hipoperfuzji łożyska.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne czaszki, działanie teratogenne, ekspozycja na inhibitory ACE, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, ramipryl, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, stan przedrzucawkowy, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmidon 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmidon, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenia czynności nerek, małowodzia oraz opóźnienia kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia tętniczego w ciąży oraz stanu przedrzucawkowego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, leczenie Telmidonem należy natychmiast przerwać i zastąpić terapią o ustalonym profilu bezpieczeństwa, a w przypadku ekspozycji w II i III trymestrze wskazane jest wykonanie badań ultrasonograficznych nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, perfuzja łożyska, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, stan przedrzucawkowy, telmisartan, toksyczność płodowa, USG czaszki, USG nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek HCT 40 mg + 12,5 mg
Telmizek HCT, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wykazuje istotne ryzyko dla płodności, przebiegu ciąży i laktacji. Stosowanie telmisartanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka wad rozwojowych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenię, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i niezalecane w nadciśnieniu ciążowym, stanie przedrzucawkowym oraz obrzękach ciążowych.
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, diureza, działanie teratogenne, funkcja nerek, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, stężenie elektrolitów, telmisartan, trombocytopenia, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 10 mg + 25 mg
Preparat złożony Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie ramiprylu (inhibitor ACE) na płód, objawiające się m.in. pogorszeniem czynności nerek, małowodziem i opóźnieniem kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina może być stosowana jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko i brak jest bezpieczniejszych alternatyw, natomiast hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem niedokrwienia płodu, opóźnienia rozwoju, żółtaczki noworodkowej oraz zaburzeń elektrolitowych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu w II i III trymestrze. W przypadku ekspozycji na inhibitor ACE po I trymestrze zaleca się badanie ultrasonograficzne czaszki i ocenę czynności nerek płodu.
antagonista wapnia, czynność nerek, dysfagia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, pochodna sulfonamidowa, przepływ maciczno-łożyskowy, skąpomocz, stan przedrzucawkowy, toksyczne działanie na płód, ultrasonografia czaszki, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka noworodkowa - Leksykon substancji czynnych
Losartan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Losartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także na noworodka, powodując niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie losartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej losartan, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Ekspozycja na losartan od drugiego trymestru wymaga wykonania badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i rozwój kostnienia czaszki płodu oraz ścisłej obserwacji noworodka po porodzie, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, charakterystyka produktu leczniczego, czynność nerek płodu, hamowanie wydzielania mleka, hiperkaliemia, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, stan przedrzucawkowy, trombocytopenia, wady wrodzone płodu, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodu, zwiększona diureza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Presartan H 100 mg + 25 mg
Presartan H, zawierający 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu, antagonisty receptora AT1 dla angiotensyny II, nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka wad rozwojowych, podobnego do inhibitorów ACE. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu, a noworodki powinny być obserwowane pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie płodowo-łożyskowego przepływu krwi, zaburzenia elektrolitowe, małopłytkowość oraz żółtaczkę u noworodków, dlatego nie jest zalecany w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia indukowanego ciążą oraz stanu przedrzucawkowego.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diureza, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, przepływ łożyskowy, stan przedrzucawkowy, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed zawiera trzy substancje czynne o istotnym wpływie na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Kandesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie AIIRA w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina, przenikająca do mleka kobiecego (3-7% dawki matczynej, maksymalnie 15%), nie ma jednoznacznie określonego bezpieczeństwa w ciąży i powinna być stosowana tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Hydrochlorotiazyd, przenikający przez łożysko i do mleka, może powodować zaburzenia perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość, a także jest przeciwwskazany w obrzęku ciążowym, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, diureza, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, stan przedrzucawkowy, teratogenność, tiazyd, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia czaszki, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek HCT 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. Po potwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywną terapię.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, toksyczność płodowa, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawrót głowy, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Revival Plus 20 mg + 25 mg
Preparat Revival Plus zawiera 20 mg olmesartanu medoksomilu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 25 mg hydrochlorotiazydu (tiazydowy lek moczopędny). Stosowanie tego preparatu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Olmesartan medoksomil jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz niewydolność nerek u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie olmesartanu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej tym lekiem, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o udokumentowanym bezpieczeństwie. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze może powodować zaburzenia płodowo-łożyskowego przepływu krwi, żółtaczkę noworodka, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość. Nie jest wskazany do leczenia obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego ani stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko hipoperfuzji łożyska i braku korzyści klinicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek płodu, diureza, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, olmesartan medoksomil, opóźnienie kostnienia czaszki, płodowo-łożyskowy przepływ krwi, stan przedrzucawkowy, terapia hipotensyjna, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmix Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmix Plus, zawierający telmisartan (antagonistę receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Telmisartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także na noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować u płodu i noworodka zaburzenia elektrolitowe, żółtaczkę oraz małopłytkowość, dlatego jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza przy obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. W przypadku ekspozycji na Telmix Plus w II i III trymestrze zaleca się badanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodka po porodzie.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne czaszki, diureza, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cylazapryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i planujących ciążę. Nie jest zalecany w I trymestrze ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenne. W II i III trymestrze stosowanie cylazaprylu jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanego działania toksycznego na płód, obejmującego zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki, a także toksyczność u noworodka, manifestującą się niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym i hiperkaliemią. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej cylazaprylem, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i w razie potrzeby wprowadzenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się także kontrolne badania ultrasonograficzne czynności nerek i budowy czaszki płodu przy ekspozycji od II trymestru oraz monitorowanie noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
badanie ultrasonograficzne, cylazapryl, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objętość osocza, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja łożyska, stan przedrzucawkowy, toksyczność płodowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka okołoporodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nieudowodnionego ryzyka teratogennego. Po potwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II powinno być natychmiast przerwane, a w razie potrzeby wdrożone alternatywne, bezpieczniejsze leczenie. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diuretyk tiazydowy, diureza, działanie toksyczne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zanacodar Combi 80 mg + 12,5 mg
Zanacodar Combi, zawierający 80 mg telmisartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (tiazydowy lek moczopędny), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka wad wrodzonych. Hydrochlorotiazyd może zmniejszać perfuzję płodowo-łożyskową i wywoływać u płodu oraz noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenię, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i niezalecane w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego czy stanu przedrzucawkowego. Po potwierdzeniu ciąży u pacjentki przyjmującej Zanacodar Combi konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, diureza, ekspozycja płodowa, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan z hydrochlorotiazydem, teratogenność, trombocytopenia, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tolutris 80 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne powikłania u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie Tolutrisu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane, a w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i rozważenie alternatywnego leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia elektrolitowe i hematologiczne u płodu i noworodka, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. Amlodypina, choć brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi, wykazuje szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, co dodatkowo ogranicza stosowanie Tolutrisu w ciąży.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działanie teratogenne, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, profil bezpieczeństwa, samoistne nadciśnienie tętnicze, silna diureza, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hyzaar 100 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy HYZAAR, zawierający 100 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udowodnioną toksyczność dla płodu, obejmującą zaburzenia funkcji nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii u noworodków. W I trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz trombocytopenię, szczególnie w II i III trymestrze. Stosowanie hydrochlorotiazydu w ciąży jest przeciwwskazane w przypadku obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego i stanu przedrzucawkowego, a w samoistnym nadciśnieniu tętniczym u kobiet ciężarnych dopuszcza się je tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy brak jest alternatyw.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, działanie teratogenne, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małowodzie, morfologia krwi, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność płodowa, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym upośledzenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie ramiprylu w pierwszym trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii inhibitorami ACE i rozważenie alternatywnego leczenia. Amlodypina powinna być stosowana w ciąży jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych opcji, a choroba stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu. Hydrochlorotiazyd, przenikający przez łożysko, może powodować niedokrwienie płodu, opóźnienie rozwoju, żółtaczkę oraz zaburzenia elektrolitowe, a jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym.
amlodypina, antagonista wapnia, diuretyk tiazydowy, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, ramipryl, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, stan przedrzucawkowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Lek Lorista HD zawiera losartan potasowy (100 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg) i ze względu na mechanizm działania obu składników wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie losartanu jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także toksyczność dla noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. Jest przeciwwskazany w obrzęku ciążowym, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, hydrochlorotiazyd w ciąży, inhibitor ACE, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia kości czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, stan przedrzucawkowy, terapia przeciwnadciśnieniowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Olimestra 40 mg + 25 mg
Stosowanie leków złożonych zawierających olmesartan medoksomil (40 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), takich jak Co-Olimestra, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Olmesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie olmesartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu, a noworodki powinny być obserwowane pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze może prowadzić do żółtaczki, zaburzeń elektrolitowych oraz małopłytkowości u płodu i noworodka. Lek ten jest przeciwwskazany w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym oraz stanie przedrzucawkowym ze względu na ryzyko hipoperfuzji łożyska.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, efekt teratogenny, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, olmesartan medoksomil, opóźnienie kostnienia czaszki, stan przedrzucawkowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy zawierający kandesartan cyleksetylu, amlodypinę i hydrochlorotiazyd wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w okresie ciąży. Kandesartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie amlodypiny w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a choroba stanowi większe ryzyko dla matki i płodu. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, stan noworodka (w tym ryzyko żółtaczki), równowagę elektrolitową oraz liczbę płytek krwi, dlatego nie powinien być stosowany w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego czy stanu przedrzucawkowego. W przypadku ekspozycji na kandesartan w II lub III trymestrze konieczne jest wykonanie badania USG oceniającego czynność nerek i budowę czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka po porodzie.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, diureza, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, leczenie hipotensyjne, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objętość osocza, obrzęk ciążowy, perfuzja łożyska, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, stan przedrzucawkowy, teratogenny, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tolutris 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze jest niewskazane i dopuszczalne jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Telmisartan i hydrochlorotiazyd wykazują toksyczny wpływ na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia, dlatego nie jest zalecany w nadciśnieniu ciążowym, stanie przedrzucawkowym ani obrzękach ciążowych. Amlodypina, choć brak jest danych klinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa w ciąży, wykazuje szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. Po potwierdzeniu ciąży leczenie Tolutrisiem należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię o udokumentowanym bezpieczeństwie.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, diureza, dysfagia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmycar 80 mg + 12,5 mg
Telmycar, zawierający 80 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz karmienia piersią. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej, obejmującej pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także poważne powikłania u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić bezpieczniejszymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, dlatego jego stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane w stanach takich jak obrzęki ciążowe, nadciśnienie ciążowe i stan przedrzucawkowy.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Kandesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, nie jest zalecany również w pierwszym trymestrze, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić lekiem o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Amlodypina może być stosowana jedynie w sytuacjach, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a choroba stanowi większe ryzyko dla matki i płodu. Hydrochlorotiazyd nie powinien być stosowany w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko zaburzeń perfuzji łożyskowej oraz powikłań u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość.
amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diureza, drugi trymestr ciąży, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedostateczna perfuzja łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, reprodukcja, stan przedrzucawkowy, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia elektrolitowe, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Hydrochlorotiazyd – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu hydrochlorotiazydu na płodność u ludzi są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko, co ma istotne znaczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie leku może prowadzić do zaburzeń perfuzji płodowo-łożyskowej oraz działań niepożądanych u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej i małopłytkowość. W okresie okołoporodowym odnotowano rzadkie przypadki hipoglikemii i trombocytopenii u noworodków. Hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w leczeniu obrzęku ciążowego, nadciśnienia ciążowego oraz stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko hipoperfuzji łożyska i braku korzystnego wpływu na przebieg tych stanów.
drugi i trzeci trymestr ciąży, hamowanie laktacji, hipoglikemia, hipoperfuzja łożyska, intensywna diureza, karmienie piersią, małopłytkowość, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, objętość osocza, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, płodność ludzka, przenikanie przez łożysko, przepływ łożyskowy, stan przedrzucawkowy, trombocytopenia noworodkowa, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udowodnione toksyczne działanie na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ramipryl, będący inhibitorem ACE, może zwiększać ryzyko teratogenne w pierwszym trymestrze, dlatego u pacjentek planujących ciążę zaleca się stosowanie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych. W przypadku ekspozycji na ramipryl od drugiego trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne czaszki i czynności nerek płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, skąpomoczu i hiperkaliemii. Amlodypina powinna być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego i stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko niedokrwienia płodu i łożyska oraz innych powikłań, takich jak żółtaczka i zaburzenia elektrolitowe.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne czaszki, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoperfuzja łożyska, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, pochodna sulfonamidowa, pogorszenie czynności nerek, profil bezpieczeństwa, przepływ maciczno-łożyskowy, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, stan przedrzucawkowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Elestar HCT, zawierający olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie olmesartanu medoksomilu nie jest zalecane również w pierwszym trymestrze ciąży z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd może zaburzać przepływ łożyskowy i wywoływać u płodu żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, a jego stosowanie w ciąży jest ograniczone. Amlodypina, choć nie wykazuje jednoznacznych dowodów na szkodliwy wpływ na płód, może wiązać się z ryzykiem wydłużenia porodu. W przypadku potwierdzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii Elestar HCT i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, diureza, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, mechanizm działania farmakologiczny, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, olmesartan medoksomil, przepływ krwi, stan przedrzucawkowy, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Karbicombi 8 mg + 12,5 mg
Lek Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetylu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest dostępny w dawkach 8 mg + 12,5 mg, 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg oraz 32 mg + 25 mg. Stosowanie tego preparatu u kobiet w ciąży jest obarczone istotnymi ograniczeniami: kandesartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ze względu na udowodniony toksyczny wpływ na płód (m.in. pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki), a w I trymestrze niezalecany z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zaburzenia perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, szczególnie w II i III trymestrze, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzęku ciążowym, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Karbicombi, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii o ustalonym bezpieczeństwie.
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, stan przedrzucawkowy, ultrasonografia czaszki, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polsart Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie telmisartanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogenności. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i w II i III trymestrze może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia. Nie jest zalecany w stanach ciążowych jak obrzęki, nadciśnienie ciążowe czy stan przedrzucawkowy.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, diuretyk tiazydowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, silna diureza, stan przedrzucawkowy, teratogenność, trombocytopenia, ultrasonografia nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka