naczyniak wrodzony

Naczyniak wrodzony (haemangioma congenitum) to łagodny guz naczyniowy, który występuje u noworodków i niemowląt, powstający w wyniku nieprawidłowego rozwoju naczyń krwionośnych. Może być obecny już przy urodzeniu lub pojawiać się w pierwszych tygodniach życia dziecka. Naczyniaki wrodzone charakteryzują się gwałtownym wzrostem w pierwszych miesiącach życia, po czym następuje faza stabilizacji i samoistnej inwolucji trwająca nawet kilka lat.

Histopatologicznie naczyniaki wrodzone dzieli się na powierzchowne (dawniej nazywane truskawkowymi), głębokie (dawniej jamiste) oraz mieszane. Naczyniaki powierzchowne mają charakterystyczny jaskrawoczerwony kolor i uniesioną powierzchnię, podczas gdy głębokie są niebieskawe i znajdują się pod skórą. Najczęstszą lokalizacją są głowa i szyja (około 60% przypadków), następnie tułów i kończyny.

Diagnostyka naczyniaków wrodzonych opiera się głównie na badaniu klinicznym, choć w przypadkach wątpliwych lub gdy naczyniak znajduje się w pobliżu ważnych struktur anatomicznych, wykonuje się badania obrazowe (USG z Dopplerem, MRI). Większość naczyniaków wrodzonych nie wymaga leczenia ze względu na tendencję do samoistnej regresji. Interwencja medyczna jest konieczna w przypadku naczyniaków zagrażających funkcjom życiowym, powodujących zaburzenia funkcjonalne lub ciężkie deformacje. Metodą pierwszego wyboru są beta-blokery (propranolol), które znacząco zmieniły podejście terapeutyczne do naczyniaków problematycznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl