terapia hepatoprotekcyjna
Terapia hepatoprotekcyjna (czyli ochrona wątroby) to zbiór działań leczniczych mających na celu ochronę i regenerację komórek wątrobowych przed szkodliwym działaniem różnych czynników. Jej głównym celem jest poprawa funkcji wątroby, zapobieganie progresji chorób wątroby oraz wspomaganie procesów naprawczych w tym narządzie.
W praktyce klinicznej terapia hepatoprotekcyjna obejmuje stosowanie leków i suplementów o działaniu ochronnym na wątrobę, takich jak: fosfolipidy (np. fosfatydylocholina), sylimaryna (wyciąg z ostropestu plamistego), kwas ursodeoksycholowy (UDCA), S-adenozylometionina (SAMe), witaminy z grupy B oraz antyoksydanty. Preparaty te mogą wpływać na zmniejszenie stanu zapalnego, hamowanie włóknienia, stabilizację błon komórkowych hepatocytów oraz wspomaganie detoksykacji.
Wskazaniami do terapii hepatoprotekcyjnej są m.in.: przewlekłe choroby wątroby (wirusowe zapalenie wątroby, alkoholowa choroba wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby), polekowe uszkodzenia wątroby, toksyczne uszkodzenia wątroby, a także profilaktyka u pacjentów poddawanych długotrwałej farmakoterapii lekami potencjalnie hepatotoksycznymi. Skuteczność poszczególnych preparatów hepatoprotekcyjnych jest różnie oceniana w badaniach klinicznych, dlatego ich stosowanie powinno być indywidualnie dostosowane do przyczyny i stopnia uszkodzenia wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Asparaginaza – Przedawkowanie
Przedawkowanie kryzantaspazy (L-asparaginazy z Erwinia chrysanthemi) zawartej w preparacie Crisantaspase Porton Biopharma (10 000 IU/fiolka) stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowego przerwania podawania leku oraz wdrożenia leczenia objawowego i wspomagającego. Brak specyficznego antidotum oraz nieskuteczność dializy otrzewnowej i hemodializy w eliminacji enzymu z organizmu znacząco utrudniają terapię. Przedawkowanie manifestuje się głównie dysfunkcją wątroby (uszkodzenie hepatocytów, podwyższone enzymy wątrobowe, żółtaczka, zaburzenia krzepnięcia) oraz nerek (obniżony GFR, wzrost kreatyniny, oliguria, anuria), co wynika z toksycznego działania nadmiaru enzymu na te narządy.
antidotum, anuria, asparaginaza, dializa otrzewnowa, dysfunkcja narządowa, dysfunkcja wątroby, działanie toksyczne, Erwinia chrysanthemi, hemodializa, kanaliki nerkowe, kryzantaspaza, leczenie nerkozastępcze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obniżony GFR, oliguria, parametry biochemiczne, parametry krzepnięcia, podwyższona kreatynina, podwyższone enzymy wątrobowe, terapia hepatoprotekcyjna, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, zaburzenia krzepnięcia, zatrucie przewlekłe, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Legalon 140 140 mg
Lek Legalon 140, zawierający standaryzowany wyciąg z ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) z zawartością sylimaryny (obliczaną jako sylibinina) na poziomie 58,0–62,5%, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, jak również na inne rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), takich jak rumianek, arnika, mniszek lekarski czy nagietek. Ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, stosowanie leku u osób z alergią na te rośliny jest niewskazane. Ponadto, przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co wymaga szczególnej uwagi podczas kwalifikacji pacjenta do terapii.
alergia na substancje pomocnicze, arnika, asteraceae, Compositae, ekstrakt z ostropestu plamistego, farmakoterapia, mniszek lekarski, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nagietek, ostropest plamisty, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rośliny z rodziny astrowatych, rumianek, sylibinina, sylimaryna, terapia hepatoprotekcyjna - Leksykon substancji czynnych
Achillea millefolium – Wskazania do stosowania
Achillea millefolium, będąca składnikiem złożonego preparatu Liv.52, występuje w dawce 16 mg na tabletkę i współdziała z innymi ekstraktami roślinnymi oraz składnikiem mineralnym Mandur Bhasma (33 mg/tabletkę, w tym 3 mg żelaza w formach Fe+2 i Fe+3). Preparat jest wskazany jako terapia wspomagająca regenerację hepatocytów po odwracalnych uszkodzeniach wątroby oraz w okresie rekonwalescencji po schorzeniach wątroby. Składniki takie jak Capparis spinosae cortex (65 mg), Cichorii intybus semen (65 mg) i Terminaliae arjunae cortex (32 mg) wykazują działanie hepatoprotekcyjne i wspomagające funkcje wątroby, co czyni Liv.52 lekiem złożonym o charakterze ziołowo-mineralnym, stosowanym jako uzupełnienie kompleksowej terapii hepatoprotekcyjnej.
funkcjonowanie wątroby, kora arjuny, kora kaparów, krwawnik pospolity, Liv.52, Mandur Bhasma, nasiona cykorii, nasiona kasji zachodniej, nasiona krwawnika, preparat leczniczy, regeneracja hepatocytów, schorzenie wątroby, surowiec roślinny, tabletka doustna, terapia hepatoprotekcyjna, terapia uzupełniająca, uszkodzenie wątroby, ziele psianki czarnej, ziele tamaryszku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liv 52 –
Liv.52 to preparat ziołowo-mineralny, zawierający m.in. Capparis spinosae cortex (65 mg), Cichorii intybus semen (65 mg), Solani nigri herba (32 mg), Terminaliae arjunae cortex (32 mg), Cassiae occidentalis semen (16 mg), Achilleae millefolii semen (16 mg), Tamarix gallicae herba (16 mg) oraz Mandur Bhasma z 3 mg żelaza. Preparat jest wskazany jako terapia wspomagająca w odwracalnych uszkodzeniach wątroby, w tym w hepatopatiach polekowych, toksycznych uszkodzeniach wątroby, fazie rekonwalescencji po ostrym zapaleniu wątroby oraz po zabiegach chirurgicznych w obrębie wątroby i dróg żółciowych. Liv.52 stosuje się także wspomagająco w przewlekłych procesach zapalnych wątroby, gdy funkcja hepatocytów ulega poprawie.
cykoria podróżnik, drogi żółciowe, kapar ciernisty, kasja zachodnia, krwawnik pospolity, lek hepatotoksyczny, odwracalne uszkodzenie wątroby, ostre zapalenie wątroby, psianki czarne, regeneracja hepatocytów, regeneracja wątroby, stan rekonwalescencji, tamaryszek francuski, terapia hepatoprotekcyjna, terapia uzupełniająca, Terminalia arjuna, toksyczne uszkodzenie wątroby, uszkodzenie miąższu wątrobowego, zaburzenie funkcji hepatocytów