kryteria Huntera
Kryteria Huntera to diagnostyczne wytyczne stosowane do rozpoznawania bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Zostały opracowane przez Williama Huntera w celu standaryzacji procesu diagnostycznego tej potencjalnie zagrażającej życiu infekcji.
Kryteria te dzielą się na duże i małe. Do dużych kryteriów należą: dodatnie posiewy krwi (z organizmami typowymi dla infekcyjnego zapalenia wsierdzia), dowody zajęcia wsierdzia w badaniu echokardiograficznym (wegetacje, ropień lub nowa niedomykalność zastawki). Małe kryteria obejmują: predyspozycje (wady zastawkowe, dożylne stosowanie narkotyków), gorączkę, zjawiska naczyniowe (zatory, zawały septyczne), zjawiska immunologiczne (czynnik reumatoidalny, kłębuszkowe zapalenie nerek) oraz dowody serologiczne aktywnej infekcji.
Rozpoznanie pewnego bakteryjnego zapalenia wsierdzia wymaga spełnienia 2 dużych kryteriów, 1 dużego i 3 małych lub 5 małych kryteriów. Kryteria Huntera są podstawowym narzędziem diagnostycznym stosowanym przez kardiologów i specjalistów chorób zakaźnych do potwierdzenia lub wykluczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół serotoninowy (SS) to potencjalnie zagrażający życiu stan kliniczny wynikający z nadmiernej aktywności serotoninergicznej w OUN i obwodowym układzie nerwowym, spowodowany toksycznym działaniem nadmiaru serotoniny na receptory 5-HT. Etiologia obejmuje mechanizmy takie jak zwiększona produkcja serotoniny (np. nadmiar L-tryptofanu), hamowanie wychwytu zwrotnego (SSRI, SNRI), hamowanie metabolizmu (IMAO), zwiększone uwalnianie (amfetaminy, MDMA) oraz bezpośrednia stymulacja receptorów. Najczęstszą przyczyną jest politerapia lekami serotoninergicznymi, zwłaszcza kombinacje IMAO z SSRI lub SNRI, które niosą wysokie ryzyko ciężkiej toksyczności. SS występuje w około 15% przypadków przedawkowania SSRI. Objawy kliniczne obejmują triadę: zaburzenia stanu psychicznego, nadaktywność autonomiczną oraz nieprawidłowości neuromięśniowe, a rozpoznanie opiera się na kryteriach Huntera, uwzględniających m.in. klonus, sztywność mięśniową i hiperrefleksję. SS może pojawić się w ciągu 24 godzin od zmiany dawki lub wprowadzenia leku, ale także do 6 tygodni po odstawieniu leków o długim okresie półtrwania, np. fluoksetyny.
5-hydroksytryptofan, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, hiperrefleksja, hipotermia terapeutyczna, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klonus oczny, kryteria Huntera, L-tryptofan, lek przeciwbólowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwwymiotny, MDMA, metabolizm serotoniny, nadaktywność autonomiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, polifarmakoterapia, receptor serotoninowy, SNRI, spontaniczny klonus, SSRI, TCA, toksyczność serotoninowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, wychwyt zwrotny serotoniny, zatrzymanie krążenia, zespół serotoninowy -
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół serotoninowy (ZS) to potencjalnie zagrażający życiu stan wynikający z nadmiernej aktywności serotoninergicznej w OUN, diagnozowany wyłącznie na podstawie oceny klinicznej, gdyż brak jest specyficznych testów laboratoryjnych. Złotym standardem diagnostycznym jest ocena toksykologa medycznego, a najczęściej stosowanymi kryteriami są kryteria Huntera, charakteryzujące się czułością 84% i swoistością 97%. Kryteria te wymagają obecności leku serotoninergicznego oraz przynajmniej jednego z objawów: spontanicznego klonusu, indukowalnego klonusu z pobudzeniem lub diafurezą, klonusu ocznego z pobudzeniem lub diafurezą, drżenia z hiperrefleksją lub hipertonią z temperaturą >38°C i klonusem. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad lekowy, badanie neurologiczne oraz wykluczenie innych stanów, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), hipertermia złośliwa czy toksyczność antycholinergiczna. W badaniach laboratoryjnych pomocne są morfologia, poziom CPK, elektrolity, próby wątrobowe, badania toksykologiczne oraz EKG, a w cięższych przypadkach dodatkowo RTG, TK, nakłucie lędźwiowe i EEG.
aktywność serotoninergiczna, elektroencefalografia, hemodializa, hipertermia złośliwa, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klonus oczny, kryteria Huntera, kwasica metaboliczna, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, neuropatia obwodowa, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, rabdomioliza, spontaniczny klonus, toksyczność serotoninowa, udar cieplny, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
