nietolerancja mannitolu
Nietolerancja mannitolu to zespół objawów klinicznych występujących po podaniu mannitolu – osmotycznie czynnego alkoholu cukrowego stosowanego jako środek diagnostyczny, substancja słodząca oraz lek osmotyczny. Mannitol wykorzystywany jest głównie w leczeniu obrzęku mózgu, ostrej niewydolności nerek oraz jaskry.
Objawy nietolerancji mannitolu mogą obejmować nudności, wymioty, bóle głowy, dreszcze, gorączkę, ból w klatce piersiowej, duszność, hipotensję lub hipertensję, tachykardię, niewydolność serca oraz ostre uszkodzenie nerek. W ciężkich przypadkach może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, odwodnienia i zapaści krążeniowej.
Mechanizm nietolerancji wynika głównie z działania osmotycznego mannitolu, które może powodować gwałtowne przesunięcia płynów ustrojowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, niewydolnością nerek oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Przed podaniem mannitolu wskazane jest wykonanie próby uczuleniowej oraz monitorowanie stanu klinicznego pacjenta, funkcji nerek, bilansu płynów i elektrolitów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Przeciwwskazania stosowania
Montelukast, jako antagonista receptorów leukotrienowych, jest stosowany głównie w terapii astmy oskrzelowej oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach powlekanych (10 mg, zawartość laktozy od około 53 mg do ponad 100 mg), aspartamu (E951) w tabletkach do rozgryzania i żucia (4 mg, 5 mg), mannitolu (E421) oraz innych substancji pomocniczych, które mogą wywołać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją laktozy czy innymi specyficznymi schorzeniami metabolicznymi.
antagonista receptorów leukotrienowych, aspartam, astma oskrzelowa, działanie niepożądane neuropsychiatryczne, fenyloalanina, fenyloketonuria, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nietolerancja mannitolu, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 4 mg, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na montelukast lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (127,13 mg/tabletkę) oraz aspartam (0,84 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią, u których obecność aspartamu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na źródło fenyloalaniny. Ponadto, lek jest niewskazany u osób z historią reakcji alergicznych na antagonistów receptora leukotrienowego oraz u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami nietolerancji mannitolu, które mogą powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Envil gardło 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Envil gardło to lek w formie tabletek do ssania zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku, 1,0 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego oraz 17,42 mg cynku glukonianu, wykazujący działanie przeciwbakteryjne, miejscowo znieczulające i łagodzące podrażnienia błony śluzowej gardła. Dawkowanie u dorosłych wynosi 1 tabletkę co 1-2 godziny, maksymalnie 8 tabletek na dobę, natomiast u dzieci powyżej 6 lat 1 tabletkę co 2-3 godziny, maksymalnie 6 tabletek na dobę. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia. Tabletki należy powoli ssać, nie żuć ani nie połykać, aby zapewnić optymalne uwalnianie substancji czynnych i ich działanie miejscowe. Zaleca się stosowanie leku na czczo, czyli godzinę przed lub po posiłku, co zwiększa skuteczność terapeutyczną.
aspartam, błona śluzowa gardła, cetylopirydyniowy chlorek, dysfagia, działanie miejscowe, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne, fenyloketonuria, glukonian cynku, lidokainy chlorowodorek, mannitol, nietolerancja mannitolu, podrażnienie błony śluzowej, skuteczność terapeutyczna, substancja aktywna, substancja czynna, tabletka do ssania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Milukante 4 mg
Milukante, zawierający 4 mg montelukastu sodowego w formie tabletek do rozgryzania i żucia, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na montelukast lub substancje pomocnicze. W preparacie obecne są substancje pomocnicze, które mogą stanowić ryzyko dla określonych grup pacjentów: każda tabletka zawiera 4,8 mg aspartamu (źródło fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią) oraz 104,51 mg mannitolu, który może wywoływać łagodne działanie przeczyszczające u osób wrażliwych. Choć fenyloketonuria i nietolerancja mannitolu nie stanowią bezwzględnych przeciwwskazań, wymagają ostrożności przy kwalifikacji do terapii.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie przeczyszczające, fenyloalanina, fenyloketonuria, leczenie objawowe, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, nadwrażliwość, nietolerancja mannitolu, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aleric Deslo Pro 5 mg
Lek Aleric Deslo Pro zawiera 5 mg desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na desloratadynę, loratadynę (ze względu na reakcję krzyżową) oraz na substancje pomocnicze, takie jak aspartam (3 mg/tabletka, przeciwwskazany w fenylketonurii), mannitol (135,5 mg/tabletka, przeciwwskazany przy nietolerancji mannitolu), glikol propylenowy (0,075 mg/tabletka), siarczyny (<0,008 μg/tabletka, istotne u pacjentów z astmą indukowaną siarczynami) oraz glukoza (<0,7 mg/tabletka, przeciwwskazana w zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy). Należy zwrócić szczególną uwagę na historię alergii na leki przeciwhistaminowe drugiej generacji oraz na obecność fenylketonurii i astmy wrażliwej na siarczyny.
desloratadyna, działanie przeciwhistaminowe, fenylketonuria, fenyloalanina, kserostomia, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na glikol propylenowy, nietolerancja mannitolu, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja przeciwhistaminowa, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy