poronienie w drugim trymestrze

Poronienie w drugim trymestrze, definiowane jako utrata ciąży między 13. a 24. tygodniem ciąży, stanowi istotny problem kliniczny. Jest znacznie rzadsze niż poronienia wczesne, dotykając około 1-5% ciąż, ale wiąże się z większymi wyzwaniami medycznymi i psychologicznymi dla pacjentki.

Etiologia poronień w drugim trymestrze obejmuje szereg czynników: niewydolność cieśniowo-szyjkową, anomalie anatomiczne macicy, zaburzenia immunologiczne, zespół antyfosfolipidowy, infekcje, choroby przewlekłe matki (np. niekontrolowana cukrzyca, nadciśnienie), zaburzenia chromosomalne płodu oraz uszkodzenia łożyska i błon płodowych. Istotnym czynnikiem ryzyka są również wcześniejsze poronienia w drugim trymestrze.

Diagnostyka po poronieniu w drugim trymestrze powinna obejmować badanie histopatologiczne tkanek płodowych, kariotypowanie, ocenę anatomii macicy, badania w kierunku trombofilii i zespołu antyfosfolipidowego oraz badania mikrobiologiczne. Postępowanie kliniczne w trakcie poronienia obejmuje farmakologiczną indukcję lub zabieg chirurgiczny w zależności od sytuacji klinicznej.

Pacjentki po poronieniu w drugim trymestrze wymagają szczególnej opieki psychologicznej ze względu na głęboki aspekt emocjonalny utraty zaawansowanej ciąży. W kolejnych ciążach często stosuje się profilaktykę (np. szew szyjkowy, progesteron, heparynę drobnocząsteczkową) w zależności od zidentyfikowanej przyczyny poronienia. Właściwa diagnostyka i ukierunkowane postępowanie mogą znacząco zwiększyć szanse na pomyślne zakończenie kolejnych ciąż.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl