skrzep fibryny

Skrzep fibryny (zakrzep fibrynowy) to zbitek białek fibryny stanowiący istotny element hemostazy wtórnej. Powstaje w wyniku aktywacji kaskady krzepnięcia, gdy rozpuszczalny fibrynogen przekształca się w nierozpuszczalne włókna fibryny pod wpływem działania trombiny. Jest to kluczowy mechanizm fizjologiczny powstrzymujący krwawienie.

W procesie tworzenia skrzepu fibryny ważną rolę odgrywa czynnik XIII (czynnik stabilizujący fibrynę), który tworzy wiązania krzyżowe między włóknami fibryny, zwiększając mechaniczną wytrzymałość skrzepu. Skrzep fibrynowy stanowi sieć przestrzenną, w której uwięzione zostają elementy morfotyczne krwi, zwłaszcza erytrocyty i płytki krwi.

W praktyce klinicznej ocena zdolności do tworzenia skrzepu fibrynowego jest istotna w diagnostyce zaburzeń krzepnięcia. Zaburzenia fibrynolizy (procesu rozpuszczania skrzepu) mogą prowadzić do stanów zakrzepowych, podczas gdy defekty w syntezie fibryny lub jej stabilizacji mogą skutkować skłonnością do krwawień. Skrzepy fibrynowe mają również znaczenie w patogenezie chorób zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar niedokrwienny mózgu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl