siarczan kwasu askorbowego
Siarczan kwasu askorbowego, nazywany także askorbinianem siarczanu lub askorbyl-2-siarczanem, to pochodna witaminy C (kwasu askorbowego), w której grupa hydroksylowa została zestryfikowana kwasem siarkowym. Związek ten wykazuje właściwości antyoksydacyjne podobne do kwasu askorbowego, jednak charakteryzuje się większą stabilnością w roztworach wodnych.
W medycynie siarczan kwasu askorbowego jest badany pod kątem potencjalnych zastosowań w dermatologii i kosmetologii. Związek ten wykazuje zdolność do stymulacji syntezy kolagenu w skórze, co może przyczyniać się do poprawy jej elastyczności i redukcji zmarszczek. Dodatkowo, dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym, może chronić skórę przed uszkodzeniami wywołanymi przez wolne rodniki i promieniowanie UV.
Siarczan kwasu askorbowego znalazł również zastosowanie w preparatach dermatologicznych jako środek rozjaśniający przebarwienia skórne. Związek ten hamuje aktywność tyrozynazy, enzymu kluczowego w procesie syntezy melaniny, co prowadzi do zmniejszenia intensywności pigmentacji. W przeciwieństwie do czystego kwasu askorbowego, jego pochodna siarkowa wykazuje lepszą penetrację przez warstwę rogową naskórka, co zwiększa jej skuteczność w preparatach miejscowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Witamina C – Właściwości farmakokinetyczne
Witamina C (kwas askorbinowy) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym (około 90%) wchłanianiem z jelita cienkiego po podaniu doustnym, co jest istotne przy stosowaniu preparatów takich jak Bioaron SYSTEM (51 mg witaminy C w dawce 5 ml syropu) czy Multi-Sanostol (100 mg w 10 ml syropu). Po absorpcji witamina C osiąga stężenia w osoczu na poziomie 0,5-1,5 mg/100 ml, wykazuje niski stopień wiązania z białkami surowicy (~25%) i jest szeroko dystrybuowana w tkankach, z najwyższymi stężeniami w tkankach gruczołowych. Transport do komórek odbywa się głównie w formie utlenionej (kwas dehydroaskorbowy) przez transportery glukozy, gdzie ulega redukcji i magazynowaniu. W przypadku podania dożylnego, jak w preparacie Soluvit N (100 mg witaminy C w formie sodu askorbinianu), pomijany jest etap wchłaniania, co zapewnia natychmiastową biodostępność. Witamina C przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w suplementacji kobiet ciężarnych i karmiących (np. Elevit Pronatal).
absorpcja, absorpcja jelitowa, askorbinian sodu, bariera łożyskowa, biodostępność, dystrybucja leku, farmakokinetyka, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas dihydroaskorbowy, kwas dioksyglukonowy, kwas szczawiowy, liniowość farmakokinetyczna, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm witaminy C, okres półtrwania, podanie dożylne, profil farmakokinetyczny, próg nerkowy, siarczan kwasu askorbowego, transporter glukozy, wiązanie z białkami osocza, witamina C, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vitaminum C Teva 100 mg/ml
Farmakokinetyka kwasu askorbowego (witamina C) w preparacie Vitaminum C Teva (roztwór do wstrzykiwań 100 mg/ml) charakteryzuje się szybkim przenikaniem do tkanek oraz niskim stopniem wiązania z białkami osocza (~25%), co zapewnia wysoką dostępność farmakologiczną. Witamina C kumuluje się szczególnie w leukocytach i płytkach krwi, wspierając funkcje immunologiczne i hemostatyczne. Przenikanie przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego ma istotne implikacje kliniczne w suplementacji u kobiet ciężarnych i karmiących. Metabolizm obejmuje szybkie utlenienie do kwasu dehydroaskorbowego, a następnie powstawanie kwasu szczawiowego i siarczanu kwasu askorbowego, które są wydalane głównie przez nerki. Zauważono różnice płciowe w metabolizmie, z szybszymi procesami u kobiet, co może wpływać na indywidualne dawkowanie i farmakokinetykę.
bariera łożyskowa, biodostępność leku, cykl miesiączkowy, doustne leki antykoncepcyjne, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas szczawiowy, leukocyty, mleko kobiece, pirosiarczyn sodu, płytki krwi, podanie dożylne i domięśniowe, roztwór do wstrzykiwań, siarczan kwasu askorbowego, wydalanie nerkowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego – Właściwości farmakokinetyczne
Wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego, będący główną substancją czynną syropu Bioaron SYSTEM, charakteryzuje się ograniczoną absorpcją z przewodu pokarmowego – aloenina A wykazuje wchłanianie na poziomie 7,3%, modulowane przez glikoproteinę-P. Po podaniu, aloenina jest wykrywalna w surowicy już po 15 minutach, osiągając stężenia 173 ng/ml, z dynamicznym profilem zmian do 210 ng/ml po 60 minutach i spadkiem do 49 ng/ml po 90 minutach. Składniki ekstraktu wykazują tendencję do kumulacji w wątrobie i nerkach (około 60% dawki w ciągu 24 godzin), a ich metabolity, takie jak 4-metoksy-6-(2,4-dihydroksy-6-metylofenylo)-2-piron i 2,5-dimetylo-7-hydroksychromon, są wydalane zarówno z moczem, jak i kałem. Ze względu na złożoność chemiczną ekstraktu, tradycyjne modele farmakokinetyczne nie są adekwatne do pełnej charakterystyki farmakokinetyki tego preparatu.
aloes drzewiasty, bariera łożyskowa, białko transportowe, biodostępność doustna, dysfagia, dystrybucja tkankowa, glikoproteina p, komórki Caco-2, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas dioksyglukonowy, kwas szczawiowy, metabolizm wątrobowy, proces metaboliczny, próg nerkowy, siarczan kwasu askorbowego, transporter glukozy, witamina C, wyciąg płynny z liści, wyciąg z aloesu drzewiastego, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bioaron SYSTEM (1920 mg + 51 mg)/5 ml
Farmakokinetyka Bioaron SYSTEM obejmuje dwie substancje czynne: wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego oraz witaminę C (kwas askorbinowy). Aloenina, główny składnik aloesu, wykazuje niskie wchłanianie na poziomie 7,3% w modelu komórkowym Caco-2, z udziałem glikoproteiny-P w procesie absorpcji. Po podaniu aloenina jest wykrywalna w surowicy już po 15 minutach, osiągając stężenia 173 ng/ml (15 min), 90 ng/ml (30 min), 210 ng/ml (60 min) i 49 ng/ml (90 min). Substancja kumuluje się głównie w nerkach i wątrobie (około 60% dawki w ciągu 24 godzin), a następnie jest metabolizowana do związków takich jak 4-metoksy-6-(2,4-dihydroksy-6-metylofenylo)-2-piron, 2,5-dimetylo-7-hydroksychromon i glukoza, które są wydalane z kałem i moczem. Ze względu na złożoność chemiczną wyciągu z aloesu, określenie liniowości farmakokinetyki nie jest możliwe.
- Leksykon substancji czynnych
Pirosiarczyn sodu – Właściwości farmakokinetyczne
Pirosiarczyn sodu, obecny w preparacie Vitaminum C Teva w stężeniu 0,5 mg/ml jako substancja pomocnicza, współistnieje z kwasem askorbowym (100 mg/ml) w roztworze do wstrzykiwań do podawania dożylnego lub domięśniowego. Jego właściwości antyoksydacyjne mogą wpływać na farmakokinetykę kwasu askorbowego, zwłaszcza na procesy utleniania do kwasu dehydroaskorbowego oraz dalszy metabolizm do kwasu szczawiowego i siarczanu kwasu askorbowego. Pirosiarczyn sodu prawdopodobnie towarzyszy dystrybucji kwasu askorbowego, który szybko przenika do tkanek, w tym leukocytów i płytek krwi, a także może modyfikować tempo wydalania kwasu askorbowego z moczem, co jest zależne od dawki i różnic płciowych w metabolizmie.
faza eliminacji, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas szczawiowy, leukocyty i płytki krwi, łożysko, mleko kobiece, pirosiarczyn sodu, podanie dożylne i domięśniowe, proces utleniania, przemiana metaboliczna, roztwór do wstrzykiwań, siarczan kwasu askorbowego, substancja pomocnicza, Vitaminum C Teva, właściwości antyoksydacyjne, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polopiryna Max Hot (500 mg + 300 mg + 50 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Polopiryna Max Hot zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbowy (300 mg) oraz kofeinę (50 mg). Kwas acetylosalicylowy charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem (80-100%), z wyższą szybkością wchłaniania z form rozpuszczalnych. Jego dostępność biologiczna jest obniżona przez hydrolizę w śluzówce przewodu pokarmowego i efekt pierwszego przejścia w wątrobie. Działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe pojawia się przy stężeniach w surowicy 30-100 μg/ml. Kwas askorbowy jest łatwo wchłaniany, choć wchłanianie może być upośledzone przy schorzeniach przewodu pokarmowego. Kofeina osiąga maksymalne stężenie po 1-2 godzinach, z okresem półtrwania 3-7 godzin. Wiązanie z białkami osocza wynosi odpowiednio 33% dla kwasu acetylosalicylowego (przy 120 μg/ml), 25% dla kwasu askorbowego i 17% dla kofeiny.
bariera łożyska, białka osocza, czynność nerek, demetylacja, dostępność biologiczna, działanie przeciwbólowe, erytrocyty, esteraza, hydroliza, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas metylomoczowy, kwas salicylurowy, maź stawowa, metabolizm salicylanów, metyloksantyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, płytki krwi, siarczan kwasu askorbowego, śluzówka przewodu pokarmowego, stężenie kwasu acetylosalicylowego, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polopiryna C 500 mg + 200 mg
Polopiryna C w formie tabletek musujących zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 200 mg kwasu askorbowego. Kwas acetylosalicylowy charakteryzuje się wysokim stopniem wchłaniania z przewodu pokarmowego (80-100%), przy szybszym wchłanianiu z form rozpuszczalnych, co skutkuje szybkim początkiem działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego już po 30 minutach, z maksymalnym efektem po 1-3 godzinach i czasem działania 3-6 godzin. Pełne działanie przeciwzapalne rozwija się w ciągu 1-4 dni. Kwas acetylosalicylowy wiąże się z białkami osocza w około 33% przy stężeniu 120 μg/ml, a jego metabolit – kwas salicylowy – ma objętość dystrybucji 0,15-0,2 l/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu acetylosalicylowego wynosi 2-3 godziny, natomiast kwasu salicylowego około 6 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem 80-100% dawki w ciągu 24-72 godzin, głównie w postaci metabolitów.
albumina, bariera łożyskowa, białko osocza, biegunka, czynność nerek, dostępność biologiczna, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, farmakokinetyka, glukuronid acylowy, glukuronid fenolowy, hydroliza, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Polopiryna C, przewód pokarmowy, siarczan kwasu askorbowego, stężenie w surowicy, szczawiany, tabletka musująca, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex MaxGrip C –
Coldrex MaxGrip C zawiera pięć substancji aktywnych o zróżnicowanym profilu farmakokinetycznym: paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbowy (30 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, dystrybucją do płynów ustrojowych oraz metabolizmem wątrobowym z udziałem glukuronidacji i siarczanowania, z powstawaniem hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który jest detoksykowany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny. U pacjentów z niewydolnością wątroby farmakokinetyka jest zbliżona do zdrowych, choć w ciężkiej niewydolności obserwuje się wydłużenie T1/2. U chorych z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów dawkowania ze względu na kumulację metabolitów. Kofeina szybko się wchłania (Tmax ok. 1 godz.), z okresem półtrwania około 3,5 godziny, a jej eliminacja odbywa się głównie przez nerki w postaci metabolitów. Fenylefryna wykazuje nierównomierne wchłanianie i intensywny metabolizm pierwszego przejścia, z Tmax 1-2 godziny i T1/2 2-3 godziny, eliminowana głównie przez nerki jako siarczany.
białka osocza, chlorowodorek fenylefryny, farmakokinetyka, glukuronidacja, glutation wątrobowy, inhibitor monoaminooksydazy, kofeina, kwas 1-metylomoczowy, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas szczawiowy, metabolity polarne, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, siarczan kwasu askorbowego, witamina C, wodzian terpinu, wyrównana niewydolność wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby