system terapeutyczny transdermalny

System terapeutyczny transdermalny (TTS, ang. Transdermal Therapeutic System) to nowoczesna forma leku, w której substancja czynna dostarczana jest poprzez nieuszkodzoną skórę do krążenia ogólnoustrojowego. Systemy te mają postać plastrów, których konstrukcja zapewnia kontrolowane uwalnianie leku przez określony czas.

Mechanizm działania TTS polega na dyfuzji cząsteczek leku przez warstwy skóry, głównie przez naskórek. Kluczowe znaczenie ma warstwa rogowa naskórka (stratum corneum), która stanowi główną barierę dla transportu przezskórnego. Substancje aktywne muszą mieć odpowiednie właściwości fizykochemiczne, aby pokonać tę barierę, m.in. niską masę cząsteczkową (<500 Da), odpowiednią lipofilność oraz zdolność do rozpuszczania się zarówno w środowisku lipofilnym, jak i hydrofilnym.

Systemy transdermalne oferują wiele korzyści terapeutycznych, w tym omijanie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, możliwość utrzymania stałego stężenia leku w osoczu, przedłużone działanie, zmniejszenie częstości dawkowania oraz możliwość natychmiastowego przerwania terapii poprzez usunięcie plastra. Są szczególnie przydatne w leczeniu przewlekłym oraz u pacjentów z trudnościami w połykaniu.

W praktyce klinicznej stosuje się TTS zawierające różne substancje lecznicze, m.in. nitroglicerynę (w chorobie niedokrwiennej serca), fentanyl (w leczeniu bólu przewlekłego), nikotynę (w terapii uzależnienia od tytoniu), estrogeny (w hormonalnej terapii zastępczej), skopolaminę (w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej) czy rywastygminę (w leczeniu choroby Alzheimera).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl