biodostępność kortykosteroidu

Biodostępność kortykosteroidów jest kluczowym parametrem farmakokinetycznym określającym ilość substancji czynnej, która po podaniu dociera do krążenia ogólnego i może wywierać działanie ogólnoustrojowe. Dla lekarzy wiedza o biodostępności poszczególnych kortykosteroidów ma istotne znaczenie przy doborze odpowiedniego leku i drogi jego podania.

Kortykosteroidy podawane doustnie wykazują zróżnicowaną biodostępność – od niemal całkowitej dla prednizonu i prednizolonu (80-100%) do umiarkowanej dla budezonidu (około 10-15%). Niższa biodostępność po podaniu doustnym może wynikać z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie znaczna część leku ulega metabolizmowi. Preparaty wziewne charakteryzują się zazwyczaj niską biodostępnością ogólnoustrojową (poniżej 20%), co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.

Kortykosteroidy do stosowania miejscowego (skórnego) zwykle wykazują biodostępność poniżej 5%, choć zależy to od wielu czynników, w tym stanu skóry, miejsca aplikacji oraz właściwości samego preparatu. Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność jest również postać farmaceutyczna leku – preparaty o przedłużonym uwalnianiu mogą zmieniać profil wchłaniania i biodostępność substancji aktywnej.

W praktyce klinicznej lekarze wykorzystują wiedzę o biodostępności kortykosteroidów, aby zrównoważyć skuteczność terapeutyczną i ryzyko działań niepożądanych. Preparaty o niskiej biodostępności ogólnoustrojowej są preferowane w terapii przewlekłej i u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka powikłań steroidoterapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl