wchłanianie systemowe neomycyny
Wchłanianie systemowe neomycyny to proces, w którym ten antybiotyk aminoglikozydowy przedostaje się z przewodu pokarmowego lub z miejsca aplikacji do krwiobiegu. Zasadniczo neomycyna jest słabo wchłaniana z przewodu pokarmowego (mniej niż 3% podanej dawki), co czyni ją skutecznym antybiotykiem do stosowania miejscowego i doustnego w zakażeniach jelitowych.
W przypadku stosowania neomycyny doustnie większość leku pozostaje w świetle jelita, gdzie działa bakteriobójczo na bakterie Gram-ujemne i niektóre Gram-dodatnie. Jednak w pewnych warunkach patologicznych, takich jak choroby zapalne jelit, wrzody lub uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, wchłanianie systemowe może ulec zwiększeniu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
Systemowe wchłanianie neomycyny może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności i ototoksyczności. Ryzyko to wzrasta u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u osób w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych. Z tego powodu podczas terapii neomycyną należy monitorować funkcję nerek, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu lub u pacjentów z grup ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neobiotic 11,72 mg/g
Lek Neobiotic w postaci aerozolu na skórę zawiera neomycynę siarczan w stężeniu 11,72 mg/g i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na neomycynę lub substancje pomocnicze. Preparat nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę, duże powierzchnie skóry, sączące zmiany chorobowe oraz owrzodzenia żylakowate ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania systemowego i potencjalnych działań niepożądanych. Ponadto, Neobiotic jest przeciwwskazany do aplikacji na błony śluzowe oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią jest również zabronione z powodu ryzyka ototoksyczności i nefrotoksyczności oraz przenikania neomycyny przez łożysko i do mleka matki.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, błona śluzowa, ciąża i laktacja, cisplatyna, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne, egzema, leczenie przeciwbakteryjne, łuszczyca, nadwrażliwość na neomycynę, neomycyna siarczan, owrzodzenie żylakowate, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sącząca zmiana chorobowa, uszkodzenie skóry, wchłanianie systemowe, wchłanianie systemowe neomycyny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Interakcje leku – Neomycinum TZF 11,72 mg/g
Neomycinum TZF (11,72 mg/g, aerozol na skórę, zawiesina) stosowany miejscowo nie wykazuje udokumentowanych interakcji z innymi lekami przy zalecanym sposobie podawania. Jednak jednoczesna aplikacja dwóch lub więcej preparatów miejscowych nie jest zalecana ze względu na ryzyko zmiany stężenia substancji czynnych w miejscu aplikacji oraz możliwość wystąpienia reakcji skórnych, takich jak zaczerwienienie. Szczególną ostrożność należy zachować przy długotrwałym łączeniu Neomycinum TZF z lekami nefro- i ototoksycznymi, takimi jak gentamycyna, kwas etakrynowy czy kolistyna, gdyż może to nasilać toksyczność neomycyny.
aminoglikozydy, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja leku, kolistyna, krążenie systemowe, kwas etakrynowy, naczynia krwionośne skóry, nefrotoksyczność, neomycyna, ototoksyczność, wchłanianie neomycyny, wchłanianie systemowe neomycyny, zaburzenie czynności nerek