losartan potasowy
Losartan potasowy to lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jego mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu wiązania angiotensyny II z receptorem AT1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego.
Oprócz działania hipotensyjnego, losartan potasowy wykazuje działanie nefroprotekcyjne, szczególnie korzystne u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią. Lek ten zmniejsza również ryzyko udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca. Stosowany jest również w prewencji wtórnej po zawale serca.
W porównaniu do inhibitorów ACE, losartan potasowy rzadziej wywołuje kaszel jako efekt uboczny, co czyni go wartościową alternatywą dla pacjentów nietolerujących tej grupy leków. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, hiperkaliemię oraz zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z już istniejącymi chorobami nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorista HL 100 mg + 12,5 mg
Lek Lorista HL, zawierający 100 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa leku opiera się na znanych działaniach niepożądanych jego składników. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym było zawroty głowy (≥1% pacjentów). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do często obserwowanych działań należą: ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, nudności, biegunka, kaszel, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek. Niezbyt często występują m.in. niedociśnienie, zapalenie naczyń, parestezje, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zaburzenia widzenia, reakcje skórne, zaburzenia metaboliczne (hipokaliemia, hiponatremia), a także zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak kurcze mięśni i rabdomioliza (częstość nieznana). Bardzo rzadko notowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczkę oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, hiperkaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kaszel, kurcze mięśni, losartan potasowy, martwicze zapalenie naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra jaskra zamkniętego kąta, ostra krótkowzroczność, pierwotne nadciśnienie tętnicze, plamica Schoenleina-Henocha, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, zaburzenia czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka to preparat w postaci tabletek powlekanych, zawierający 100 mg losartanu potasowego (odpowiadającego 91,52 mg losartanu) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Połączenie tych dwóch substancji czynnych wykazuje synergistyczne działanie hipotensyjne, stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają wymiary 8 mm × 13 mm i grubość 4,4-5,1 mm, co ułatwia ich identyfikację. Istotne jest, że każda tabletka zawiera 83,98 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. skrobia żelowana kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 4000, talk i dwutlenek tytanu (E 171).
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie synergistyczne, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, laktoza jednowodna, losartan hydrochlorotiazyd, losartan potasowy, makrogol, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cozaar 12,5 mg
Losartan potasowy, substancja czynna w preparatach COZAAR, był szeroko badany w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, 177 dzieci i młodzieży (6-16 lat) z nadciśnieniem, ponad 9000 pacjentów w wieku 55-80 lat z nadciśnieniem i przerostem lewej komory (badanie LIFE), ponad 7700 z przewlekłą niewydolnością serca (badania ELITE I, II, HEAAL) oraz ponad 1500 pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem (badanie RENAAL). Najczęściej obserwanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), z różnicami zależnymi od wskazań i doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęstszych działań należały niedokrwistość, zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemia, zawroty głowy, a także objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i pokarmowego.
aminotransferaza alaninowa, białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, udar naczyniowy mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lorista 50 mg
Preparat Lorista, zawierający losartan potasowy w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii oraz podczas zwiększania dawki, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest najwyższe. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ losartanu na sprawność psychomotoryczną, charakterystyka produktu leczniczego wskazuje na konieczność zachowania ostrożności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, Lorista, losartan potasowy, percepcja przestrzenna, początek terapii, preparat przeciwnadciśnieniowy, równowaga pacjenta, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka to lek złożony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dostępny w dawkach 50 mg losartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 100 mg losartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu w formie tabletek powlekanych. Lek nie jest wskazany jako terapia początkowa, lecz dla pacjentów z niedostatecznie kontrolowanym ciśnieniem tętniczym podczas monoterapii losartanem lub hydrochlorotiazydem. Standardowa dawka początkowa to jedna tabletka 50 mg + 12,5 mg raz na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 100 mg + 25 mg raz na dobę. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy osiąga się zwykle po 3-4 tygodniach terapii. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens <30 ml/min), poddawanych hemodializie oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
ciśnienie tętnicze krwi, efekt przeciwnadciśnieniowy, hemodializa, hipotonia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, monoterapia losartanem, nadciśnienie tętnicze, niedobór płynów, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cozaar 50 mg
W praktyce klinicznej stosowanie losartanu potasowego (COZAAR) w dawce 50 mg wiąże się z potencjalnym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą upośledzać zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Do najistotniejszych objawów należą zawroty głowy oraz senność, które mogą zaburzać koncentrację, równowagę i czas reakcji. Szczególnie narażone na te efekty są osoby rozpoczynające terapię lub poddawane zwiększeniu dawki leku. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ COZAAR na sprawność psychomotoryczną, doświadczenie kliniczne wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i indywidualnej oceny reakcji pacjenta na lek.
ciśnienie tętnicze, COZAAR, dawka 50 mg, działanie niepożądane, farmakoterapia, historia choroby, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, losartan potasowy, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, terapia losartanem, terapia losartanem potasowym, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorista HL 100 mg + 12,5 mg
Lek Lorista HL to tabletki powlekane zawierające 100 mg losartanu potasowego (odpowiadającego 91,52 mg losartanu) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (83,98 mg/tabletkę), skrobię żelowaną kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromelozę, makrogol 4000, talk i dwutlenek tytanu w otoczce. Tabletki mają wymiary 13 mm x 8 mm, są białe, owalne i dwuwypukłe, a powlekanie chroni substancje czynne przed wilgocią i światłem oraz maskuje smak i zapach leku.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, laktoza jednowodna, losartan potasowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie blistrowe, pojemnik HDPE, przechowywanie leków, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Losartan Krka 50 mg
Losartan potasowy, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg (tabletki powlekane, preparat Losartan Krka), może powodować działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które istotnie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Choć brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ losartanu na zdolności psychomotoryczne, doświadczenia z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi wskazują na potencjalne ryzyko. Szczególnie wysokie ryzyko wystąpienia tych objawów obserwuje się na początku terapii oraz podczas zwiększania dawki, co może skutkować zaburzeniami koordynacji, wydłużeniem czasu reakcji i obniżeniem koncentracji, zwiększając ryzyko wypadków.
adaptacja do leku, czas reakcji, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, losartan potasowy, równowaga farmakodynamiczna, senność, tabletka powlekana, terapia losartanem, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lorista
Podczas terapii losartanem (Lorista) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz objawowego niedociśnienia, zwłaszcza po pierwszej dawce lub jej zwiększeniu, szczególnie u pacjentów z niedoborem sodu, odwodnieniem czy intensywną terapią moczopędną. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza stężenia potasu w osoczu, oraz funkcji nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko hiperkaliemii. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu czy innymi preparatami podnoszącymi jego poziom. U pacjentów z marskością wątroby wskazane jest stosowanie niższej dawki początkowej, a w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany. Dzieci z zaburzeniami czynności nerek i GFR <30 ml/min/1,73 m² nie powinny być leczone losartanem ze względu na brak danych klinicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, losartan potasowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Loreblok 50 mg
Loreblok to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierających 50 mg losartanu potasowego, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Każda tabletka zawiera 102 mg laktozy bezwodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład rdzenia obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, magnezu stearynian, talk oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, natomiast otoczka zawiera hypromelozę 6cp, hydroksypropylocelulozę oraz tytanu dwutlenek (E 171). Tabletki mają wymiary około 5,5 x 10,5 mm, są białe, owalne i obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą umożliwiającą podział dawki na 25 mg, co pozwala na elastyczne dawkowanie.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kreska dzieląca, krzemionka koloidalna, laktoza bezwodna, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lozap 50 50 mg
Przedawkowanie losartanu potasowego prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie niedociśnienia tętniczego, które może być objawowe i zagrażać życiu przy dawkach przekraczających 200-300 mg, a szczególnie powyżej 500 mg. Towarzyszyć mu może tachykardia jako odruchowa odpowiedź na spadek ciśnienia, rzadziej bradykardia wynikająca z pobudzenia układu przywspółczulnego. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemię u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, nasilającą się przy dawkach >100 mg. Ciężkie niedociśnienie może prowadzić do zaburzeń świadomości, od senności po utratę przytomności, wskutek hipoperfuzji mózgowej. Obraz kliniczny zależy od dawki, czasu od zażycia oraz indywidualnych czynników pacjenta, takich jak wiek i choroby współistniejące.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykardia, dopamina, efekt hipotensyjny, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja mózgowa, hipotonia objawowa, lek wazopresyjny, losartan potasowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noradrenalina, pozycja Trendelenburga, receptor AT1, tachykardia, układ przywspółczulny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodylatacja, węgiel aktywowany, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania produktu leczniczego HYZAAR Forte, zawierającego losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi przy stosowaniu tej kombinacji. Toksyczność przewlekła oceniana w badaniach do 6 miesięcy na szczurach i psach ujawniła głównie zmiany związane z losartanem, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, zaburzenia funkcji nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy), zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia. Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego, jednak odnotowano toksyczność płodową i rozwojową, w tym zwiększoną częstość nadliczbowych żeber u potomstwa oraz toksyczność nerkową i śmierć płodową przy podawaniu w późnej ciąży i laktacji.
azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie onkogenne, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kreatynina, krwawienie, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, śmierć płodowa, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Produkt Losartan Hydrochlorotiazyd Krka zawiera losartan potasowy (AIIRA) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), których stosowanie w ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Losartan jest niezalecany w I trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, a przeciwwskazany w II i III trymestrze z powodu udokumentowanych działań toksycznych na płód, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz objawy niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zaburzenia perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, zwłaszcza w II i III trymestrze. Stosowanie obu substancji jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii, zaleca się natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, bezpieczna farmakoterapia, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nasilona diureza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, stan przedrzucawkowy, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie perfuzji płodowo-łożyskowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hyzaar 100 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Hyzaar, zawierający losartan potasowy 100 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, nie był poddany specyficznym badaniom oceniającym wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą obniżać czas reakcji i koncentrację, lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na te aspekty podczas terapii. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone zwłaszcza w początkowym okresie leczenia oraz po zwiększeniu dawki leku. W związku z tym konieczne jest dokładne poinformowanie pacjenta o możliwych skutkach ubocznych oraz zalecenie powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia niepokojących symptomów.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Presartan 100 mg
Presartan (losartan potasowy) jest stosowany doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, z dawką początkową u dorosłych wynoszącą 50 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 100 mg raz na dobę w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po 3-6 tygodniach terapii. U dzieci w wieku 6-16 lat dawki są dostosowane do masy ciała: 25 mg raz na dobę (maksymalnie 50 mg) dla masy ciała 20-50 kg oraz 50 mg raz na dobę (maksymalnie 100 mg) dla masy powyżej 50 kg. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat, z eGFR <30 ml/min/1,73 m² oraz z zaburzeniami czynności wątroby. W terapii skojarzonej można łączyć Presartan z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym diuretykami, oraz lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak insulina czy pochodne sulfonylomocznika.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, EGFR, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pacjent pediatryczny, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 12,5 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka (100 mg losartanu potasowego + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niewielkiego ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Po ekspozycji płodu na lek w II i III trymestrze wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hiperkaliemia, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, stan przedrzucawkowy, teratogenność, ultrasonografia nerek, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorista 100 mg
Przedkliniczne badania losartanu potasowego, substancji czynnej leku Lorista, potwierdziły jego mechanizm działania jako antagonisty receptora angiotensyny II bez ujawnienia nieoczekiwanych efektów farmakologicznych. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne zwiększenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału losartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie karcynogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina w surowicy, krwawienie, krwinki czerwone, losartan potasowy, nadżerka, owrzodzenie, parametry nerkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rakotwórczość, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Losartic 50 mg
Przedawkowanie losartanu potasowego, substancji czynnej leku Losartic (50 mg), stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się przede wszystkim niedociśnieniem tętniczym wynikającym z nadmiernej blokady receptorów AT1 dla angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia oporu obwodowego. Typowe objawy kliniczne obejmują niedociśnienie, tachykardię jako reakcję kompensacyjną, a w niektórych przypadkach bradykardię spowodowaną stymulacją układu przywspółczulnego. Dodatkowo mogą wystąpić zawroty głowy, zaburzenia świadomości oraz hiperkaliemia wynikająca z blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Monitorowanie parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja, diureza oraz stan neurologiczny, jest kluczowe dla oceny nasilenia zatrucia i skuteczności terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, atropina, beta-mimetyk, bradykardia, działanie hipotensyjne, EKG, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hipoperfuzja mózgowa, interwencja medyczna, lek hipotensyjny, lek presyjny, losartan potasowy, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, pozycja Trendelenburga, receptor AT1, tachykardia, układ przywspółczulny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazopresor, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Presartan H 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Presartan H zawiera 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, w tym na hydrochlorotiazyd (pochodna sulfonamidów) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (123 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z hipokaliemią lub hiperkalcemią oporną na leczenie, hiponatremią oporną na leczenie, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym cholestazą), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz bezmoczem. Ponadto, przeciwwskazaniem jest hiperurykemia objawowa lub dna moczanowa ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń przez hydrochlorotiazyd. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na teratogenne działanie losartanu na układ renina-angiotensyna płodu.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, cukrzyca, dna moczanowa, dysfagia, GFR, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kwas moczowy, laktoza jednowodna, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, pochodna sulfonamidu, układ renina-angiotensyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lorista 50 mg
Lek Lorista (losartan potasowy) jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) stosowanym w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania obejmują leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych i dzieci (6-18 lat), nefropatię cukrzycową z białkomoczem ≥0,5 g/dobę u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadciśnieniem, przewlekłą niewydolność serca u dorosłych z frakcją wyrzutową ≤40% w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do inhibitorów ACE oraz prewencję udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca potwierdzonym EKG. Losartan działa poprzez selektywne blokowanie receptorów angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego, a także wykazuje działanie nefroprotekcyjne i kardioprotekcyjne.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie EKG, białkomocz, choroba nerek, cukrzyca typu 2, działanie nefroprotekcyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, losartan potasowy, nefropatia cukrzycowa, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, ryzyko sercowo-naczyniowe, tabletka powlekana, udar mózgu, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorista 25 mg
Losartan potasowy, substancja czynna leku Lorista, został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, 177 dzieci i młodzieży, ponad 9000 pacjentów z nadciśnieniem i przerostem lewej komory, ponad 7700 z niewydolnością serca oraz ponad 1500 z cukrzycą typu 2 i białkomoczem. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest zawroty głowy. Profil bezpieczeństwa różni się w zależności od wskazania klinicznego, a działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Wśród działań niepożądanych szczególnie istotna jest niedokrwistość u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (często) oraz małopłytkowość o nieznanej częstości, co może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych.
badanie LIFE, badanie RENAAL, białkomocz, cukrzyca typu 2, laktoza jednowodna, lek przeciwkrzepliwy, losartan potasowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, parametr hematologiczny, przerost lewej komory, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, zaburzenie hematologiczne, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Losartan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące losartanu oraz jego połączenia z hydrochlorotiazydem nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania tych leków. W badaniach toksyczności dawek wielokrotnych zaobserwowano zmniejszenie parametrów hematologicznych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt), wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne zwiększenie kreatyniny w surowicy, co sugeruje wpływ na funkcję nerek. Dodatkowo, odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, takie jak owrzodzenia i krwawienia, prawdopodobnie związane z działaniem na układ renina-angiotensyna. Badania toksyczności rozrodczej wykazały, że losartan i jego połączenie z hydrochlorotiazydem mogą wywoływać toksyczne efekty na płód, w tym obumarcie płodu oraz malformacje, zwłaszcza przy podawaniu w późnym okresie ciąży i podczas laktacji. U szczurów zaobserwowano nieznaczne zwiększenie liczby nadliczbowych żeber w pokoleniu F1 po leczeniu samic przed zapłodnieniem. Brak działania teratogennego stwierdzono u szczurów i królików. Te dane podkreślają konieczność ostrożności przy stosowaniu losartanu i jego połączenia z hydrochlorotiazydem u kobiet w ciąży oraz w okresie karmienia piersią, ze względu na potencjalne ryzyko toksyczności nerkowej i śmierci płodów. Znajomość tych informacji jest kluczowa dla lekarzy w celu optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka dla pacjentów.
azot mocznikowy, badania farmakologiczne, błona śluzowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kreatynina, losartan potasowy, masa serca, nadliczbowe żebra, nadżerki, owrzodzenie, parametry hematologiczne, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka to preparat zawierający losartan potasowy oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania. W badaniach klinicznych najczęściej (>1%) zgłaszano zawroty głowy. Działania niepożądane losartanu obejmują m.in. niedokrwistość, plamicę Henocha-Schönleina, niedociśnienie, arytmie, bóle głowy, kaszel, zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemię oraz reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani). Hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem agranulocytozy, hipokaliemii, hiponatremii, zaburzeń oddechowych (w tym ARDS), a także nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy), co koreluje z łączną dawką leku. Należy monitorować pacjentów pod kątem tych powikłań, zwłaszcza u osób z historią obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE.
agranulocytoza, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia zatokowa, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, duszność, hemoliza, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie komór, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy HYZAAR Forte, zawierający 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, nie był przedmiotem dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, charakterystyka leku wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i senność, które mogą istotnie upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Szczególnie podwyższone ryzyko występuje w początkowym okresie terapii oraz po zwiększeniu dawki (7-14 dni), kiedy to zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i zachowanie ostrożności przy obsłudze maszyn. W stabilnej terapii bez objawów ryzyko jest niskie, jednak pacjent powinien samodzielnie ocenić swój stan przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, farmakoterapia, funkcje psychomotoryczne, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, losartan potasowy, okres leczenia, percepcja przestrzenna, schorzenie współistniejące, senność, substancja czynna, terapia przeciwnadciśnieniowa, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losacor 50 mg
Losartan potasowy, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nefropatii cukrzycowej, był badany w licznych dużych badaniach klinicznych obejmujących ponad 30 000 pacjentów, w tym populacje pediatryczne. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują m.in. niedokrwistość, hiperkaliemię (często, szczególnie u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, z odsetkiem hiperkaliemii >5,5 mmol/l wynoszącym 9,9% w porównaniu do 3,4% w grupie placebo), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności nerek, a także rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego zagrażającego życiu. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, jednak dane są ograniczone.
badanie LIFE, białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, plamica Schönleina-Henocha, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, szum uszny, udar naczyniowy mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cozaar 12,5 mg
Losartan potasowy, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa, a w przypadku potwierdzenia ciąży – natychmiastowe odstawienie losartanu i wdrożenie alternatywnego leczenia nadciśnienia tętniczego.
W przypadku ekspozycji płodu na losartan od drugiego trymestru konieczne jest regularne monitorowanie ultrasonograficzne funkcji nerek i rozwoju czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego i innych powikłań. Stosowanie losartanu podczas karmienia piersią nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków, które są bardziej wrażliwe na działanie leków przenikających do mleka matki. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentki o przeciwwskazaniach, ryzyku stosowania losartanu w ciąży i laktacji oraz o konieczności stosowania bezpieczniejszych alternatyw terapeutycznych, co jest kluczowe dla ochrony zdrowia matki i dziecka.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, hiperkaliemia, inhibitor receptora angiotensyny II, laktacja, losartan potasowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, rozwój czaszki płodu, ryzyko teratogenne, toksyczność noworodkowa, toksyczność płodowa, trymestr ciąży - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Presartan H 100 mg + 25 mg
Presartan H to lek złożony zawierający 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jednym z tych składników nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia. Tabletki powlekane o wymiarach 15,3×6,7 mm posiadają linię podziału, umożliwiającą elastyczne dawkowanie. Preparat zawiera również 123 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji tego cukru. Zastosowanie leku jest szczególnie zalecane u pacjentów wymagających jednoczesnego blokowania układu renina-angiotensyna-aldosteron (losartan) oraz zwiększenia diurezy (hydrochlorotiazyd).
choroba współistniejąca, ciśnienie tętnicze krwi, compliance pacjenta, docelowe ciśnienie tętnicze, działanie synergistyczne, hydrochlorotiazyd, laktoza jednowodna, losartan potasowy, monoterapia nadciśnienia, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, postać farmaceutyczna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwiększona diureza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Presartan 50 mg
Presartan (losartan potasowy) jest stosowany doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory serca. Standardowa dawka początkowa i podtrzymująca u dorosłych z nadciśnieniem wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę w zależności od efektu terapeutycznego. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę po miesiącu. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg/dobę, stopniowo zwiększana do 50 mg/dobę. U osób powyżej 75 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od 25 mg/dobę. Presartan może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym diuretykami, oraz lekami hipoglikemizującymi u pacjentów z cukrzycą. Tabletki 50 mg można dzielić na dawki 25 mg, jednak brak jest preparatu w dawce 12,5 mg, co ogranicza stosowanie u pacjentów wymagających bardzo niskich dawek.
adrenolityk, antagonista wapnia, białkomocz, cukrzyca typu 2, EKG, glitazon, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, lek działający ośrodkowo, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, udar mózgu, wiek podeszły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Interakcje leku – Lorista 50 mg
Losartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Współpodawanie losartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, baklofenem czy amifostyną może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga ostrożnego monitorowania ciśnienia tętniczego. Metabolizm losartanu odbywa się głównie przez CYP2C9 do aktywnego metabolitu karboksykwasu; inhibitory tego enzymu, takie jak flukonazol, mogą zmniejszać stężenie metabolitu o około 50%, a induktory, jak ryfampicyna, o około 40%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (amiloryd, triamteren, spironolakton), heparyną, trimetoprimem oraz suplementami potasu znacząco zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne groźne zaburzenia rytmu serca.
aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cytochrom P450, dysfagia, efekt hipotensyjny, enzym CYP450, flukonazol, fluwastatyna, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, izoenzym CYP2C9, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, losartan potasowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, preparat litu, ryfampicyna, selektywny inhibitor COX-2, sok grejpfrutowy, spironolakton, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hyzaar 100 mg + 12,5 mg
Hyzaar to lek w postaci białych, owalnych tabletek powlekanych, zawierających 100 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (HCTZ). Każda tabletka zawiera również 88,40 mg laktozy jednowodnej oraz 8,48 mg (0,216 mEq) potasu z soli potasowej losartanu, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, tytanu dwutlenek oraz wosk carnauba. Hyzaar jest przeznaczony do doustnego podawania u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, wymagających terapii skojarzonej losartanem i hydrochlorotiazydem.
antagonista receptora angiotensyny II, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, lek moczopędny, losartan potasowy, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia żelowana kukurydziana, substancja czynna, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wosk carnauba - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losartan Krka 25 mg
Losartan Krka, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg losartanu potasowego, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, profilaktyce udaru mózgu u pacjentów z przerostem lewej komory oraz u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę. Standardowa dawka początkowa w nadciśnieniu u dorosłych wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg w celu osiągnięcia maksymalnego efektu po 3-6 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa to 12,5 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co tydzień do maksymalnie 150 mg. U pacjentów z cukrzycą i białkomoczem dawka początkowa to 50 mg, z możliwością zwiększenia do 100 mg po miesiącu. W profilaktyce udaru stosuje się 50 mg z możliwością dodania hydrochlorotiazydu i zwiększenia dawki losartanu do 100 mg. U pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową zaleca się dawkę początkową 25 mg. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie, natomiast u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć mniejszą dawkę, a lek jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach wątroby.
adrenolityk, antagonista wapnia, badanie EKG, białkomocz, efekt przeciwnadciśnieniowy, EGFR, glitazon, hemodializoterapia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, leczenie nadciśnienia, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, pacjent pediatryczny, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, tabletka powlekana, terapia skojarzona, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
HYZAAR Forte to preparat w postaci tabletek powlekanych, zawierający 100 mg losartanu potasowego, antagonisty receptora angiotensyny II, oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, diuretyku tiazydowego. Tabletki mają jasnożółty kolor, owalny kształt i są oznaczone symbolem 747. Każda tabletka zawiera również 8,48 mg (0,216 mEq) potasu, co jest istotne w kontekście monitorowania pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki potasowe. Substancje pomocnicze zapewniają odpowiednią strukturę, wiązanie i powlekanie tabletki, a preparat jest dostępny w różnych opakowaniach: blistry PVC/PE/PVDC (7–280 tabletek) oraz butelki HDPE (100 tabletek).
antagonista receptora angiotensyny II, blister PVC/PE/PVDC, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk tiazydowy, dwutlenek tytanu, działanie hipotensyjne, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, losartan potasowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wosk carnauba, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losartan Krka 25 mg
Losartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na rozwój płodu, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej losartan, lek należy natychmiast odstawić i rozważyć alternatywne leczenie hipotensyjne o potwierdzonym bezpieczeństwie. Ekspozycja na losartan w ciąży wymaga ścisłej kontroli ultrasonograficznej oceniającej rozwój płodu, funkcję nerek oraz objętość płynu owodniowego, a także monitorowania parametrów nerkowych matki i noworodka po porodzie.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, leczenie hipotensyjne, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry nerkowe, płyn owodniowy, toksyczny wpływ na rozwój płodu, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Genoptim 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne losartanu potasowego wykazały brak istotnego ryzyka farmakologicznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długoterminowej terapii. Testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a badania potencjału rakotwórczego nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów. Wyniki te stanowią solidną podstawę do dalszego stosowania losartanu w praktyce klinicznej, pod warunkiem monitorowania potencjalnych działań niepożądanych.
azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, błona śluzowa, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwawienie, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja rozwojowa, nadżerka, owrzodzenie, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, test genotoksyczności, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność rozwojowa, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Loreblok
Podczas stosowania losartanu potasowego (Loreblok) w dawce 50 mg należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi epizodami tego stanu. Niedociśnienie objawowe jest częste u pacjentów z hipowolemią lub niedoborem sodu, szczególnie po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki, co wymaga wyrównania zaburzeń przed terapią. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwuje się zwiększone ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu i klirensu kreatyniny, zwłaszcza przy klirensie 30-50 ml/min. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu ani substytutami soli zawierającymi potas. U pacjentów z marskością wątroby dawka powinna być zmniejszona, a stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, brak laktazy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, losartan potasowy, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pierwotny hiperaldosteronizm, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Losartan Krka 25 mg
Losartan Krka, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, nie posiada specyficznych badań oceniających bezpośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, ze względu na charakterystykę działania losartanu potasowego, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać koordynację wzrokowo-ruchową, stabilność postawy oraz czujność, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów. Szczególnie podwyższone ryzyko obserwuje się na początku terapii oraz podczas zwiększania dawki, kiedy organizm adaptuje się do leku i zmieniają się wartości ciśnienia tętniczego. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych skutkach oraz konieczności monitorowania własnej reakcji na lek, zwłaszcza w kontekście zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
bezpieczeństwo farmakoterapii, ciśnienie tętnicze, czas reakcji, działanie niepożądane, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan, Losartan Krka, losartan potasowy, początek terapii, senność, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy, współistniejące schorzenia, zawroty głowy, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hyzaar 50 mg + 12,5 mg
HYZAAR to preparat złożony zawierający losartan potasowy (antagonista receptora angiotensyny II typu AT1) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk). Mechanizm działania opiera się na synergistycznym efekcie obu substancji: hydrochlorotiazyd zwiększa aktywność reninową osocza, wydzielanie aldosteronu oraz powoduje hipokaliemię i wzrost stężenia angiotensyny II, natomiast losartan blokuje receptor AT1, hamując działanie angiotensyny II i zmniejszając utratę potasu. Efekt przeciwnadciśnieniowy utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki (np. 50 mg losartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu), co zapewnia całodobową kontrolę ciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych obserwowano średnie obniżenie rozkurczowego ciśnienia tętniczego o 13,2 mmHg po 12 tygodniach terapii. Losartan wykazuje również korzystny wpływ na gospodarkę kwasu moczowego, zmniejszając hiperurykemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, białkomocz, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, diuretyk tiazydowy, dysfagia, działanie moczopędne, działanie urykozuryczne, frakcja filtracyjna, hiperkaliemia, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niewydolność lewej komory serca, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, wazokonstriktor, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wydzielanie aldosteronu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Loreblok 50 mg
W terapii losartanem potasowym (Loreblok 50 mg) nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, charakterystyka produktu leczniczego wskazuje na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność, które mogą istotnie obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Szczególnie istotne jest zachowanie ostrożności w początkowym okresie leczenia oraz po zwiększeniu dawki, kiedy to nasilenie tych objawów może być bardziej wyraźne. Lekarz powinien jasno poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach w prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn oraz zalecić samoobserwację i odpowiednie postępowanie w przypadku wystąpienia niekorzystnych objawów.
bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, działania niepożądane, koordynacja ruchowa, lek przeciwnadciśnieniowy, Loreblok, losartan potasowy, modyfikacja dawki leku, obsługiwanie maszyn, percepcja przestrzenna, początkowy okres leczenia, senność, sprawność psychomotoryczna, stężenie leku we krwi, terapia przeciwnadciśnieniowa, zawroty głowy, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Presartan H 100 mg + 25 mg
Przedawkowanie preparatu Presartan H, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wymaga natychmiastowego zaprzestania podawania leku i wdrożenia leczenia objawowego oraz podtrzymującego. Wczesne postępowanie obejmuje wywołanie wymiotów, jeśli przedawkowanie nastąpiło niedawno, oraz ścisłą kontrolę i wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, hipochloremii i hiponatremii, które są konsekwencją działania hydrochlorotiazydu. W przypadku rozwoju śpiączki wątrobowej lub niedociśnienia tętniczego stosuje się standardowe protokoły terapeutyczne. Należy podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji losartanu ani jego aktywnego metabolitu, co ogranicza możliwości przyspieszenia usuwania leku z organizmu.
bradykardia, digoksyna, EKG, glikozydy naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, losartan potasowy, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, pozycja Trendelenburga, presartan H, receptory angiotensyny II, śpiączka wątrobowa, tachykardia, układ przywspółczulny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cozaar 100 mg
Losartan potasowy jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane teratogenne i toksyczne działanie na płód, obejmujące zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogennego, podobnego do innych antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs). W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej losartan, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii hipotensyjnej o lepszym profilu bezpieczeństwa. Noworodki narażone na losartan w okresie płodowym wymagają ścisłej obserwacji klinicznej, zwłaszcza pod kątem niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, laktacja, leczenie hipotensyjne, losartan potasowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, wiek rozrodczy