nadwrażliwość na neomycynę
Nadwrażliwość na neomycynę to niepożądana reakcja immunologiczna organizmu na antybiotyk aminoglikozydowy – neomycynę. Objawia się najczęściej kontaktowym zapaleniem skóry z zaczerwienieniem, świądem, wysypką pęcherzykową i złuszczaniem naskórka w miejscu ekspozycji. W cięższych przypadkach może prowadzić do reakcji ogólnoustrojowych.
Nadwrażliwość na neomycynę stanowi istotny problem kliniczny, gdyż substancja ta jest powszechnie stosowana w preparatach miejscowych, takich jak maści, kremy, krople do oczu i uszu oraz w wielu produktach OTC. Szacuje się, że problem ten dotyczy 1-6% populacji ogólnej oraz nawet do 13% pacjentów z przewlekłymi dermatozami.
Diagnostyka nadwrażliwości na neomycynę opiera się głównie na testach płatkowych. Istotne jest, że u pacjentów uczulonych na neomycynę często występuje nadwrażliwość krzyżowa na inne aminoglikozydy (gentamycynę, kanamycynę, streptomycynę) oraz na niektóre substancje niezwiązane strukturalnie, jak bacytracyna. Leczenie polega na unikaniu ekspozycji i stosowaniu alternatywnych antybiotyków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neobiotic 11,72 mg/g
Lek Neobiotic w postaci aerozolu na skórę zawiera neomycynę siarczan w stężeniu 11,72 mg/g i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na neomycynę lub substancje pomocnicze. Preparat nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę, duże powierzchnie skóry, sączące zmiany chorobowe oraz owrzodzenia żylakowate ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania systemowego i potencjalnych działań niepożądanych. Ponadto, Neobiotic jest przeciwwskazany do aplikacji na błony śluzowe oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią jest również zabronione z powodu ryzyka ototoksyczności i nefrotoksyczności oraz przenikania neomycyny przez łożysko i do mleka matki.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, błona śluzowa, ciąża i laktacja, cisplatyna, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne, egzema, leczenie przeciwbakteryjne, łuszczyca, nadwrażliwość na neomycynę, neomycyna siarczan, owrzodzenie żylakowate, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sącząca zmiana chorobowa, uszkodzenie skóry, wchłanianie systemowe, wchłanianie systemowe neomycyny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Priorix-Tetra –
Szczepionka Priorix-Tetra, zawierająca żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385), różyczki (szczep Wistar RA 27/3) oraz ospy wietrznej (szczep OKA), jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na teoretyczne ryzyko transmisji wirusów do płodu, mimo braku udokumentowanych przypadków uszkodzenia płodu. Zaleca się unikanie ciąży przez minimum 1 miesiąc po szczepieniu, co odpowiada czasowi eliminacji wirusów z organizmu. W przypadku niezamierzonego szczepienia ciężarnej nie jest wskazane przerywanie ciąży, jednak konieczne jest monitorowanie jej przebiegu. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki na płodność, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neomycinum TZF 250 mg
Lek Neomycinum TZF w dawce 250 mg neomycyny (siarczan) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na neomycynę lub inne aminoglikozydy, a także na substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują stany zapalne jelit, owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz niedrożność jelit, które mogą zwiększać wchłanianie leku i ryzyko działań ogólnoustrojowych. Ponadto, lek jest niewskazany u osób z uszkodzeniem słuchu ze względu na potencjalną ototoksyczność, a także u pacjentów z miastenią gravis, gdzie neomycyna może nasilać zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, prowadząc do groźnego osłabienia mięśni oddechowych.
antybiotyk aminoglikozydowy, miastenia, nadwrażliwość na neomycynę, nefrotoksyczność, neomycyna, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, ototoksyczność, owrzodzenie, siarczan neomycyny, stan zapalny jelit, uszkodzenie słuchu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Avaxim 160 U
Szczepionka Avaxim 160 U, inaktywowana i adsorbowana przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wymaga podania domięśniowego, z wykluczeniem drogi donaczyniowej, śródskórnej oraz podania w mięsień pośladkowy ze względu na zmienność tkanki tłuszczowej. W wyjątkowych przypadkach, np. u pacjentów z trombocytopenią lub ryzykiem krwawienia, dopuszcza się podanie podskórne. Zaleca się obecność adrenaliny do wstrzyknięć na wypadek reakcji anafilaktycznej oraz obserwację pacjenta przez 15 minut po szczepieniu, aby zapobiec powikłaniom związanym z omdleniami, które mogą manifestować się przemijającymi zaburzeniami widzenia, parestezjami czy ruchami toniczno-klonicznymi. Szczepionka zawiera 2 mg etanolu, 10 µg fenyloalaniny (0,17 µg/kg dla osoby 60 kg), <1 mmol potasu (39 mg) i sodu (23 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią i alergią na neomycynę (śladowe ilości).
U pacjentów z niedoborami odporności lub w trakcie leczenia immunosupresyjnego odpowiedź immunologiczna może być obniżona, dlatego zaleca się przesunięcie szczepienia do zakończenia terapii lub monitorowanie odpowiedzi poszczepiennej. Pomimo ograniczonej skuteczności, szczepienie osób z przewlekłym niedoborem odporności, np. zakażonych HIV, jest wskazane, jeśli stan kliniczny na to pozwala. Szczepionka może nie zapobiec rozwojowi choroby, jeśli pacjent jest w okresie inkubacji wirusa. U pacjentów z chorobami wątroby należy rozważyć ryzyko i korzyści, gdyż brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie. Dokumentacja medyczna powinna zawierać nazwę i numer serii szczepionki dla celów monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności.
biologiczny produkt leczniczy, choroba wątroby, drgawki toniczno-kloniczne, fenyloketonuria, HIV, inaktywowana szczepionka adsorbowana, leczenie immunosupresyjne, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, okres inkubacji wirusa, omdlenie, parestezje, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, roztwór adrenaliny, trombocytopenia, wirusowe zapalenie wątroby typu A - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Przeciwwskazania stosowania
Substancja czynna wirus różyczki (szczep Wistar RA 27/3) jest składnikiem żywych, atenuowanych szczepionek, w tym Priorix i Priorix-Tetra, stosowanych w profilaktyce różyczki oraz w szczepionkach skojarzonych MMR i MMRV. Przeciwwskazania do ich podania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym neomycynę (z wyjątkiem kontaktowego zapalenia skóry), wcześniejsze reakcje alergiczne po szczepieniach MMR/MMRV, ciężkie pierwotne lub nabyte niedobory odporności (np. agammaglobulinemia, AIDS, objawowe zakażenie HIV) oraz obniżony odsetek limfocytów T CD4+ poniżej wartości granicznych: u dzieci <12 miesięcy CD4+ <25%, 12–35 miesięcy <20%, 36–59 miesięcy <15%. Szczepienie jest również bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży, a pacjentkom zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 1 miesiąc po podaniu szczepionki ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Podanie szczepionki należy odroczyć w przypadku ostrych, ciężkich chorób z gorączką, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania.
agammaglobulinemia, AIDS, antykoncepcja, choroba z gorączką, ciąża, immunizacja, immunolog kliniczny, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyty T CD4+, nadwrażliwość, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, wirus różyczki, zakażenie HIV, złożony niedobór odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Altabactin (250 IU + 5000 IU)/g
Altabactin w postaci maści zawiera 250 IU bacytracyny (w formie bacytracyny cynkowej) oraz 5 mg neomycyny (w formie neomycyny siarczanu) na 1 g produktu i jest stosowany miejscowo na skórę oraz błony śluzowe. Preparat jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na neomycynę, u których ryzyko alergii krzyżowej na inne aminoglikozydy wynosi około 50%. Uczulenie na neomycynę występuje częściej przy aplikacji na uszkodzoną skórę, np. w przewlekłych dermatozach czy zapaleniu ucha środkowego. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do przewlekłych reakcji skórnych, takich jak rumień, wysuszenie, łuszczenie, wysypka i świąd, które mogą pogarszać stan chorobowy lub powodować brak odpowiedzi na leczenie. Istnieje także ryzyko fototoksyczności i uczulenia na światło przy ekspozycji na promieniowanie UV.
alergia krzyżowa, Altabactin, antybiotyk aminoglikozydowy, bacytracyna cynkowa, blokada nerwowo-mięśniowa, dysfagia, fotoprotekcja, fotosensytywność, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na neomycynę, nefrotoksyczność, neomycyna siarczan, nerw przedsionkowy, neurotoksyczność, ototoksyczność, owrzodzenie podudzi, przewlekła dermatoza, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, reakcja fototoksyczna, rumień - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przeciwwskazania stosowania
Poliowirus typ 2, będący składnikiem szczepionki Boostrix Polio (inaktywowany szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D na dawkę 0,5 ml), wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed podaniem. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami są: potwierdzona nadwrażliwość na poliowirus lub inne składniki preparatu, w tym neomycynę, polimyksynę i formaldehyd, reakcje nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw poliomyelitis, encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu przeciw krztuścowi, a także przejściowa trombocytopenia lub powikłania neurologiczne po szczepieniach przeciw błonicy i/lub tężcowi. Szczepionka jest produkowana na hodowli komórkowej VERO, co może mieć znaczenie przy ocenie nadwrażliwości na składniki podłoża hodowlanego.
antygen D, antygen krztuśca, błonica, encefalopatia o nieznanej etiologii, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, nadwrażliwość na formaldehyd, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na polimyksynę, nadwrażliwość na substancje, ostra choroba z gorączką, polio, poliowirus typ 2, powikłanie neurologiczne, preparat złożony, przejściowa trombocytopenia, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, serotyp wirusa polio, szczepionka przeciwko poliomyelitis, tężec, trombocytopenia - Leksykon substancji czynnych
Wirus zapalenia wątroby typu A – Przeciwwskazania stosowania
Inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) stosowany w szczepionkach takich jak Avaxim 160 U (160 jednostek antygenowych ELISA), Havrix Adult (≥1440 jednostek ELISA), Havrix 720 Junior (≥720 jednostek ELISA), Vaqta 25 (25 U) oraz Vaqta 50 (50 U) posiada określone przeciwwskazania. Podstawowym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze, które różnią się w zależności od preparatu (np. wodorotlenek glinu, etanol bezwodny 2,5 µl, fenyloalanina 10–166 µg, amorficzny hydroksyfosforanosiarczanie glinu 0,225–0,45 mg Al³⁺). Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość na neomycynę w szczepionkach Havrix, stosowaną w procesie produkcji. Ponadto, reakcje nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu tych szczepionek stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do kolejnych dawek.
działanie niepożądane, fenyloketonuria, gorączka, hydroksyfosforanosiarczanie glinu, inaktywowany wirus, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na substancję czynną, odpowiedź immunologiczna, ostra infekcja, ostry stan chorobowy, preparat szczepionkowy, reakcja alergiczna, wirus zapalenia wątroby typu A, wodorotlenek glinu, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Priorix –
Szczepionka Priorix zawiera żywe atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, co wymaga szczegółowej kwalifikacji pacjenta przed podaniem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym neomycynę (choć kontaktowe zapalenie skóry na neomycynę nie jest przeciwwskazaniem), oraz ciężkie zaburzenia odporności, takie jak ciężki humoralny lub komórkowy niedobór odporności, ciężki złożony niedobór odporności, agammaglobulinemia, AIDS lub objawowe zakażenie HIV. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiedni dla wieku odsetek limfocytów T CD4+: u dzieci poniżej 12 miesięcy < 25%, 12-35 miesięcy < 20%, 36-59 miesięcy < 15%. Podanie szczepionki u pacjentów z zaburzeniami odporności może prowadzić do niekontrolowanego namnażania się wirusów szczepionkowych i poważnych powikłań. Ponadto, szczepionka jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko teratogenności, a także u osób z ostrymi, ciężkimi chorobami gorączkowymi – w takich przypadkach szczepienie należy odroczyć.
agammaglobulinemia, AIDS, choroba zakaźna, fenyloalanina, fenyloketonuria, immunologia, kontaktowe zapalenie skóry, kwas para-aminobenzoesowy, limfocyt T CD4+, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności humoralnej, ostra choroba gorączkowa, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, wpływ teratogenny, zaburzenie odporności, zakażenie HIV, złożony niedobór odporności, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Wirus zapalenia wątroby typu A – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A) powinny być podawane domięśniowo, z wykluczeniem podania donaczyniowego, śródskórnego, podskórnego (z wyjątkiem klinicznie uzasadnionych przypadków, np. u pacjentów z zaburzeniami krwawienia lub trombocytopenią). Zaleca się unikanie podawania w mięsień pośladkowy ze względu na zmienność tkanki tłuszczowej, co może obniżyć odpowiedź immunologiczną. Po szczepieniu należy monitorować pacjenta przez minimum 30 minut z uwagi na ryzyko reakcji anafilaktycznej, a w przypadku wystąpienia omdleń, które mogą mieć charakter psychogenny, należy wdrożyć odpowiednie procedury zapobiegające urazom. Szczepionki mogą zawierać śladowe ilości neomycyny oraz lateksu, co wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje. Szczepionki zawierają substancje pomocnicze, m.in. fenyloalaninę (np. Avaxim 160 U – 10 μg/dawkę), etanol (2,5 μl/dawkę w Avaxim), potas (<1 mmol/dawkę) i sód (<1 mmol/dawkę), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub innymi schorzeniami metabolicznymi.
choroba gorączkowa, fenyloketonuria, hemodializa, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, inkubacja wirusa, krwotok, leczenie immunosupresyjne, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności, objawy neurologiczne, odpowiedź immunologiczna, parestezja, podanie domięśniowe, przeciwciała anty-HAV, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, serokonwersja, trombocytopenia, wirusowe zapalenie wątroby typu A, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neobiotic 11,72 mg/g
Przedawkowanie Neobiotic (11,72 mg/g, aerozol na skórę, zawiesina) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu nadmiernego wchłaniania neomycyny siarczanu do krwiobiegu. Czynniki zwiększające ryzyko to aplikacja na rozległe lub uszkodzone powierzchnie skóry, stosowanie nadmiernych dawek oraz użycie opatrunków okluzyjnych, które potęgują penetrację substancji czynnej. Objawy przedawkowania dzielą się na miejscowe (nasilone reakcje skórne, kontaktowe reakcje alergiczne) oraz ogólnoustrojowe, typowe dla aminoglikozydów, takie jak ototoksyczność (uszkodzenie słuchu, zawroty głowy, zaburzenia równowagi) i nefrotoksyczność (zaburzenia funkcji nerek, zmiany w składzie moczu), zależne od stężenia neomycyny w osoczu.
aminoglikozyd, konsultacja audiologiczna, konsultacja nefrologiczna, nadwrażliwość na neomycynę, nefrotoksyczność, Neobiotic, neomycyna siarczan, opatrunek okluzyjny, ototoksyczność, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna kontaktowa, reakcja skórna, stężenie neomycyny w osoczu, uszkodzenie kanalików nerkowych, uszkodzenie słuchu, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Havrix 720 Junior to inaktywowana, adsorbowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zawierająca co najmniej 720 jednostek ELISA wirusa (szczep HM175) w dawce 0,5 ml. Przed podaniem preparatu należy wykluczyć przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na antygen wirusa, substancje pomocnicze, neomycynę lub wcześniejsze reakcje alergiczne po szczepionce Havrix. Szczególną uwagę zwraca się na obecność 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz 0,25 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu jako adjuwantu, co może mieć znaczenie u osób z alergią na związki glinu. Preparat jest zawiesiną białą, lekko nieprzejrzystą, a zmiana jej wyglądu stanowi wskazanie do rezygnacji z podania.
- Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Przeciwwskazania stosowania
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo, doustnie oraz jako składnik szczepionek, wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na neomycynę lub inne aminoglikozydy, stosowanie na dużych powierzchniach uszkodzonej skóry, głębokich ranach, oparzeniach oraz u pacjentów z zaburzeniami słuchu, ciężkimi chorobami serca i nerek. Preparaty złożone z kortykosteroidami mają dodatkowe ograniczenia, w tym przeciwwskazania w przypadku cukrzycy, jaskry czy osteoporozy. U dzieci granice wieku stosowania różnią się w zależności od preparatu (2 lub 12 lat). W szczepionkach zawierających śladowe ilości neomycyny (np. Priorix, Varilrix, VARIVAX) przeciwwskazaniem jest ciężki niedobór odporności, określany m.in. przez odsetek limfocytów T CD4+ (np. poniżej 25% u dzieci <12 miesięcy). Aplikacja do oczu i ucha wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy perforacji błony bębenkowej.
agammaglobulinemia, antybiotyk aminoglikozydowy, białaczka, chłoniak, dermatitis perioralis, dyskrazja krwi, grzybicze zakażenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie immunosupresyjne, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, nadwrażliwość na neomycynę, nefrotoksyczność, niedobór odporności, nowotwór złośliwy, opryszczka, ospa wietrzna, ototoksyczność, owrzodzenie żylakowate, perforacja błony bębenkowej, szczepionka z żywym atenuowanym wirusem, szum w uszach, trądzik pospolity, trądzik różowaty, wirusowe zakażenie skóry, zaburzenie słuchu, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Bacytracyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Bacytracyna, stosowana w preparatach takich jak Altabactin, Multibiotic, Scaldex, Tribiotic oraz w diagnostycznym TRUE Test 36, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, zwłaszcza przy przenikaniu do krążenia ogólnoustrojowego. Przeciwwskazane jest stosowanie na oparzenia obejmujące >20% powierzchni ciała oraz u dzieci poniżej 12 roku życia (z wyjątkiem Scaldex pod nadzorem lekarza). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się monitorowanie ogólnego badania moczu, obrazu krwi obwodowej oraz audiometrii. Preparaty mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, szczególnie u osób uczulonych na aminoglikozydy lub produkty pszczele (w przypadku Scaldex). Wystąpienie objawów alergicznych wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, badanie audiometryczne, badanie ogólne moczu, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie nefrotoksyczne i ototoksyczne, kontaktowe zapalenie skóry, krążenie ogólnoustrojowe, kwasica, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, miastenia, nadkażenie drobnoustrojami, nadwrażliwość kontaktowa, nadwrażliwość na neomycynę, niedociśnienie, objaw neurotoksyczny, obraz krwi obwodowej, obrzęk twarzy, podrażnienie spojówek, pokrzywka kontaktowa, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, rana oparzeniowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zatrzymanie krążenia - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Przeciwwskazania stosowania
Wodorotlenek glinu jest stosowany zarówno jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy (np. Maalox w formie tabletek i zawiesiny doustnej), jak i jako adiuwant w szczepionkach (np. D-Szczepionka błonicza adsorbowana, Infanrix-IPV, NeisVac-C, Szczepionka tężcowa adsorbowana). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających wodorotlenek glinu jest nadwrażliwość na tę substancję lub inne składniki preparatu. W przypadku leków zobojętniających, takich jak Maalox, przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek ze względu na ryzyko kumulacji glinu i encefalopatii glinowej. W szczepionkach przeciwwskazania obejmują ostre stany chorobowe z gorączką oraz zaostrzenia chorób przewlekłych, które wymagają odroczenia szczepienia do czasu ustabilizowania stanu pacjenta.
adiuwant szczepionkowy, antygen krztuśca, ciężka niewydolność nerek, dawka kortykosteroidu, encefalopatia glinowa, encefalopatia o nieznanej etiologii, kumulacja glinu, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadwrażliwość na formaldehyd, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na polimyksynę, nadwrażliwość na substancje, nośnik białkowy, odpowiedź immunologiczna, ostry stan chorobowy, polisacharyd Neisseria meningitidis, reakcja poszczepienna, substancja czynna, substancja zobojętniająca kwas żołądkowy, szczepionka z wodorotlenkiem glinu, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neomycinum TZF 11,72 mg/g
Neomycinum TZF w postaci aerozolu na skórę zawiera 11,72 mg neomycyny w 1 g produktu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na neomycynę lub substancje pomocnicze. Nie należy stosować go na uszkodzoną, sączącą się skórę, owrzodzenia żylakowate oraz duże powierzchnie skóry ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji ogólnoustrojowej, co może prowadzić do ototoksyczności i nefrotoksyczności. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z innymi lekami o działaniu ototoksycznym lub nefrotoksycznym, takimi jak aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna), diuretyki pętlowe (furosemid), wankomycyna czy cyklosporyna, ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności.
amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, cyklosporyna, diagnostyka mikrobiologiczna, diuretyk pętlowy, furosemid, gentamycyna, leczenie ogólnoustrojowe, lek immunosupresyjny, lek ototoksyczny, nadwrażliwość na neomycynę, narząd słuchu, nefrotoksyczność, neomycyna, objaw ogólnoustrojowy, oporność bakteryjna, ototoksyczność, owrzodzenie żylakowate, przewlekła choroba nerek, reakcja alergiczna, sącząca zmiana chorobowa, upośledzona funkcja nerek, uszkodzona powierzchnia skóry, wankomycyna, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neomycinum Jelfa 5 mg/g
Neomycinum Jelfa (5 mg/g, maść do oczu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na neomycynę lub inne antybiotyki z grupy aminoglikozydów ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Objawy uczulenia obejmują świąd, wysypkę, przekrwienie, obrzęk oraz inne oznaki miejscowego podrażnienia w okolicy oka. Wystąpienie tych symptomów po wcześniejszym kontakcie z neomycyną lub aminoglikozydami stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego preparatu.
alergia krzyżowa, antybiotyki aminoglikozydowe, maść oczna, nadwrażliwość na neomycynę, neomycyna, obrzęk okołooczny, podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, siarczan neomycyny, świąd oka, terapia okulistyczna, terapia przeciwbakteryjna, wysypka skórna, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Priorix-Tetra –
Nie odnotowano dotychczas żadnych przypadków przedawkowania szczepionki Priorix-Tetra, zawierającej żywe, atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385), różyczki (szczep Wistar RA 27/3) oraz ospy wietrznej (szczep OKA). Standardowa dawka wynosi 0,5 ml po rekonstytucji i zawiera co najmniej 10 CCID50 wirusa odry, świnki i różyczki oraz 10 PFU wirusa ospy wietrznej. Preparat zawiera również śladowe ilości neomycyny oraz 14 mg sorbitolu, co jest istotne w kontekście potencjalnych reakcji alergicznych, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością na neomycynę.
leczenie objawowe, nadwrażliwość na neomycynę, neomycyna, parametry życiowe, reakcja niepożądana, reakcja poszczepienna, rekonstytucja proszku, sorbitol, szczep Jeryl Lynn, szczep Oka, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka żywa, wirus odry, wirus ospy wietrznej, wirus różyczki, wirus świnki, wirusy atenuowane - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Havrix Adult nie mniej niż 1440 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/ml; 1 dawka (1 ml)
Szczepionka Havrix Adult jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zawierającą co najmniej 1440 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa szczepu HM175 na dawkę 1 ml. Preparat zawiera również 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adjuwant oraz 166 µg fenyloalaniny, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z fenyloketonurią. W szczepionce mogą występować śladowe ilości neomycyny, co stanowi przeciwwskazanie u osób z nadwrażliwością na ten antybiotyk. Podanie szczepionki jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym po wcześniejszych reakcjach alergicznych na Havrix, oraz w okresie ostrych chorób infekcyjnych z gorączką.
adjuwant, fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowana szczepionka adsorbowana, inaktywowany wirus, jednostki ELISA, komórki diploidalne MRC-5, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na substancję czynną, ostra choroba infekcyjna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, szczep HM175, szczepionka Havrix Adult, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Przeciwwskazania stosowania
Żywy atenuowany wirus odry, obecny w szczepionkach Priorix i Priorix-Tetra, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed podaniem preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym neomycynę (choć kontaktowe zapalenie skóry na neomycynę nie wyklucza szczepienia). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności (pierwotnymi lub nabytymi), w tym agammaglobulinemią, AIDS oraz objawowym zakażeniem HIV z określonymi wartościami limfocytów T CD4+ (u dzieci poniżej 12 miesięcy <25%, 12-35 miesięcy <20%, 36-59 miesięcy <15%). Ciąża stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko teratogenne, a pacjentki powinny unikać zajścia w ciążę przez 1 miesiąc po szczepieniu. Ponadto, szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi, ciężkimi chorobami gorączkowymi, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania.
agammaglobulinemia, alergia na białko jaja kurzego, choroba gorączkowa, dokumentacja medyczna, fenyloalanina, fenyloketonuria, hodowla komórek zarodka kurzego, immunolog, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyty T CD4+, nadwrażliwość na neomycynę, niedobór odporności komórkowej, szczepionka przeciw odrze, wirus odry atenuowany, zaburzenia odporności, zakażenie HIV, złożony niedobór odporności