beta-blokada

Beta-blokada to efekt farmakologiczny polegający na blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych przez grupę leków zwanych beta-blokerami lub lekami beta-adrenolitycznymi. Działanie to prowadzi do hamowania odpowiedzi organizmu na katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę), co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, siły skurczu mięśnia sercowego oraz obniżeniem ciśnienia tętniczego.

W praktyce klinicznej beta-blokada znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, a także w profilaktyce migreny czy leczeniu jaskry. W zależności od selektywności wobec poszczególnych podtypów receptorów beta (β1, β2, β3), leki te mogą wykazywać zróżnicowane działanie na układ sercowo-naczyniowy, oskrzela, czy metabolizm glukozy.

Efekty beta-blokady mogą być również widoczne w badaniach diagnostycznych, takich jak próby wysiłkowe, gdzie blokada odpowiedzi chronotropowej może wpływać na interpretację wyników. Należy pamiętać, że nagłe przerwanie beta-blokady może prowadzić do zespołu z odstawienia, manifestującego się tachykardią, wzrostem ciśnienia tętniczego, a nawet wystąpieniem ostrego zespołu wieńcowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl