ostra choroba z gorączką

Ostra choroba z gorączką to stan kliniczny charakteryzujący się nagłym wystąpieniem podwyższonej temperatury ciała (>38°C) wraz z towarzyszącymi objawami ogólnoustrojowymi. Jest to często pierwsza manifestacja infekcji, zarówno o etiologii wirusowej, bakteryjnej, jak i pasożytniczej.

Diagnostyka różnicowa ostrej choroby gorączkowej obejmuje szeroki zakres schorzeń, od powszechnych infekcji dróg oddechowych, przez choroby zakaźne specyficzne dla danego regionu geograficznego, po stany nieinfeckcyjne, takie jak choroby autoimmunologiczne czy nowotwory. Kluczowe jest ustalenie, czy gorączka jest objawem infekcji miejscowej, uogólnionej czy manifestacją choroby układowej.

W postępowaniu diagnostycznym istotny jest szczegółowy wywiad epidemiologiczny, badanie fizykalne oraz ukierunkowane badania laboratoryjne, w tym morfologia krwi, markery stanu zapalnego (CRP, prokalcytonina), badania mikrobiologiczne oraz, w uzasadnionych przypadkach, badania obrazowe. U pacjentów z ostrą chorobą gorączkową o niejasnej etiologii konieczne może być wdrożenie diagnostyki różnicowej chorób tropikalnych, szczególnie po powrocie z rejonów endemicznych.

Leczenie zależy od zidentyfikowanej przyczyny, jednak w początkowej fazie może obejmować leki przeciwgorączkowe (paracetamol, NLPZ), odpowiednie nawodnienie oraz, w uzasadnionych przypadkach, empiryczną antybiotykoterapię, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka ciężkiego przebiegu infekcji lub podejrzeniem zakażenia bakteryjnego wymagającego pilnej interwencji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl