zabieg śródoperacyjny
Zabieg śródoperacyjny oznacza procedurę medyczną wykonywaną w trakcie trwania głównej operacji chirurgicznej. Jest to interwencja przeprowadzana po otwarciu pola operacyjnego, a przed zamknięciem rany operacyjnej.
Zabiegi śródoperacyjne mogą obejmować szereg procedur, takich jak biopsja tkanek do badania histopatologicznego (badanie śródoperacyjne), podanie leku bezpośrednio do narządu lub tkanki, usunięcie dodatkowych zmian patologicznych wykrytych podczas operacji, czy zastosowanie specjalistycznych technik obrazowania (np. ultrasonografia śródoperacyjna).
Decyzja o wykonaniu zabiegu śródoperacyjnego może być zaplanowana przed operacją lub podjęta ad hoc przez chirurga w odpowiedzi na znaleziska podczas procedury. Tego typu interwencje wymagają często współpracy interdyscyplinarnej, szczególnie w przypadku badań śródoperacyjnych, gdzie patolog musi szybko ocenić pobrany materiał, aby chirurg mógł podjąć dalsze decyzje terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
Produkt leczniczy Maxiseptic w postaci roztworu na skórę zawiera 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, lekarz powinien dokładnie zbadać wywiad pacjenta pod kątem uczuleń na te substancje i w razie potrzeby rozważyć alternatywne preparaty o innym składzie. Znajomość składu preparatu jest kluczowa dla oceny potencjalnych działań niepożądanych i bezpieczeństwa terapii miejscowej.
błona bębenkowa, działanie antyseptyczne, fenoksyetanol, jama otrzewnowa, nabłonek dróg moczowych, nadwrażliwość, oktenidyny dichlorowodorek, płukanie jamy brzusznej, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, roztwór na skórę, substancja czynna, substancja pomocnicza, ucho środkowe, wywiad alergiczny, zabieg chirurgiczny, zabieg śródoperacyjny, zaburzenie słuchu - Leksykon substancji czynnych
Nadtlenek wodoru – Przeciwwskazania stosowania
Nadtlenek wodoru (Hydrogenii peroxidum) jest szeroko stosowany jako środek przeciwbakteryjny i antyseptyczny w różnych preparatach leczniczych, takich jak Peroxygel 3,0 (30 mg/g żel), Skinsept mucosa (1,67 g 30% H2O2/100 g roztworu) oraz Spitaderm (1,5 g 30% H2O2/100 g roztworu). Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na nadtlenek wodoru lub inne składniki preparatu. Szczególne ograniczenia dotyczą aplikacji na błony śluzowe – Peroxygel 3,0 i Spitaderm są przeciwwskazane do stosowania na błony śluzowe, natomiast Skinsept mucosa, mimo przeznaczenia do błon śluzowych, nie powinien być stosowany na błony śluzowe nosa, oskrzeli oraz w obrębie jamy brzusznej (np. śródoperacyjnie). Wszystkie wymienione preparaty są przeciwwskazane do stosowania w okolicy oczu oraz uszu.
błona śluzowa nosa, błona śluzowa oskrzeli, błony śluzowe, charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, dezynfekcja błon śluzowych, jama brzuszna, lokalizacja anatomiczna, nadtlenek wodoru, nadwrażliwość, niemowlęta, okolica oczu, Peroxygel, personel medyczny, preparat leczniczy, przeciwwskazania, przeciwwskazanie wiekowe, rana powierzchniowa, rany, środek antyseptyczny, zabieg śródoperacyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fibryga 1 g
Fibrynogen ludzki (czynnik krzepnięcia I, ATC: B02BB01) jest kluczowym lekiem przeciwkrwotocznym stosowanym w leczeniu niedoboru fibrynogenu, działając poprzez trombinę, czynnik XIIIa i jony wapnia, co prowadzi do powstania stabilnego skrzepu fibrynowego. W badaniu fazy II (FORMA-01) u 22 pacjentów z afibrynogenemią wykazano istotny wzrost maksymalnej twardości skrzepu (MCF) ocenianej tromboelastometrią ROTEM – średnia zmiana wyniosła 9,7 ± 3,0 (p < 0,0001). W badaniach fazy III (FORMA-02 i FORMA-04) u dorosłych i dzieci (łącznie 39 pacjentów) potwierdzono skuteczność hemostatyczną produktu Fibryga w leczeniu 99 epizodów krwawienia i 15 zabiegów chirurgicznych, z medianą dawki od 57,5 do 108 mg/kg, a skuteczność oceniono jako dobrą lub doskonałą w 98,9–100% przypadków przez niezależną komisję.
afibrynogenemia, czynnik krzepnięcia I, czynnik krzepnięcia XIII, epizod krwawienia, fibrynogen ludzki, hipofibrynogenemia, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, krioprecypitat, leczenie hemostatyczne, leczenie śródoperacyjne, lek przeciwkrwotoczny, maksymalna twardość skrzepu, nabyty niedobór fibrynogenu, skrzep fibryny, skuteczność hemostatyczna, śluzak rzekomy otrzewnej, suplementacja fibrynogenu, świeżo mrożone osocze, tromboelastometria, wrodzony niedobór fibrynogenu, zabieg cytoredukcyjny, zabieg śródoperacyjny