nabłonek dróg moczowych

Nabłonek dróg moczowych, znany również jako nabłonek przejściowy lub urotelium, stanowi wyspecjalizowaną tkankę wyściełającą wewnętrzną powierzchnię układu moczowego, obejmującą miedniczki nerkowe, moczowody, pęcherz moczowy oraz początkowy odcinek cewki moczowej. Jest to nabłonek wielowarstwowy przejściowy, który charakteryzuje się wyjątkową zdolnością do zmiany kształtu i wymiarów komórek w odpowiedzi na rozciąganie.

Główną funkcją nabłonka dróg moczowych jest tworzenie szczelnej bariery ochronnej, zapobiegającej przenikaniu toksycznych składników moczu do tkanek podśluzówkowych. Ta funkcja barierowa jest możliwa dzięki obecności specyficznych białek – uroplakina, które tworzą charakterystyczne płytki na powierzchni komórek nabłonkowych. Nabłonek ten wykazuje również zdolność do adaptacji wobec zmian objętości moczu w pęcherzu, co jest szczególnie widoczne w postaci spłaszczania się komórek podczas rozciągania ścian pęcherza.

Z punktu widzenia patologii, nabłonek dróg moczowych jest miejscem rozwoju wielu chorób, w tym najczęstszych nowotworów układu moczowego – raków urotelialnych (przejściowokomórkowych). Zmiany zapalne, metaplastyczne czy dysplastyczne w obrębie tego nabłonka mogą być prekursorami zmian złośliwych. Diagnostyka cytologiczna i histopatologiczna zmian w nabłonku dróg moczowych stanowi istotny element we wczesnym wykrywaniu chorób układu moczowego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl