Przedawkowanie
Lozap 50 50 mg

Przedawkowanie losartanu potasowego prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie niedociśnienia tętniczego, które może być objawowe i zagrażać życiu przy dawkach przekraczających 200-300 mg, a szczególnie powyżej 500 mg. Towarzyszyć mu może tachykardia jako odruchowa odpowiedź na spadek ciśnienia, rzadziej bradykardia wynikająca z pobudzenia układu przywspółczulnego. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemię u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, nasilającą się przy dawkach >100 mg. Ciężkie niedociśnienie może prowadzić do zaburzeń świadomości, od senności po utratę przytomności, wskutek hipoperfuzji mózgowej. Obraz kliniczny zależy od dawki, czasu od zażycia oraz indywidualnych czynników pacjenta, takich jak wiek i choroby współistniejące.

Pobierz ChPL PDF Lozap 50 – Tabletki powlekane – 50 mg
  1. Przedawkowanie leku Lozap 50 (losartan potasowy)
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przedawkowaniu
    3. Ograniczenia w eliminacji leku
    4. Rokowanie
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2 z białkomoczem
  2. nadciśnienie tętnicze z przerostem lewej komory serca
  3. pierwotne nadciśnienie tętnicze
  4. przewlekła niewydolność serca
Substancja czynna
  1. losartan potasowy
Kategoria leku
  1. antagoniści receptora angiotensyny II
  2. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Lozap 50 (losartan potasowy)

Przedawkowanie losartanu potasowego stanowi sytuację kliniczną wymagającą natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przedawkowania losartanu u ludzi są ograniczone, co utrudnia pełną charakterystykę obrazu klinicznego, jednak istnieją udokumentowane objawy, które należy rozpoznać i monitorować.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie losartanu potasowego prowadzi przede wszystkim do objawów związanych z jego działaniem farmakologicznym jako antagonisty receptora angiotensyny II, co manifestuje się głównie zaburzeniami hemodynamicznymi. Najbardziej charakterystyczne objawy kliniczne to:2

  • Niedociśnienie tętnicze – znaczący spadek ciśnienia krwi stanowiący główne zagrożenie
  • Tachykardia – przyspieszenie akcji serca jako mechanizm kompensacyjny
  • Bradykardia – w niektórych przypadkach, spowodowana aktywacją układu przywspółczulnego3

Ciężkość objawów przedawkowania zależy od przyjętej dawki, czasu od zażycia leku oraz indywidualnych czynników pacjenta, takich jak wiek, współistniejące choroby czy stosowane jednocześnie inne leki.

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm Nasilenie w zależności od dawki
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek wartości ciśnienia tętniczego, mogący prowadzić do hipotonii objawowej z zawrotami głowy, omdleniami, zaburzeniami widzenia Nasilona blokada receptorów AT1 prowadząca do nadmiernej wazodylatacji Znaczne przy dawkach przekraczających 200-300 mg, potencjalnie zagrażające życiu przy dawkach >500 mg
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca >100/min, odczuwane jako kołatanie serca Odruchowa odpowiedź na spadek ciśnienia tętniczego Nasila się proporcjonalnie do stopnia niedociśnienia
Bradykardia Zwolnienie akcji serca <60/min, możliwe omdlenia, zawroty głowy Pobudzenie układu przywspółczulnego (nerwu błędnego) Występuje rzadziej, zwykle przy bardzo wysokich dawkach lub współistniejącej patologii układu bodźcoprzewodzącego
Zaburzenia elektrolitowe Możliwa hiperkaliemia, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek Zmniejszone wydalanie potasu w wyniku hamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron Nasilone przy dawkach >100 mg u pacjentów z czynnikami ryzyka
Zaburzenia świadomości Od senności po utratę przytomności Wtórne do hipoperfuzji mózgowej na skutek niedociśnienia Występują przy ciężkim niedociśnieniu, zwykle przy bardzo wysokich dawkach

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania losartanu potasowego powinno uwzględniać czas, jaki upłynął od przyjęcia leku, oraz nasilenie objawów klinicznych. Podstawowym celem terapeutycznym jest stabilizacja układu krążenia.4

Postępowanie w przedawkowaniu obejmuje następujące kroki:

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – podanie odpowiedniej dawki węgla aktywowanego, jeśli od zażycia leku upłynęło mniej niż 1-2 godziny5
  2. Monitorowanie parametrów życiowych – ciągłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji, stanu świadomości6
  3. Leczenie objawowe niedociśnienia:
    • Ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga
    • Dożylna infuzja płynów (krystaloidy)
    • W ciężkich przypadkach – zastosowanie leków wazopresyjnych (np. noradrenalina, dopamina)
  4. Wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych – szczególnie monitorowanie i ewentualna korekcja hiperkaliemii
  5. Leczenie zaburzeń rytmu serca – odpowiednie do rodzaju zaburzeń

Ograniczenia w eliminacji leku

Należy pamiętać, że eliminacja losartanu za pomocą technik pozaustrojowych ma ograniczoną skuteczność. Hemodializa nie jest efektywną metodą usuwania losartanu ani jego aktywnych metabolitów z organizmu, co należy uwzględnić w planowaniu postępowania terapeutycznego.7

Ze względu na farmakologiczne właściwości losartanu, przedawkowanie może prowadzić do przedłużonego efektu hipotensyjnego, co wymaga dokładnego monitorowania pacjenta przez co najmniej 24-48 godzin po przyjęciu leku.

Rokowanie

W przypadku wczesnego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia podtrzymującego, rokowanie w przedawkowaniu losartanu jest zwykle dobre. Ciężkie powikłania najczęściej obserwuje się przy znaczącym przedawkowaniu, współistnieniu niewydolności nerek lub wątroby, oraz u pacjentów w podeszłym wieku. W terapii kluczowe jest szybkie wyrównanie parametrów hemodynamicznych oraz zapobieganie niedokrwieniu narządów.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl