inhibitor jonów wapniowych

Inhibitory jonów wapniowych, znane również jako blokery kanału wapniowego, to grupa leków działających poprzez blokowanie kanałów wapniowych w błonach komórkowych mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśni, rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Główne wskazania do stosowania inhibitorów jonów wapniowych obejmują leczenie nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca (w tym dławicy piersiowej), zaburzeń rytmu serca oraz migreny. W zależności od selektywności działania, dzielą się na dihydropirydynowe (np. amlodypina, nifedypina), działające głównie na naczynia krwionośne, oraz niedihydropirydynowe (np. werapamil, diltiazem), wykazujące silniejsze działanie na mięsień sercowy.

Efekty uboczne inhibitorów jonów wapniowych mogą obejmować obrzęki kończyn dolnych, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, bóle głowy, zaparcia oraz bradykardię (szczególnie w przypadku werapamilu i diltiazemu). Podczas doboru terapii należy uwzględnić profil działania konkretnego preparatu, współistniejące schorzenia oraz potencjalne interakcje z innymi lekami.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg

Triveram to preparat złożony zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej. Atorwastatyna, jako selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, hamuje biosyntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do obniżenia stężenia LDL-C i całkowitego cholesterolu, w tym u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Peryndopryl, inhibitor ACE, zmniejsza stężenie angiotensyny II, obniżając opór obwodowy i ciśnienie tętnicze, jednocześnie zwiększając przepływ nerkowy bez wpływu na GFR. Amlodypina, jako dihydropirydynowy bloker kanałów wapniowych, rozszerza naczynia obwodowe i wieńcowe, redukując afterload i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne w leczeniu dławicy i nadciśnienia.
antagonista wapnia, biosynteza cholesterolu, bloker kanału wapniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, dławica Prinzmetala, filtracja kłębuszkowa, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapniowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, przepływ nerkowy, triglicerydy, VLDL
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg

Triveram to lek złożony zawierający atorwastatynę (10, 20, 40 mg), peryndopryl (5, 10 mg) oraz amlodypinę (5, 10 mg), łączący trzy mechanizmy działania w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Atorwastatyna jest selektywnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do zmniejszenia biosyntezy cholesterolu i obniżenia stężenia LDL-C, także u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, redukuje stężenie angiotensyny II, obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia serca, a także zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina, co może powodować działania niepożądane, np. kaszel. Amlodypina, bloker kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, rozszerza naczynia obwodowe i wieńcowe, zmniejszając afterload i poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego, co łagodzi objawy dławicy.
afterload, amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, bloker kanału wapniowego, bradykinina, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący, GFR, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapniowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL, peryndopryl, peryndoprylat, preload, reduktaza HMG-CoA, triglicerydy, VLDL

inhibitor jonów wapniowych

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg