niketamid

Niketamid (również znany jako nikotynamid etylu) to lek z grupy analeptycznych środków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Jego mechanizm działania polega na stymulacji ośrodka oddechowego w rdzeniu przedłużonym, co powoduje zwiększenie częstości i głębokości oddechów.

Historycznie niketamid był stosowany w stanach depresji oddechowej różnego pochodzenia, w tym zatruciach lekami nasennymi, opioidami oraz w przypadkach zaburzeń oddychania po znieczuleniu ogólnym. Preparat podawany jest najczęściej drogą dożylną lub domięśniową, a jego działanie jest stosunkowo krótkotrwałe.

Współcześnie zastosowanie niketamidu zostało znacznie ograniczone ze względu na wąski indeks terapeutyczny oraz dostępność bezpieczniejszych metod leczenia depresji oddechowej. Lek może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym drgawki, zaburzenia rytmu serca i wzrost ciśnienia tętniczego, szczególnie przy przedawkowaniu.

W wielu krajach niketamid został wycofany z rutynowej praktyki klinicznej i zastąpiony nowocześniejszymi lekami, takimi jak nalokson w przypadku depresji oddechowej wywołanej opioidami. W niektórych regionach świata pozostaje jednak w użyciu jako lek ratunkowy.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Glucardiamid to preparat zawierający niketamid (125 mg) oraz glukozę (1500 mg) w formie pastylek, charakteryzujący się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Niketamid osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 15-30 minut, co zapewnia szybki początek działania, a jego eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z okresem półtrwania 20-35 minut. Substancja ta nie kumuluje się w tkankach, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa. Glukoza jest szybko absorbowana w jelicie cienkim, a u pacjentów z hipoglikemią jej stężenie we krwi wzrasta już po 10-20 minutach, co jest istotne w nagłych stanach hipoglikemicznych.
fosforylacja glukozy, glikogen, glikogen mięśniowy, glikogen wątrobowy, glikoliza, glukoza, hipoglikemia, jelito cienkie, kwas nikotynowy, kwas pirogronowy, metabolizm mitochondrialny, narząd miąższowy, niketamid, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie doustne, poziom glukozy we krwi, przemiana metaboliczna, stężenie we krwi, synteza glikogenu, transport aktywny, trygonelina
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

GLUCARDIAMID to preparat zawierający niketamid (125 mg) oraz glukozę (1500 mg), klasyfikowany jako lek pobudzający układ oddechowy (kod ATC: R07AB02). Niketamid działa bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy, stymulując śródmózgowie, ośrodek naczynioruchowy oraz opuszkowo-oddechowy w rdzeniu przedłużonym, co prowadzi do zwiększenia wrażliwości ośrodka oddechowego na dwutlenek węgla i podwyższenia objętości oddechowej. Ponadto, niketamid zwiększa częstość uderzeń serca i rzut minutowy serca, co skutkuje podwyższeniem ciśnienia tętniczego, szczególnie w stanach hipotensji. Substancja ta nie wpływa na funkcje psychiczne, a jej działanie nie jest wybiórcze względem neuronów korowych, co może mieć znaczenie kliniczne w pobudzaniu neuronów ruchowych. Glukoza w dawce 1500 mg stanowi istotny substrat energetyczny, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania komórek nerwowych oraz uzupełnienia zapasów glikogenu w wątrobie, szczególnie w warunkach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego, takich jak rekonwalescencja czy długotrwały wysiłek fizyczny. Połączenie niketamidu z glukozą w preparacie GLUCARDIAMID umożliwia jednoczesne pobudzenie ośrodka oddechowego oraz wsparcie metabolizmu energetycznego, co jest korzystne w terapii zaburzeń oddychania wymagających szybkiej stymulacji układu oddechowego przy jednoczesnym zabezpieczeniu odpowiednich zasobów energetycznych dla komórek nerwowych.
ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, dwutlenek węgla, działanie farmakodynamiczne, glikogen, glikogen mięśniowy, hipotensja, komórka nerwowa, komórka wątrobowa, kora mózgowa, lek pobudzający układ oddechowy, metabolizm energetyczny, naczynie obwodowe, neuron ruchowy, niketamid, objętość oddechowa, ośrodek naczynioruchowy, ośrodek oddechowy, ośrodek opuszkowo-oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płyn pozakomórkowy, rdzeń przedłużony, rzut minutowy serca, śródmózgowie, układ krążenia, układ oddechowy, wysiłek fizyczny, zaburzenie oddychania, zapotrzebowanie energetyczne
Leksykon leków
Działania niepożądane – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Lek Glucardiamid, zawierający 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w postaci pastylek, wykazuje istotne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najczęstszych należą obniżenie progu drgawkowego, co zwiększa ryzyko napadów padaczkowych, uporczywy kaszel, skurcz oskrzeli oraz ból głowy. W przypadku skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia rozszerzającego oskrzela. Ponadto, ze względu na obecność glukozy ciekłej (1275 mg) i sacharozy (719,8 mg), lek wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, zwłaszcza u osób z cukrzycą.
ból głowy, cukrzyca, duszność, lek rozszerzający oskrzela, napad drgawkowy, napad padaczkowy, napadowy ból brzucha, niketamid, parametr oddechowy, porfiria, próg drgawkowy, schorzenie neurologiczne, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, świszczący oddech, uporczywy kaszel, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zwężenie dróg oddechowych
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Niketamid, substancja o działaniu analeptycznym, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej u pacjentów z określonymi schorzeniami współistniejącymi. U chorych z ciężką astmą może indukować skurcz oskrzeli, pogarszając funkcję oddechową. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym istnieje ryzyko wzrostu ciśnienia krwi z powodu stymulacji ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, u osób z nadczynnością tarczycy niketamid może nasilać objawy tyreotoksykozy. Preparat Glucardiamid zawiera znaczne ilości glukozy (1500 mg/pastylka) oraz innych węglowodanów (glukoza ciekła 1275 mg, sacharoza 719,8 mg), co wymaga ostrożności u diabetyków ze względu na ryzyko zaburzeń kontroli glikemii. U pacjentów z padaczką lek może obniżać próg drgawkowy, zwiększając ryzyko napadów.
ciężka astma, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, duszność, działanie analeptyczne, Glucardiamid, kontrola glikemii, monitoring glikemii, monitoring kliniczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niketamid, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, skurcz oskrzeli, środek dopingujący, tyreotoksykoza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Produkt leczniczy GLUCARDIAMID zawiera 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w jednej pastylce i przy zalecanych dawkach nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Niemniej jednak, ze względu na farmakologiczne właściwości niketamidu, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami sympatykomimetycznymi (np. adrenalina, efedryna), inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO, np. moklobemid, selegilina) oraz lekami zwiotczającymi mięśnie (baklofen, tyzanidyna, dantrolen). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia działania na układ sercowo-naczyniowy (wzrost ciśnienia tętniczego, tachykardia), ośrodkowy układ nerwowy (niepokój, bezsenność) oraz zmniejszenia skuteczności leków zwiotczających mięśnie. Zaleca się monitorowanie parametrów klinicznych i ewentualne dostosowanie dawkowania.
adrenalina, baklofen, bezsenność, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dantrolen, efedryna, inhibitor monoaminooksydazy, kontrola glikemii, kwas nikotynowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek sympatykomimetyczny, moklobemid, niepokój, niketamid, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pobudzenie OUN, poziom glikemii, próg drgawkowy, pseudoefedryna, relaksacja mięśni, selegilina, środek zwiotczający mięśnie, tachykardia, tyzanidyna, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Preparat Glucardiamid dostępny jest w formie pastylek zawierających 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy jako substancji czynnych. Pastylki zawierają również glukozę ciekłą (1275 mg) oraz sacharozę (719,8 mg) jako substancje pomocnicze, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, w tym cukrzycą. Formuła preparatu obejmuje także tłuszcz stały, kwas cytrynowy jednowodny, sorbitanu monooleinian, wosk biały, barwnik żółcień chinolinową (E 104) oraz przeciwutleniacze – butylohydroksyanizol i butylohydroksytoluen, które zapewniają stabilność, odpowiednią konsystencję oraz akceptowalność organoleptyczną leku. Pastylki są przeznaczone do podawania doustnego, co umożliwia powolne uwalnianie substancji czynnych w jamie ustnej i może wpływać na ich biodostępność.
biodostępność, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, cukrzyca, emulgator, glukoza, glukoza ciekła, kwas cytrynowy jednowodny, niezgodność farmaceutyczna, niketamid, pastylka, podanie doustne, przeciwutleniacz, sacharoza, substancja pomocnicza, zaburzenie metabolizmu węglowodanów
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Wskazania do stosowania

Niketamid, będący składnikiem preparatu Glucardiamid w dawce 125 mg połączonej z 1500 mg glukozy, wykazuje działanie pobudzające ośrodkowy układ nerwowy oraz energetyzujące dzięki zawartości glukozy. Preparat znajduje zastosowanie jako terapia wspomagająca w leczeniu przewlekłych zespołów zmęczeniowych, stanów asteniczno-depresyjnych o niewielkim nasileniu, osłabienia w trakcie rekonwalescencji oraz okresowych stanów wyczerpania psychicznego i fizycznego. Dodatkowo, niketamid jest wskazany w sytuacjach dużego i długotrwałego wysiłku fizycznego, gdzie wspomaga regenerację, poprawia wydolność oraz dostarcza szybko przyswajalnej energii, co jest szczególnie istotne w przygotowaniu do intensywnej aktywności oraz w trakcie przedłużających się obciążeń psychofizycznych. Zalecane stosowanie niketamidu w formie Glucardiamidu powinno być elementem szerszej strategii terapeutycznej, obejmującej diagnostykę i leczenie przyczyn zmęczenia, modyfikację stylu życia, odpowiednią dietę oraz terapie behawioralne w przypadku etiologii psychogennej. Preparat nie jest wskazany jako monoterapia, a decyzja o jego zastosowaniu powinna uwzględniać indywidualną ocenę pacjenta, w tym nasilenie objawów, historię leczenia, obecność chorób współistniejących oraz przeciwwskazania do stosowania niketamidu i glukozy. Postać pastylki Glucardiamid zapewnia wygodne i szybkie wchłanianie substancji czynnych, co sprzyja efektywnemu wsparciu pacjentów z osłabieniem i zmęczeniem w różnych kontekstach klinicznych.
diagnostyka, działanie pobudzające, Glucardiamid, niketamid, odpowiedź na lek, ośrodkowy układ nerwowy, przeciwwskazanie do stosowania, przewlekłe osłabienie, rekonwalescencja, schorzenie współistniejące, terapia pomocnicza, zaburzenia metaboliczne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Glucardiamid, zawierający 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w postaci pastylek, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z tachykardią, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz komorowy, napadowy częstoskurcz nadkomorowy) oraz niestabilną dusznicą bolesną. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz ryzyko działań niepożądanych. Należy również zwrócić uwagę na nadwrażliwość na niketamid, glukozę (1275 mg ciekłej glukozy i 719,8 mg sacharozy jako substancji pomocniczych) oraz inne składniki preparatu, które mogą wywołać reakcje alergiczne.
ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, choroba współistniejąca, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, działanie arytmogenne, działanie niepożądane, glukoza, glukoza ciekła, interakcja lekowa, kontrola glikemii, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilna dusznica bolesna, nietolerancja glukozy, niketamid, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, sacharoza, schorzenie kardiologiczne, substancja pomocnicza, tachykardia, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

GLUCARDIAMID to preparat zawierający niketamid (125 mg) oraz glukozę (1500 mg) w formie pastylek do stosowania doustnego, przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zalecana dawka dobowa wynosi 4-6 pastylek, które należy ssać, nie rozgryzać ani nie połykać w całości, co umożliwia powolne uwalnianie i wchłanianie substancji czynnych przez błonę śluzową jamy ustnej. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Dawkę należy rozłożyć równomiernie w ciągu dnia, a czas trwania terapii powinien być ustalony indywidualnie przez lekarza na podstawie stanu klinicznego pacjenta.
błona śluzowa jamy ustnej, cukrzyca, dieta z ograniczeniem cukrów, Glucardiamid, glukoza, glukoza ciekła, niketamid, pacjent w podeszłym wieku, populacja pediatryczna, sacharoza, substancja czynna, terapia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Dawkowanie i sposób podawania

Niketamid, będący substancją czynną preparatu Glucardiamid, wykazuje działanie analeptyczne i jest dostępny w formie pastylek zawierających 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy na jednostkę dawkową. Standardowe dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi od 4 do 6 pastylek na dobę, co odpowiada całkowitej dobowej dawce niketamidu w zakresie 500-750 mg. Pastylki należy stosować doustnie, powoli ssąc, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej i wpływa na jej farmakokinetykę. Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na bezpieczeństwo farmakoterapii. W trakcie wywiadu i leczenia należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak glukoza ciekła (1275 mg) i sacharoza (719,8 mg), co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
działanie analeptyczne, farmakoterapia, Glucardiamid, glukoza ciekła, niketamid, odpowiedź pacjenta, podanie doustne, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny, zaburzenia gospodarki węglowodanowej
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W dostępnej literaturze przedklinicznej dotyczącej niketamidu (Nicethamidum) stosowanego w produkcie leczniczym Glucardiamid (125 mg niketamidu + 1500 mg glukozy na pastylkę) brak jest szczegółowych danych toksykologicznych mających istotne znaczenie dla dawkowania i bezpieczeństwa stosowania. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, a nie na rozbudowanych badaniach przedklinicznych, co jest charakterystyczne dla substancji o długiej historii stosowania. W dokumentacji produktu nie odnotowano istotnych interakcji między niketamidem a glukozą lub innymi substancjami pomocniczymi, takimi jak glukoza ciekła (1275 mg) i sacharoza (719,8 mg).
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo pacjenta, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, doświadczenie kliniczne, Glucardiamid, glukoza ciekła, interakcja między składnikami, niketamid, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza
Leksykon substancji czynnych
Glukoza – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Glukoza, jako kluczowy substrat energetyczny, nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na płodność u kobiet i mężczyzn przy prawidłowym stosowaniu, w tym w terapii dializy otrzewnowej (roztwory z glukozą w stężeniach 1,5%, 2,3%, 4,25%) oraz hemofiltracji (np. Duosol). W ciąży roztwory glukozy mogą być stosowane, jednak wymagają ścisłego monitorowania parametrów metabolicznych matki i płodu, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka hiperglikemii, kwasicy metabolicznej u płodu oraz hipoglikemii „z odbicia” u noworodka. Szczególną ostrożność należy zachować podczas porodu, zwłaszcza przy jednoczesnym podawaniu oksytocyny, ze względu na ryzyko hiponatremii, która może prowadzić do poważnych powikłań u matki i dziecka. Preparaty do żywienia pozajelitowego zawierające glukozę (np. Finomel, Aminomix, Clinimix) powinny być stosowane u ciężarnych jedynie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, a niektóre, jak Aminomix 1 Novum i Clinimix, nie mają potwierdzonego bezpieczeństwa w ciąży. Doustne preparaty glukozy (Gastrolit, Glukoza LGO) są bezpieczne w zalecanych dawkach, natomiast preparat Glucardiamid zawierający niketamid jest przeciwwskazany w ciąży z powodu braku danych bezpieczeństwa.
dializa otrzewnowa, hemofiltracja, hiperglikemia płodu, hipoglikemia z odbicia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, laktacja, niketamid, oksytocyna, parametry biochemiczne, parametry kliniczne, płodność, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór glukozy, stan kliniczny, stężenie elektrolitów, stężenie glukozy we krwi, układ rozrodczy, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Glucardiamid, zawierający 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w jednej pastylce, jest lekiem o działaniu pomocniczym stosowanym u pacjentów z przewlekłym osłabieniem organizmu, w stanach rekonwalescencji oraz przewlekłym zmęczeniu. Niketamid działa pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza na ośrodek oddechowy i naczynioruchowy, natomiast glukoza dostarcza łatwo przyswajalnej energii. Preparat znajduje również zastosowanie podczas wzmożonego i długotrwałego wysiłku fizycznego, wspomagając organizm w utrzymaniu wydolności energetycznej.
cukrzyca, dieta niskocukrowa, Glucardiamid, glukoza ciekła, niketamid, ośrodek naczynioruchowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, rekonwalescencja, sacharoza, wysiłek fizyczny, zaburzenia metabolizmu węglowodanów, zespół przewlekłego zmęczenia
Leksykon leków
Przedawkowanie – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Produkt leczniczy Glucardiamid zawiera 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w jednej pastylce. Dawka niketamidu jest 30-krotnie mniejsza niż stosowana w podaniu dożylnym, co wraz z powolnym uwalnianiem i krótkim okresem półtrwania substancji zmniejsza ryzyko przedawkowania. Mimo to, należy monitorować objawy toksyczności niketamidu, które w literaturze opisano jako zaburzenia oddechowe (tachypnoe), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), reakcje skórne (nadmierna potliwość, świąd), objawy neuropsychiatryczne (niepokój, lęki, zaburzenia orientacji), dolegliwości bólowe (zawroty i ból głowy), a także inne symptomy jak kichanie czy wysoka gorączka.
barbiturany, biologiczny okres półtrwania, ból głowy, drgawki padaczkopodobne, funkcje poznawcze, glukoza, gorączka, krążenie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niketamid, nudności i wymioty, ośrodek termoregulacji, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie naczyń, rumień, spastyczność mięśniowa, tachykardia zatokowa, tachypnoe, tiopental sodowy, układ bodźcoprzewodzący serca, układ współczulny, zaburzenia neuropsychiatryczne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glucardiamid

Produkt leczniczy Glucardiamid zawiera 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy w jednej pastylce, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami współistniejącymi. Niketamid może indukować skurcz oskrzeli, co stanowi ryzyko zaostrzenia objawów u chorych z ciężką astmą, a także obniżać próg drgawkowy, zwiększając ryzyko napadów u pacjentów z padaczką. U osób z nadciśnieniem tętniczym konieczne jest monitorowanie ciśnienia krwi ze względu na potencjalne wahania hemodynamiczne. Ponadto, u pacjentów z nadczynnością tarczycy może dochodzić do nasilenia objawów choroby, co wymaga kontroli parametrów tarczycowych podczas terapii. Wysoka zawartość glukozy (1500 mg) oraz sacharozy (719,8 mg) w preparacie wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy, u których stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych reakcji niepożądanych.
ciężka astma, cukrzyca, kontrola glikemii, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niketamid, padaczka, parametr tarczycowy, parametry hemodynamiczne, próg drgawkowy, skurcz oskrzeli, środek dopingujący, stężenie glukozy we krwi, wahanie ciśnienia tętniczego, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Przedawkowanie

Niketamid, będący analeptykiem stymulującym układ oddechowy, w preparacie Glucardiamid występuje w dawce 125 mg na pastylkę, połączonej z 1500 mg glukozy. Dawka ta jest około 30-krotnie niższa niż historycznie stosowane dożylne dawki, co znacząco ogranicza ryzyko toksyczności. Wolne uwalnianie niketamidu z pastylek oraz krótki okres półtrwania farmakokinetycznego powodują, że nawet przy spożyciu większej liczby pastylek, substancja jest metabolizowana i wydalana zanim osiągnie toksyczne stężenia w osoczu. Mimo to, znajomość objawów zatrucia jest kluczowa, zwłaszcza że literatura opisuje objawy głównie po dożylnym przedawkowaniu, obejmujące m.in. drgawki padaczkopodobne, tachykardię, nadciśnienie, spastyczność mięśniową oraz wysoką gorączkę.
arytmia, barbiturany, biologiczny okres półtrwania, ból głowy, ciśnienie tętnicze, drgawki padaczkopodobne, drożność dróg oddechowych, Glucardiamid, gorączka, nadciśnienie, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, niketamid, nudności, parestezja, równowaga wodno-elektrolitowa, rumień, saturacja, spastyczność mięśniowa, świąd, tachykardia zatokowa, tachypnoe, tiopental sodowy, zaburzenie orientacji, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Niketamid, będący składnikiem produktu leczniczego GLUCARDIAMID w dawce 125 mg na pastylkę (wraz z 1500 mg glukozy), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie niketamidu nie powoduje zaburzeń świadomości, koncentracji, koordynacji wzrokowo-ruchowej ani innych funkcji poznawczych, które mogłyby upośledzać bezpieczne prowadzenie pojazdów mechanicznych lub obsługę maszyn. W związku z tym pacjenci przyjmujący GLUCARDIAMID mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające zwiększonej precyzji i koncentracji.
bezpieczeństwo farmakoterapii, funkcje poznawcze, Glucardiamid, glukoza ciekła, koordynacja wzrokowo-ruchowa, niketamid, sacharoza, sprawność psychofizyczna, substancje pomocnicze, zaburzenia świadomości, zdolności psychomotoryczne
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Interakcje

Niketamid, stosowany w dawce 125 mg w preparacie Glucardiamid (wraz z 1500 mg glukozy), wykazuje działanie analeptyczne na ośrodkowy układ nerwowy i może wchodzić w interakcje z lekami o podobnym mechanizmie działania. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków sympatykomimetycznych (adrenalina, noradrenalina, efedryna, pseudoefedryna, fenylefryna), które mogą nasilać działanie układu współczulnego, zwiększając ryzyko tachykardii, nadciśnienia i arytmii. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także inhibitorów monoaminooksydazy (selegilina, rasagilina, moklobemid), gdzie może dojść do nasilenia działania ośrodkowego i przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, niketamid może osłabiać działanie leków miorelaksacyjnych (baklofen, tyzanidyna, cyklobenzapryna, metokarbamol) oraz leków przeciwdrgawkowych i przeciwpsychotycznych, co wymaga monitorowania skuteczności terapii i ewentualnej korekty dawkowania.
anestetyk ogólny, działanie analeptyczne, działanie depresyjne, działanie sedacyjne, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, intoksykacja alkoholowa, lek miorelaksacyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, metabolizm neuroprzekaźników, neuroleptyk, niketamid, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Przeciwwskazania stosowania

Niketamid, będący składnikiem preparatu Glucardiamid (w połączeniu z glukozą), wykazuje działanie analeptyczne, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na niketamid, glukozę (1275 mg) lub sacharozę (719,8 mg) oraz inne substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji alergicznych na te składniki. Ponadto, preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 12. roku życia, co stanowi istotne ograniczenie w praktyce klinicznej.
W kontekście chorób układu sercowo-naczyniowego, niketamid jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z tachykardią, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca oraz niestabilną dusznicą bolesną. Ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia objawów kardiologicznych, konieczne jest dokładne przeanalizowanie historii medycznej przed podjęciem decyzji o terapii. Dodatkowo, obecność glukozy i sacharozy w preparacie wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, mimo że nie jest to formalne przeciwwskazanie.
angina pectoris, arytmia, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, dusznica bolesna, działanie analeptyczne, Glucardiamid, glukoza ciekła, nadwrażliwość, niketamid, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja pomocnicza, tachykardia, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Właściwości farmakokinetyczne

Niketamid wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) w ciągu 15-30 minut, co umożliwia szybkie działanie terapeutyczne. Po absorpcji substancja jest szybko dystrybuowana do tkanek, nie wykazując tendencji do kumulacji, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Biologiczny okres półtrwania (t0,5) niketamidu wynosi 20-35 minut, a eliminacja odbywa się głównie przez wydalanie nerkowe w stanie niezmienionym, z udziałem metabolitów takich jak kwas nikotynowy i trygonelina. Preparat Glucardiamid zawiera 125 mg niketamidu w połączeniu z 1500 mg glukozy, co może wpływać na jego profil farmakokinetyczny i terapeutyczny.
biologiczny okres półtrwania, dawka terapeutyczna, droga eliminacji, dystrybucja do tkanek, dystrybucja tkankowa, działanie leku, działanie niepożądane, funkcja nerek, interakcja farmakokinetyczna, kumulacja w organizmie, kwas nikotynowy, maksymalne stężenie we krwi, metabolit, narząd miąższowy, niketamid, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, profil farmakokinetyczny, stężenie maksymalne, substancja aktywna, szybka absorpcja, szybka eliminacja, trygonelina, wchłanianie dystrybucja eliminacja, właściwość farmakokinetyczna, zastosowanie kliniczne
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Działania niepożądane

Niketamid, składnik aktywny preparatu Glucardiamid (125 mg niketamidu + 1500 mg glukozy), może indukować liczne działania niepożądane, głównie ze strony układu nerwowego i oddechowego. Do najczęstszych należą ból głowy, uporczywy kaszel oraz skurcz oskrzeli, z których ten ostatni jest szczególnie niebezpieczny u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma czy POChP. Ponadto, niketamid obniża próg drgawkowy, co zwiększa ryzyko napadów padaczkowych, zwłaszcza u osób z predyspozycjami neurologicznymi. W terapii należy monitorować objawy neurologiczne i oddechowe, a w przypadku ich wystąpienia rozważyć modyfikację leczenia.
choroba metaboliczna, choroby układu oddechowego, depresja, działanie stymulujące, epilepsja, farmakowigilancja, glukoza, halucynacja, napad padaczkowy, napadowy ból brzucha, neuropatia obwodowa, niepożądane działanie produktu leczniczego, niketamid, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, POChP, podrażnienie dróg oddechowych, porfiria, próg drgawkowy, schorzenia neurologiczne, skurcz oskrzeli, stan lękowy, trudność w oddychaniu, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenie czucia, zaburzenie świadomości, zwężenie dróg oddechowych
Leksykon substancji czynnych
Niketamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Niketamid, substancja aktywna produktu leczniczego Glucardiamid (125 mg niketamidu + 1500 mg glukozy w postaci pastylek), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo w tych grupach. Lekarze powinni informować pacjentki o konieczności konsultacji w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia, a także rozważyć stosunek korzyści do ryzyka w sytuacji konieczności podania leku ciężarnej. W okresie laktacji brak jest danych dotyczących przenikania niketamidu do mleka kobiecego oraz potencjalnego wpływu na dziecko, co wymaga indywidualnej decyzji o kontynuacji leczenia lub karmienia piersią.
ciąża, Glucardiamid, glukoza, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, mleko kobiece, niketamid, pacjentka w wieku rozrodczym, planowanie ciąży, płodność, substancja aktywna, terapia alternatywna, wiek rozrodczy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucardiamid 1500 mg + 125 mg

Produkt leczniczy Glucardiamid, zawierający 125 mg niketamidu oraz 1500 mg glukozy, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. Analiza literatury naukowej nie wykazała istotnych informacji wpływających na dawkowanie czy stosowanie kliniczne. Badania toksykologiczne poszczególnych składników nie wskazują na znaczące ryzyko przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Niketamid, będący pochodną kwasu nikotynowego o działaniu analeptycznym, oraz glukoza jako podstawowy substrat energetyczny, nie wykazały interakcji ani działań niepożądanych istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania Glucardiamidu.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie analeptyczne, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, Glucardiamid, glukoza, kancerogenność, kwas nikotynowy, niketamid, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, składnik aktywny, substancja czynna, substrat energetyczny