kalcyfikacja tkanek

Kalcyfikacja tkanek, znana również jako zwapnienie, to proces patologicznego odkładania się soli wapnia w tkankach miękkich organizmu. W warunkach fizjologicznych mineralizacja występuje głównie w kościach i zębach, jednak w określonych okolicznościach może dochodzić do nieprawidłowego gromadzenia się złogów wapniowych w innych tkankach.

Wyróżnia się dwa główne typy kalcyfikacji: dystroficzną (występującą w tkankach uszkodzonych lub martwiczych przy prawidłowym stężeniu wapnia we krwi) oraz metastatyczną (związaną z hiperkalcemią i odkładaniem się wapnia w zdrowych tkankach). Zwapnienia mogą pojawiać się w naczyniach krwionośnych, zastawkach serca, ścięgnach, więzadłach, nerkach, płucach oraz wielu innych strukturach.

Diagnostyka kalcyfikacji tkanek opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak RTG, tomografia komputerowa, USG czy rezonans magnetyczny. Widoczne na obrazach zwapnienia mogą być istotnym markerem diagnostycznym w wielu schorzeniach, w tym w miażdżycy, gruźlicy, chorobach autoimmunologicznych czy procesach nowotworowych.

Leczenie kalcyfikacji tkanek zależy od przyczyny i lokalizacji zmian. W przypadku zwapnień związanych z zaburzeniami metabolicznymi stosuje się terapię choroby podstawowej. W niektórych przypadkach konieczna może być interwencja chirurgiczna, szczególnie gdy zwapnienia powodują poważne zaburzenia funkcjonalne narządów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl