przeciwciała przeciwheparynowe

Przeciwciała przeciwheparynowe to immunoglobuliny, które organizm wytwarza w odpowiedzi na ekspozycję na heparynę, szczególnie w połączeniu z czynnikiem płytkowym 4 (PF4). Ich obecność stanowi podstawę patogenetyczną małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT) – poważnego powikłania leczenia przeciwkrzepliwego.

HIT występuje w dwóch postaciach: typ I (nie-immunologiczny) oraz typ II (immunologiczny). HIT typu II jest spowodowany właśnie przez przeciwciała przeciwheparynowe, które łączą się z kompleksem heparyna-PF4, powodując aktywację płytek krwi, ich agregację i wytworzenie stanu prozakrzepowego. Pomimo spadku liczby płytek, paradoksalnie wzrasta ryzyko zakrzepicy żylnej i tętniczej.

Diagnostyka obecności przeciwciał przeciwheparynowych opiera się na testach immunologicznych (ELISA) oraz czynnościowych (test uwalniania serotoniny, test agregacji płytek). Identyfikacja tych przeciwciał ma kluczowe znaczenie kliniczne, gdyż wymaga natychmiastowego odstawienia heparyny i wdrożenia alternatywnego leczenia przeciwkrzepliwego (np. inhibitory trombiny, fondaparynuks).

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl