kamica nerkowa wapniowa

Kamica nerkowa wapniowa to najczęstsza postać kamicy układu moczowego, stanowiąca około 80% wszystkich przypadków. Charakteryzuje się tworzeniem złogów (kamieni) zbudowanych głównie z soli wapnia, przede wszystkim szczawianu wapnia (60-70% przypadków) lub fosforanu wapnia (10-20%).

Powstawanie kamieni wapniowych jest procesem złożonym, zależnym od wielu czynników. Kluczowe znaczenie mają: zwiększone wydalanie wapnia z moczem (hiperkalciuria), hiperoksaluria, hipocytraturia oraz zaburzenia pH moczu. Istotne są również czynniki środowiskowe, jak niewystarczająca podaż płynów, dieta bogata w sód, białko zwierzęce oraz nadmierna suplementacja witaminą D.

Diagnostyka kamicy wapniowej obejmuje badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa bez kontrastu), analizę składu wydalonych kamieni oraz specjalistyczne badania metaboliczne, w tym dobową zbiórkę moczu z oznaczeniem wydalania wapnia, szczawianów, cytrynianów, fosforanów i magnezu. Określenie dokładnego typu kamicy wapniowej ma kluczowe znaczenie dla właściwego postępowania terapeutycznego.

Leczenie kamicy wapniowej opiera się na zwiększeniu podaży płynów (do 2,5-3 litrów dziennie), modyfikacji diety (ograniczenie soli, umiarkowana podaż wapnia 1000-1200 mg/dobę, redukcja białka zwierzęcego) oraz farmakoterapii. W zależności od typu metabolicznych zaburzeń stosuje się tiazydowe leki moczopędne, cytryniany potasu, allopurinol lub inne preparaty. U pacjentów z kamicą nawrotową konieczna jest długotrwała profilaktyka i regularne kontrole urologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl